Dnica ii poſt Trinitatis Sermo iii

tores ad ſe ſcꝫ.Per ſignū certum.Per verbū viuū.Per nunciū verumPer ſcriptum clarū.Omēs qͥ ſunt ī paradiſo vel erūt ſūt vocati aliquo iſtoꝝ moꝝ. Iō dicit theā Fecit cenā magnā ⁊cͣ. Dico prīo ꝙ deꝰ vocat multas ꝑſonas ad gr̄aꝫ ſuā ⁊ bonāvitā ⁊ finaliter ad eternā gloriā ꝑ ſignūcertū a ſil̓i. ſicut qn̄ pulſantur cāpane hora miſſe in ſignū vt gētes veniāt ad miſſā. vel pulſacō tube apud magnos doīnos eſt ſiguū certū vocādi milites ⁊ ſcutiferos ad prādiuꝫ. vel pulſacō ad ianuāeſt ſignū certū ſue vocacōis. Ita qn̄ deꝰpulſat ad portā cordis tui l̓ illius ſignuꝫeſt ꝙ vocat te vt vadas ad eū. O dicetaliquis Nunqͣꝫ ego audiui ip̄m vocantēvel pulſantē. ymmo videt̉ ꝙ non diligitme. Dicatis. nunqͥt vos ſenſiſtis qn̄qꝫ īcorde vrō ꝯpuncrōes dicēdo quare nonredis ad deū. tot āni ſunt ꝙ viuis in mala vita vel in mala volūtate nō fuiſti cōfeſſus. viuis in luxuria. auaricia. O miſer qͥd erit de te. Rn̄debitis ꝙ ſic Certeiſto mō deus pulſat ad cor dado ꝯmocōnes ⁊ cōpunctōes ⁊ remorſuꝫ ꝯſcīe cūſentitis iſtos ictus qꝛ iſto mō nullus p̄ttangere cor niſi deus eſt ſignū ꝙ vocam̄ab eo. Auctas. Ecce ego ſto ad hoſtiūet pulſo ſi qͥs audierit vocē meā ⁊ aperuerit mihi ianuā introibo ad illuꝫ ⁊ cenabo cū illo ⁊ ipſe mecū. Apoc̄. iij. Notadicit xp̄s. Ecce ego ſto ad hoſtiū ſcꝫ cordis ⁊ pulſo ſcꝫ dando ꝯpūctōnes qn̄ dicit pctōr. O miſer ſi mō in tali ſtatu morior qͥd erit de aīa mea ⁊cͣ Tūc xp̄s pulſat. ſi qͥs audierit voceꝫ meā. Eius voxauditur qn̄ in illis ꝯpūctionibꝰ homo recipit bonū ꝓpoſitū ꝯfitendi remittēdi reſtituēdi. ⁊ voluntatē firmā decetero cauēdi a peccatis Ianua ſibi aperit in ꝯfeſſione tuc enī mundat̉ camera ꝯſcīe. ⁊ in-

troibo ad illuꝫ ſcꝫ in coīone qꝛ in hoſtiacōſecrata eſt xp̄s ita vere ⁊ realiter vt ēin celo. Et cenabo cū illo ſcꝫ ꝑ grām. etipē mecū ſcꝫ in fine ꝑ gloriā. De iſta vocacōne dicebat Iſa. Uocauit dn̄s deusexercituū. in die illa ſcꝫ ꝯuerſionis pctōris ad ꝯpunctōeꝫ ad fletuꝫ ⁊ ad planctūIſa. xxij. Fecit cenā magnā ⁊cͣ. ¶ Dicoſcd̓o ꝙ vocat ꝑ verbū viuuꝫ acſi ego ꝟbo viuo vocarē petruꝫ ⁊cͣ. Iſto mō deꝰvocat nos in p̄dicacōe euāgelica qꝛ verbū predicatōiꝭ bonā doctrinā predicātis verbū dei magꝭ ē qͣꝫ p̄dicatoris. Sic̄ſonus fiſtule potius eſt ſonātis fiſtule q̄de ſe neſcit facere ſonū. Sic p̄dicator nōeſt niſi fiſtula q̄ a ſpū ſcō mouet̉. Nō eīvos eſtis qͥ loquimī ſꝫ ſpūs pr̄is veſtri.qͥ loquit̉ in vob̓ dixit xp̄s predicatoribꝰMat. x. ptꝫ clare ꝙ verbuꝫ p̄dicatoꝝ ēꝟbuꝫ viuū d̓i. Qn̄ gͦ predicator p̄dicattunc deꝰ vos vocat ꝟbo ſuo viuo. Seruū meuꝫ vocaui ⁊ nō rn̄t mihi ⁊cͣ. Iob.xix. Iō qn̄ vos auditis vnā bona predicacōeꝫ in qͣ predicator mouet vos vt dimiſſis peccatꝭ redeatis ad bonā vitam.ſtatī vos debetis dicere. O deus vocatme volo ꝯuerti ⁊ ire ad euꝫ. Sꝫ multisaccidit vt ſamueli puero innoceti huīli ⁊deuoto. quē heli qͥ erat vt papa apd̓ nosfaciebat eū dormire corā archa dei ⁊ deuote deus vocauit euꝫ dicēs. Samuelqͥ ſurgnes cucurrit ad heli di. Ecce ego.vocaſti eī me ⁊cͣ. Qui dixit non vocauite. Reuerte ⁊ dormi. j. Re. iij. Cum ātiterū ſcd̓o ⁊ tercō vocaret̉ a deo. ſꝑ ibatad helij. Intellexit āt helij ꝙ dn̄s vocaret pueꝝ ⁊cͣ. Nota hyſtoriā qͣꝫtuꝫ facitad ꝓpoſituꝫ. Ita accidit ml̓tis qͥ vocanta deo ⁊ ip̄i vadunt ad heli. Heli eī interp̄tatur ſcꝫ fortis aſcendēs deꝰ meus. qn̄iuuenes vocātur a deo ip̄i vadunt ad heli dicēdo mō ego ſuꝫ iuueīs ⁊ fortis ſedqn̄ ero ſenex tunc faciā pnīa ꝫ. vos vaditis ad heli ſcꝫ ad forte ꝯfidetes de iuue