tatis Sermo IDuica VI. pꝰ trini
Qui autem dixerit fratri ſuo Racha reꝰerit conſilio. Qui aūt dixerit fatue reuserit gehenne ignis. Nota racha nichil ſignat ſꝫ eſt interiectio ebrayca ⁊ ſonat deriſionem. Sicut nos dicimus deridēdo alique ve. In iſto textu xp̄s oſtendit nobisdilectionem vniuerſalem in oꝑe nō dāpnificando ꝓximum in perſona nec in hoīsDe hoc dicit ſcriptura. Filioli mei nō diligamus verbo neqꝫ lingua ſp̄. tm̄ ſꝫ opere ⁊ veritate. jͣ. Ioh̓is. iij. Secundo debemus eum diligere in corde. Ideo dicit neiraſcamur cum proximo qꝛ qͣmdiū homoportat irā odium rancorem in corde contra proximum eſt in peccato AuctoritasOmnis qui odit fratrem ſuum homicidaeſt ſcꝫ ſumpſius .jͣ. Iob̓is. iij. ⁊ niſi remittat de cor de dapnabitur auctoritas. Pater meus celeſtis tradet vos tortoribusniſi remiẜitis vnuſquiſqꝫ de cor de ſuo ftatribꝰ ſuis Mathei. xviij. ¶ Tercio eſt etiꝰam diligendus ore nō iudicando nec diffamando proximum nec ipſum vituperāndo. Dicendo ſtulte vel deſpiciendo dicendo racha. Dicatur contra illos qui inconſilijs deſpiciunt voces aliorum dicendo ue ⁊cͣ. Item dicatur contra mulieres.dicentes confeſſori. Ego parcaꝫ ſed noloquor cum ea. Nam dixit michi ꝙ eſſeꝫrixoſa mulieroportet loqui ⁊ remittere.Exemplum habemus ī virgine maria q̄maximā iniuſticiā recepit ab inimicis xp̄ide morte filij ſui tn̄ loquebat̉ eis dicendo.Amici. quare ergo vos nō remittitisⁱ videtur ꝙ niſi remiſeritis ꝙ nō vultis lucrari coronam ꝑadiſi ⁊ qͣnto iniuria eſt maior q̄ remittitur tanto meritum eſt maius. Ideo remittatis virtus arboris eſt īfundamento ſcꝫ radicibꝰ. ⁊ ſi arbor ſit viua in frondibꝰ apparet ī fructibꝰ Sic vosſi habetis fundamentū ſeu radicem dilectionis oſtendite in frondibꝰ ſcꝫ in bonislocucōnibꝰ ⁊ in fructibꝰ .i. operibꝰ vtilibꝰ.¶ Dico tercio ꝙ oſtendit nobis deuocō-
nem ſpūalem ſcꝫ vt in noſtro ſpū ſimusdeuoti erga deum. hoc oſtendit cum dicitur. Si offers munus tuū ad altare ⁊ ibirecordatus fueris quia frater tuus habet̉aliquid aduerſus te relinq̄ ibi munus tuūante altare ⁊ vade prius reconſiliari fratri tuo ⁊ tunc veniens offeres munus tuum. Eſt hic queſtio cur in predictis ꝟbisdicit xp̄s clare ꝙ ſi aliquis offendit deum⁊ ꝓximum ꝙ prius reconſiliet̉ ꝓximo qͣꝫdeo hoc eſt valde mirabile. Nam ſi aliqͥsoffendit rege ⁊ ruſticū/ ⁊ a ſapiente quęreret cui prius deberet recōſiliari diceretſibi ꝙ regi xp̄s dicit oppoſituꝫ. vade priꝰreconſiliari fratri tuo. Reſponſio ad queſtionem ꝙ hoc eſt rationabile. Nā in qualibet materia diſpoſicio p̄cedit formā prīcipalem vt patet in ligno ꝯburendo oportet ꝙ prius ſiccet. ⁊ calefiat anteqͣꝫ ignisintroducat formam. Ideꝫ de anima queeſt forma ſubſtantialis hominis ſi habet īformare corpus vel debeat oportet ꝙ primo menbra vniant nō ꝓpter maiore dignitatem menbroꝝ corporis ſꝫ ꝓpter neceſſitatem diſpoſicōnis puie. Ita in animaforma principalis ipſius eſt deuotio ſpiritualis diſpoſicio precedēs iſtā formamē recōſiliacio ſeu ꝯcordia menbroꝝ .i. ꝓximoꝝ. Ideo oportet ſi forma deuocionisdebet in anima introduci ꝙ precedatᶻʸ diſpoſicio reconſiliacōnis. hoc ſciēs xp̄s dixitvade prius ⁊cͣ. Nō prius fit hoc vt deusvelit dare maioreꝫ honorē homini qͣꝫ ſibiSꝫ denotando ꝙ nemo poteſt pacificariſeu cum deo reconſiliari niſi priꝰ fuerit reconſiliatus ꝓximo. Et ſi oportunitatemnō habet ꝙ ſit intentio bona ⁊ ꝓpoſitumfirmū faciendi cum optuuitas fuerit. alias nō poteris intrare ꝑadiſū donec remiſeris. Dicat̉ exemplū de illo fratre valen̄qui mortuus habuit redire qͥ redijt petesveniam ⁊ recōſiliādo ſe cū viuo vt poſſetītrare ꝑadiẜ. Patet ergo quare dicit vade prius ⁊cͣ. Et ꝯcordat auctoritas criſti