Sermo. IIII.De ſācta trinitate
creatorē meum qͥ de nemore mundi meelegit ⁊ plantauit in religione vt ſeruireſibi. ⁊ ego miſer feci oppoſituꝫ. tunc eſſetꝯtricio. Ide de ſacerdote quādo cogitatO miſer ep̄us ſciet ꝙ ego ſum concubinarius ⁊cͣ. ⁊ perdā beneficiū ⁊ plorat nihil valet. attricio poſſet eſſe q̄ non ſufficit ad ſaluacionē. Sed poſſet eſſe contricio ſi reſpectu dei doleret dicendo. O miſer deus fecit mihi graciam quā angelisnō fecit ⁊cͣ. Ide de laycis ſi aliquis eſſetſentenciatꝰ ad furcā ⁊ plorat ꝓpter periculum ⁊ diffamacionem ⁊cͣ. nichil valet.Idē de muliere cuiuſuis ſit ſtatus q̄ peccauit ⁊ plorat timore viri vel diffamacionis ⁊cͣ. nihil valet. oportet ꝙ ſit reſpectu dei. Id̓o d̓t ꝓpheta in ꝑſona xp̄i Recordabunt̉ mei quia contriui cor eoꝝ fornicans ⁊ recedens a me ⁊ diſplicebūt ſibimet ſuꝑ malis q̄ fecerant in vniuerſisabhominacionibꝰ ſuis. Ezech̓. vi.Tercius gradꝰ eſt emendandi ꝓpoſitū ⁊ſequit̉ ad duos gradus p̄dictos. qͥd eniꝫvaleret cognicio peccatoꝝ et cōtricio niſihomo habeat ꝓpoſitū emendandi ⁊ corrigendi vitā ſuā nihil valet. Ideo neceſſario requirit̉ ꝓpoſitū firmū emendandi dicendo. Ego cōſueui eſſe ſuperbꝰ pompoſus. Sed factū eſt de cetero volo viuerehumilit̓ ⁊ ſic de alijs. hoc eſt emendandiꝓpoſituꝫ quia modicū eſſet dolere de peccatis p̄teritis niſi homo ꝓponat cauere afuturis. de hoc dauid. Beatꝰ vir cuiꝰ eſtauxiliū abs te .i. a te aſcenſiones in cordeſuo diſpoſuit in valle lachrimaꝝ in locoquē poſuit. pͣs. lxxxiij. Nota in valle lachrimaꝝ. vallis inter duos montes conſiſtit. Ita vita p̄ſens dr̄ vallis lachrimarum. cōſiſtens inter duos montes quoꝝvnꝰ eſt paradiſus terreſtris altus. intantum ꝙ aque diluuij q̄ aſcenderūt. xv. cubitis ſuꝑ omnes mōtes illuc nō aſcenderunt de quo d̓t beda. Ꝙ folia arborumtangunt ſperam ſiue celum lune. Alius
mons ad quē debemꝰ aſcendere eſt paradiſus celeſtis. ⁊ hic debemꝰ nos diſponere per bonā vitā ⁊ bona oꝑa vt illuc aſcēdamus. Ideo d̓t aſcenſiones ī corde ſuodiſpoſuit in loco quē poſuit. locus religioſi eſt monaſteriuꝫ clerici eccleſia. ⁊ ſic deqͦlibet ſtatu laycoꝝ In quolibet iſtoꝝ locoꝝ quilibet debet diſponere aſcenſionesper receſſū a malis ⁊ acceſſum ad bonuꝫIdeo xp̄s. vade ⁊ iā amplius noli peccare. Iohannis. viij. Quaſi dicat exqͣ iamaſcendiſti pͥmo ⁊ ſcd̓o gͣdu. Iō vade aſcēde āplius. ⁊ iā noli peccare. Ecce h̓ ꝓQuartus eſt ſapoſitū emendandi.cramentalis confeſſio ⁊ ſequit̉ ad p̄dictaQuid enī valeret mundare camera ſi ſtercus remaneret in angulo? Ideo oportetvt per feneſtrā ſtercus ꝓiciat̉. Ita illiusqͥ habet cognicionē peccatoꝝ ⁊ contricionem cū ꝓpoſito nō redeundi. camera conſcientie erit munda ſi ſtercus peccatoꝝ ꝑfeneſtrā oris ꝓiciat̉. dicendo confeſſori.pater ego fui ſuperbꝰ ⁊cͣ. ⁊ ſic de alijs peccatis. Ex hoc dicebat beatꝰ iohānes. Sicōfiteamur peccata noſtra fidelis ⁊ iuſtꝰeſt deus vt remittat nobis peccata ⁊ emūdet nos ab omni iniquitate. pͥma iohānispͥmo. ꝓpter hoc ſtatutū eſt. ꝙ quolibet annō in qͣdrageſima hō confiteatur peccataſua. mutando conſcientiā vt ſit habitaciodei. alias enī eſſet habitacio demonioꝝ/Ideo d̓t ſcpͥtura. qͥ abſcondit ſcelera ſuanon diriget̉ ſupple vt aſcendat in celum.Qui autē cōfeſſus fuerit ⁊ reliquerit eamiſericordiā cōſequet̉. ꝓuerbioꝝ. xxviij.Quintus gradus eſt penitencialisſatiſfactio. differētia eſt inter ſatiſfactionem ⁊ reſtitucionē. Satiſfactio fit deo ꝓpeccatis. Reſtitucio ſit ꝓximo. de iſta dicam in ſexto gradu. Sicut enī ex peccatisque fecimus offendimꝰ deum Ita per penitenciam debemꝰ facere deo ſatiſfactionem. verbi grā ſi offendiſtꝭ deū per ſuꝑbiam debetis ſibi ſatiſfacere per humilem