Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

chriſti Sermo. I.In feſto corporis

iſtud habet̉ textualiter pͥma ad Choꝝ. xi.et recitatū eſt ſtatim in epiſtola hodierna.Vẜm totū feſtū hodiernū eſt de illo ſcō glorioſo ſacͣmento altaris. Sic erit etſermo noſter habebimꝰ multas bonasſpeculationes Pro intellectus illuminacione. animaꝝ cōſolacione aliqͣs moralitates vite correctione. Salutet̉ pͥusvirgo maria ⁊cͣ. Pro huiꝰ verbi declaracione materie p̄dicande introductioneSciendū tota credencia cordis quamhabemꝰ de iſto ſancto ſacͣmento⁊ locuciooris quā facimꝰ de eodē totū debet eſſefundata in ſcā ſcpͥtura. Ita cor non debet ſe plus extendere ad credendū. nec osad loquendū niſi quātū habemꝰ ex ſacraſcpͥtura. eſt ꝓpter altitudinē ſubtilitatē tranſcēdentē huiꝰ ſacͣmenti qd̓ excedit omnem intellectū naturalē ſcientiam philoſophicalē omne poſſe nature. Qui ergo de hoc ſcō ſacramēto velletcredere vel loqͥqui ẜm intellectu naturalem aūt ſcientiā philoſophicalē vel poſſenature erraret deficeret in multis. Sicut vellet numerare ẜm intellectum qͦtpalmi ſeu cubiti ſunt ab hinc vſqꝫ ad celūquot paſſus ab oriente vſqꝫ ad occidentem vel quot ſunt grana arene gutte aq̄erraret deficeret. Ideo d̓t ſcpͥtura Eccleſiaſtici. iij. Alciora te ne q̄ſieris ſuppleintellectu naturali. forciora te ne ſcrutatus fueris ſcꝫ ſcīa philoſophicali. ſꝫ quōp̄cepit tibi deus ſcꝫ in ſcā ſcpͥtura eſtos eius habens duo labia ſcꝫ duo teſtamenta. Superiꝰ eſt nouū teſtamentū inferius vetus teſtamētū. id̓o ait dn̄s. Siſeꝑaueris p̄cioſū a vili quaſi os meū erisIheremie. xv. Illa cogita ſemper. Ideomodo dimittēdo rōnes naturales philoſophicales ſolum recipiā auctoritatesde ſacra ſcpͥtura qꝛ nolo aliqͥd dicere niſiqd̓ dn̄s dicit in ſacra ſcpͥtura. Et tunc potero dicere thema. Ego accepi a dn̄oa philoſopho. nec a virgilio nec naturali

ingenio ſꝫ a dn̄o. ſcꝫ in ſacra ſcriptura qd̓tradidi vobis. patet thema. Inter ceteramirabilia ſecreta huius ſac̓menti ſuntqͥnqꝫ pͥncipalia dicā vobis modo ẜmſancta ſcripturā.Primū eſt mutacio ſubſtancialisScd̓m operacio ſacerdotalisTerciū habitacio ſacͣmentalisQuartū ꝑcepcio ſenſualisQuintū receptio vſualisIn hijs ſunt altitudines difficultateshuiꝰ ſacramēti. Si dicat̉ vnde habetisfrater. Rn̄dit thema. Ego accepi a dn̄o modo tradā vobisPrimū mirabile et altū ſecretū huiꝰ ſancti ſacrificij.eſt mutacio ſubſtancialis. duplex enī eſtmutacio. vna eſt accidētalis. alia ſubſtancialis. Mutacio accidētalis ē qn̄do accidens vel qͣlitas mutat̉ in creatura manēte eadē ſuſtācia. vt eſt mutacio de albedine in nigredinem. vel de ſanitate in infirmitatē vel de caliditate in frigiditatē velde paruitate in magnitudinē ẜm mutatur puer. ſꝫ ſubſtācia manet eadem. talesmutacōes dicunt̉ eſſe accidētales. Muracio ſubſtācialis ē qn̄ non ſolū accidēsſꝫ etiā ſubſtācia mutat̉ vt ſi lutū mutaretur in auꝝ vel plūbū in argentū. ſolūaccidētia mutaret ſed ſubſtācia. In iſtoautē ſacͣmento ſolū fit mutacio ſubſtancialis non accidentalis. qꝛ ſubſtācia panis vini manent facta cōuerſione ſꝫaccidētia eoꝝ manent. In iſto autē ſacͣmento deficiūt due regule ph̓ie. Prima dicit qͥncunqꝫ fit mutacio ſubſtācie accidentiū. quia accidētia non migrant .i. tranſmutant de ſubiecto in ſubiectū qꝛ ſi lutū mutat̉ in auꝝ etiā qͣlitaseius mutat. Sed in ſacͣmēto eſt oppoſitū quia ſubſtācia panis ꝟtute verboꝝmutat̉ in corpus xp̄i. accidentia autē.quia eadē albedo qͣntitas rotunditasodor ſapor remanet pͥus Modo gubernādo vos regulas ph̓ie in hoc ſacraRR .iij.