nitatis Sermo. II.Dnica. IX. pꝰ tri
redere rōnē ⁊ amoueri a villicacōne habuit prudenciā in ſe cū dicit. Ait autemvillicus intra ſe qͥd faciā quia dn̄s meusaufert a me villicacionē. fodere nō valeomēdicare erubeſco vſqꝫ quia prudent feciſſet. Ita debemꝰ nos facere bone gentes. Iſte excuſabat ſe a duobꝰ ſcꝫ de foſſione ꝑ impotēciā. quia fodere nō valeo¶ Scd̓o de mēdicacōne ex verecundia.quia mēdicare erubeſco. Sꝫ remediū ꝙhabuit vt viueret dedit oleū ⁊ triticū domini ſui. Fodere eſt rūpere terrā vt fructificet. Ecce pn̄ia in qͣ rupit terra corporꝭFormauit deꝰ hoīem de limo terre Gen̄.ij. Iſta t̓ra cauat̉ diſciplinis cilicijs ⁊ iſtꝭtalibꝰ. Sed multi dicūt modo cōfeſſoribus. fodere nō valeo. Dicat̉ hic ꝯtra mulieꝝ vanitates ⁊ fatuitates ⁊ cōtra hoīesqͥ in ſeruicio dn̄oꝝ tēporaliū portāt vrinā ⁊cͣ. ⁊ ꝓ xp̄o ⁊ aīa nihil poſſunt facereIn obſidione inimicoꝝ ieiunant ſꝫ ꝓ aīanō poſſunt ieiunare. Id̓o fodere non valeo Mala excuſatio ē reciꝑe debetꝭ audaciam qꝛ vecordes nihil boni faciūt. deberet vobis dare audaciā illud ꝙ ſcī fecer̄t.qͥd fecit katherina delicata ⁊ filia regis:Inſuꝑ ⁊ ſalariū ꝙ expectamꝰ eſt regnuꝫdei. Et ſi miles ꝓ rege ponit ſe in tantisꝑiculis ꝓ modico ſtipendio. qͣꝫtomagisvos: Id̓o xp̄s. Agite pn̄iam appropinquabit enī regnū celoꝝ ſcꝫ tanqͣꝫ p̄miuꝫMathei. iiij. Scd̓o excuſabat ſe de mendicacōne ꝓpter verecundiā. Mendicareemī ſimile eſt huic qd̓ eſt orare. qꝛ ſicutmēdicātes vadunt hoſtiatī ⁊cͣ. Ita orantes vadūt hoſtiat ī petendo ꝑ qiuitate paradiſi. Perſona enī deuota cuꝫ deſideriocordis debet pulſare Primo ad palaciūregꝭ dicens. dn̄e miſericordiā peto ⁊ elemoſinā vt remittatꝭ mihi peccata ⁊ detismihi graciā veſtrā. Idē ad palaciū regine accedere debet. Conſeq̄nt̓ inqͥrere debet loca ⁊ vicos ſanctoꝝ patriarchaꝝ ꝓphetaꝝ apoſtoloꝝ ⁊cͣ. patet ergo ꝙ men
dicare idē eſt ꝙ orare. Auctoritas quierat glorioſus rex dauid dicebat ſe mendicū. Ego autē mēdicus ſū ⁊ pauꝑ ⁊cͣ.in pſalmo. Expectās/ ⁊ erat ditiſſimꝰ qꝛin morte dimiſit ſalomoni filio ſuo centūmilia talenta auri ⁊. M. milia argēti. tn̄dicit ſe paupere ꝓpter or̄onē. Sed quotſunt modo qͥ dicunt mēdicare erubeſco.Multi nō audē̓t orare nec elemoſinamfrequētare ꝓpter verecundiā ne ab alijsderideant Sed verecūdia facit erubeſcere⁊cͣ. Si ergo fodere nō vales ⁊ mēdicareerubeſcis. Habes aliud remediū vt illevillicus ꝙ de bonis dn̄i des oleū ⁊ triticū in elemoſinā. Nā oleū ſignificat elemoſinas ſpūales. Triticū ſignificat elemoſinā factā de bonis terrenis. Qui deſciētia quā habet dat doctrinā ignoranticonſiliū dubitāti. correctione erranti. cōſolacionē deſolato. remiſſioneꝫ inimico.ſupportacionē tedioſo vt vir vxori ⁊ ecōuerſo. amicꝰ amico ⁊cͣ. talis dat de oleodn̄i ſui Id̓o ſi nō poteſtis fodere nec mēdicare ad minꝰ detis oleum dn̄i veſtri¶ Scd̓o triticū ſignificat oꝑa miſericordie corporalia. Qui dat pane̓ eſurienti.potū ficienti. hoſpiciū ꝑegrināti. indumētum nudo. qͥ infirmū ⁊ incarceratos viſitat mortuos ſepelit. talis dat triticū dn̄iſui. Nota hic. villicus ille de oleo dimiſit qͥnqͣginta mēſuras. de tritico. xx. quaremaius donū fecit de oleo qͣꝫ tritico ad innuendū ꝙ maior eſt elemoſina de bonisſpūalibus qͣꝫ terrenis. maiore elemoſināfacit ille qͥ dat doctrina ignorāti. qͣꝫ illeqͥ dat pane̓ eſurienti. ⁊ ſic de alijs Et ſequitur ⁊ laudauit dn̄s villicū iniqͥtatis.Dico tercio ꝙ oſtendit clemēcia fraternalis circa ꝓximos cū dicit thema. Facite vobis amicos de māmona iniqͥtatis.ſicut ille diſpenſator Iſtud indiget declaracione. quia aliqͥ ex iſto verbo male intellecto recipiunt occaſionē peccandi. dicentes ꝙ de diuicijs acqͥſitꝭ iniuſte nō opor