Dnīca ii poſt Trinitatis Sermo iiij

parat ſe. ſic vocat deus ad nupcias filijſui Ih̓u xp̄i. Sponſa eſt hūānitas quāin hoc mūdo ſponſauit ⁊ in celo fiūt nupcie. Sil̓e eſt regnū celoꝝ hoī regi qui fecit nupcias filio ſuo. Mat. xxij. Et miſitduas lrās omībꝰ nob̓ vocādo ad dcāsnupcias. Iſte due litere ſunt vetꝰ ⁊ nouū teſtamētuꝫ. qd̓ ſūmarie nihil aliud ꝯtinet niſi vt nos vadamus ad ꝯuiuiumnupciarū filij dei. Iō apl̓us. Quecunqꝫſcripta ſūt ad noſtrā doctrinā ſcripta ſūtad ro. xv. Om̄s gloſe ⁊ poſtille tendūtad hoc vt paremus nos ad eundū. vel ſivis dicat̉ ſic Scripturis vocamur diuinitus. Iō beati qui ad cenā nupciarū agni vocati ſūt. Appc̄. xix. Sed falco ſaturatus nō curat venire ad dn̄m vocantēlicet nutu capitis videat aſſentire. ⁊ tandem dn̄s iratus lapide vel ſagitta interficit eū. Ita multi diuites faciūt ⁊ ſubito moriūtur. Iō xp̄s. dico vobis ꝙ uēoviroꝝ ⁊cͣ. Sed accidit multis vt pulloꝙ gallina q̄ habet multos pullos qn̄ videt miluū ſtatī vocat ad ſe pullos. ⁊ cooperit ſub alis. ſꝫ aliqn̄ miſer pullus noncurat venire ſꝫ vagat̉ ꝑ vnā ſpicā vel granū ⁊ venit miluus ⁊ tollit eū ſecuꝫ. Itaaccidit multis. xp̄s vocat ſe gallinā hn̄spullos. Aucͣtas. Quociēs volui ꝯgregare filios tuos quēadmodū gallina cōgregat pullos ſuos ſub alis ⁊ noluiſti.Math̓. xxiij. Et loquit̉ xp̄s eccīe di. qͦtiens .i. multociēs volui ⁊cͣ. Et noluiſti.ſcꝫ ꝑ malos p̄latos vel malos xp̄ianosqͥ ꝓhibe̓t ⁊ īpediunt bonos. vel malo exēplo vel deriſionibꝰ ⁊ eis occupati circaſpicā vanitatis veīt miluus .i. dyabolꝰ.et ducit ſecuꝫ aīam. ꝟbi grā. Qn̄ religioſus occupat̉ circa ſpicā honoris l̓ dignitatis vt aſcendat nō curat venire ad xp̄ip̄m vocāteꝫ. ⁊ interī venit mors ⁊cͣ. Idem de clerico. Idē de layco occupato ībonis tꝑalibꝰ. Iō dicit xp̄s. dico vob̓ ꝙnemo viroꝝ illoꝝ ⁊cͣ. Luce. xiiij.¶ De eadem Sermo quartus.

Ompelle intrare vt īpleatur domꝰ meaLuc̄. xiiij. Aeā dat mihi motiuū declarādi quot ſūt modi intrādi paradiſuꝫ. ⁊ que ſunt. Materia erit deo acceptabilis ⁊ grōſa ⁊ nobis vtilis ⁊ ꝓficua. Salutet prius ꝟgo Maria ⁊cͣ. ꝓhuius ꝟbi declaracōe ⁊ materie p̄dicande introductōne Sciendū ꝙ deus habetiſtā magnificenciā ⁊ excellentiā int̓ alios ꝙ omne opꝰ ꝑ eū inceptū ducit ad ꝑfectōem ẜm finē quē intendit ⁊ nihil dimittit imꝑfectū. Triplici eī racōe opusinceptū dimittit imꝑfectū. vel Ex defectu potencie. Ex defectu ſcīe. Ex defectucōſtancie. De prīo multi incipiūt edificare magͣ edificia qui poſt incepcōeꝫ dimittūt opus imꝑfectū ex defectu potēcie pecunie ⁊cͣ. qꝛ qn̄ inceperūt non videbantpiculuꝫ vel damnū. Alij dimittūt imꝑfectū opus non ex defectu potēcie. ſꝫ ſcīeqꝛ quādo inceperūt non videbāt periculū vel damnū qd̓ ſequit̉. ſꝫ in ꝓſecucōneoperꝭ vidēt mala que pn̄t ſequi ⁊ dimittur. Alij autē dimittur opus imꝑfectūnō ex defectu potēde nec ſcīe ſꝫ ꝯſtancie.Hn̄t eī intellcm̄ flexibilē ad inſtar galli ſuꝑ cāpanile. Sꝫ iſti in deo non hn̄t locū.non eſt in eo defectus potēcie. nec ſcīe. qꝛ KoFoīa nuda ⁊ apta ſunt ocul̓ eius. nec ꝯſtācie qꝛ īmutabilis. Iō habemꝰ dicere ꝙqͥcꝗͥd deus incipit eciam ꝑficit. Aucͣtas.Date magniifice ciaꝫ deo noſtro ⁊cͣ. deutro. xxxij. Deus a pͥncipio mūdi incepitvna reꝫ mirabileꝫ qn̄ in celo creauit totangelos qͦt erāt cathedre ſiue gͣdus gl̓e.vt inhabitarent̉ a creaturis intellcūalibꝰSed magͣ ꝑs angeloꝝ peccauit eis lucifero ꝯſencientibꝰ qͥ voluit deo eqͥparari.ꝓpt̓ qd̓ deꝰ eiccit eos de celo di. Nō habitabit ī medio domꝰ mee qͥ facit ſuꝑbiāMichael āt ex dei p̄cepto fecit executōneꝫ ⁊ cathedre remaſerūt vacue. Ne gͣopꝰ dei remaneret imperfectum in celo.