Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

tatis Sermo iiidn̄ica vi poſt Trini

triſtes recedūt. Hoc petebat dauid di.Fac mecū ſignū ſcꝫ victorie in bonū vtvideāt oderūt me ꝯfundātur qm̄ tudn̄e adiuuiſti me ꝯſolatꝰ es me. Tūcdyabolus victus ē captiuus illiꝰ qꝛ tm̄timet decetero venit ad teptando. Sed ſi forte homo vincit̉ a dyabolo qn̄ temptat̉ ſibi ꝯſentiendo. eſtvictus ſtatī parētes amici noſtri faciūt magnū planctū iuſticie. tn̄ credatis in celo ſit triſticia. ſeu dolor. ſeufleāt. Dicit aucͣtas. Ecce vidētes clamabūt foris angeli pacis amare flebūt.Iſa. xxxiij. Angeli pacꝭ loquit̉ de malis angelis qꝛ illi dicūtur angeli guerre. Nota amare flebūt. Et nunqͥt in paradiſo p̄t eſſe fletꝰ ſeu triſticia. Dicūt hgloſe doctores. illa deteſtacō dicit.fletus. ſi a nobis poſſet videri qn̄ aīavicti tenet ligata a demonibꝰ ſꝫ caro impedit ne hoc videat̉. tūc demones faciūtmagnū feſtuꝫ. Aucͣtas. Si p̄ſtes animetue ꝯcupiſcēcias eꝰ faciet te in gaudiuminimicis tuis. Ectī. xviij. Ptꝫ prīa ꝯcluſio ſtatus pctī eſt captiuitas ſeu ſeruitus veracit̉. Aucͣtas. Pectamus in conſpcū tuo idcirco tradidiſti nos ī manꝰinimicoꝝ nr̄oꝝ Iuſtus es dn̄e nec noneis ſufficit qꝛ duriſſima nos opprimuntſeruitutē. Heſter. xix. Ecce hic formalit̓cōcluſio ī iſta aucͣte. Dico ſcd̓o iſtacaptiuitas eſt multū ꝑiculoſa generalit̓ diuitibꝰ qͣꝫ pauꝑibus. taꝫ homībꝰ qͣꝫmulieribꝰ. iuuenibus ſenibꝰ. dericis etreligioſis. Hoc p̄t declarari quandaꝫſil̓itudinē datā a ſancto barlam dicēserat quidā homo ambulās altiſſimaꝫmontaneā viā ſtrictiſſima. impegitet cecidit. tn̄ deus fecit ſibi grāꝫ arripuit vnū ramū ibi tenuit ſe reſpiciens altū poterat aſcend̓e ſe ſine adiutorio. Reſpiciēs deorſuꝫ erat ꝓfunditas vſqꝫ ad abiſſuꝫ. ſic ſtaret venitvna rata alba rodēs arboreꝫ ſiue radice

rami nec poterat illā repellere deinde pꝰillā veīt alia rata nigr̄a illo dicēte. O miſer ⁊cͣ. Cogitate in qͣꝫta miſeria ꝑiculo erat ille pauꝑ homo. In tali ꝑiculo ēqͥlibet exn̄s in pctō mortali. Perſonaexn̄s in grā dei ambulat ꝑͤ mōtaneā altiſſimā viā ſtrictaꝫ pnīē. qꝛ arta eſtvia ducit ad vitā. math̓. vij. Qui tenet bonā vitā reſtringit a ſe nimio cibo.potū ⁊cͣ. vn̄ ſcribit̉. Delcāberis ſuꝑ dn̄oet ſuſtolā te ſuꝑ altitudine terre. Iſa. lviij. Et talis delectacp eſt ſignū eſt incia dei. qn̄ delectabit̉ facit oꝑa dei. ſeu opera pnīalia. orōes. ꝯtēplacōes. pn̄tdicere tales apl̓o. Nr̄a ꝯuerſacō in celis eſt. ad philippen. iij. Si dicatur quōp̄t fieri Cātat eccīa. Qm̄ in hac peregrinacōe ſolo corpore ꝯſtitutus cogitacōneEauiditate in illa eterna patria ꝯuerſatꝰeſt. Ecce quō ambulat̉ alte ſtrictaꝫviā ſcꝫ pnīe. Sed impingit aliquotiens qn̄ ſcꝫ perſona deuota recreari vult aliqua creatura in ponit ſuuꝫ amore queꝫ ad deuꝫ debet habere. Quot deuoti religioſi clerici heremite ābulātin altū ⁊cͣ. ſꝫ impingūt in aliqua familiaritate. Incipiūt a credo ī deū. poſt modicuꝫ veniūt ad carnis temptacōeꝫ ⁊cͣ.Ideꝫ dicatur de multis mulieribꝰ monialibꝰ viduis maritatis bona intencōe.et ſancta recipiūt aliqͣꝫ bonā familiaritatem alicuius deuoti religioſi ſeu clericialiquociēs malo fine termīatur.nulla creatura recipere debetis nimiā familiaritatē nec loqui nec in cōfeſſioneſciſe nec viſitare debetis frequēter. aliaspoterimꝰ dicere fortis ſcꝫ deuotus impegit in forteꝫ ambo ꝑiter ꝯciderūt. Iere. xlvi. dicit apl̓s.. ad coꝝ. x. ſe exiſtimat ſtare ⁊cͣ. Iero. di. Mulierēquā bn̄ ꝯuerſante nouerꝭ mēte dilige.corꝑali frequētacōe. poſtqͣꝫ ꝟo ꝑſona cecidit apprehendit ramū flexibileꝫ ſcꝫ vite corꝑalis. qꝛ ꝑdita pctm vira ſpūali