Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſācta trinitateSermo i

derūt de ſeptimo ordine tronoꝝ. ſepeliuntur in puteo pleno veneno bulienti.Nota qn̄ conſtantinꝰ imꝑator magnusdedit redditus eccl̓ie ꝓpter deum .i. miniſtris eccl̓ie ꝓpter deū. audita fuit vt dicitanon nullis vox in aere ip̄o die dicens.Hodie in eccl̓ia dei ſeminatū ē venenū.ſcꝫ ipſis. qui male vtuntur bonis eccleſie. vel ea iniuſte retinent. per que qͥs⁊cͣ. Octauus modus male vite eſt fidei derelictō. ſcꝫ iam in corde dubitamus tenetes errorem falſas opinionesde deo vel de ſanctis. vel de articulis fideiqꝛ ſicut dicit̉. ij. pe. ij. Melius eſſet illis.non cognoſcere viā iuſticie. qͣꝫ poſt cognicōem retrorſuꝫ cōuerti. talibus ꝯtingit illud ꝓuer. xxvi. ſcd̓a pe. ij. Canis reuerſus eſt ad vomituꝫ ſuum. Quādo verotales moriūtur deportant̉ ad infernū adoctauū carcereꝫ illis qui de octauo ordine ceciderūt ſcꝫ cherubim. Et de iſtiset alijs ſequētibꝰ dicit ibi aſſur ſepultūra eius quod interpretatur nemus. ſignificat ſuꝑbiam qꝛ in nemore ſunt arbores inordinate. Ita ſuperbi ſunt inordīati. quia nolūt tenere ordinatōem xp̄i dicentis Math̓. xi. Diſcite a me quia mitꝭſum humilis corde. inuenietis requiem aīabus veſtris. Iteꝫ arbores nemo ſunt infructuoſe qꝛ non hn̄t niſi folia.et frondes. ſic ſuꝑbi crudeles habet pluta verba vana pompoſa frondes ſcilicꝫvanitatis. portando noua ornamenta ſicut cornua caudas ⁊cͣ. nullum habentfructuꝫ. qꝛ ad Heb̓. xi. Sine fide impoſſibile eſt placere deo. Tales ſepeliūtur īinferno ī puteo pleno plūbo ſiquefacto.qꝛ plūbum eſt ponderoſuꝫ. conueniēseſt ad humiliandū eos qui noluerūt eſſehumiles ī hoc mūdo. iuxta eciā verbumxp̄i Luc̄. xviij. Qui ſe exaltat humiliabitur Nonus modus male vite ē peioromniū ſcꝫ dei abhominacō vt illi qui iraſcendo deū blaſphemant. negant rene

gant vt faciūt ſepe luſores taxilloruꝫ ethomines armoꝝ in domibus pauperumlaboratorū in deſpectu xp̄i ꝟginis marie eos verberādo bona eoruꝫ auferēdo. De talibus dicit̉ Thob̓. xiij. Maledicti erunt qui cōtempſerint te cōdemnati erūt qui blaſphemauerūt te quoniāomnes tales ſine penitencia frequentermoriūtur includūtur in nono carcere īferni illis qui de nono ordine ſeraphīceciderunt. credo tales ſepeliūtur ininfimo loco lucipero. Econtra autemdicenduꝫ eſt erit de illis qui benedicūtdeū Thob̓. xiij. Benedicti erūt qui edificauerūt te. beati omnes qui diligūt nomen tuū quoniā tu benedices iuſto. Tales veraciter poſſunt dicere. Ne derelinquas animā meaꝫ in inferno ⁊cͣ. Quodnobis concedat omīpotens ⁊cͣ. De ſancta trinitate Sermo primusUomodo poſſunt hec fieri Ioh̓. iij. Hecſtio ē in euāgelio hodierno ſꝫſoluco eſt Ioh̓. xi. xiiij. ca. mgr̄ nr̄Ih̓s xp̄s docuiſſꝫ diſcipulos ſuos eismirāda dixiſſet de d̓inis ꝑſoīs int̓ aliade pr̄e dixiſſet verba. In domo pr̄ismei māſiones multe ſūt ⁊cͣ. Hijs auditis dixit philippus xp̄o. Dn̄e on̄de nob̓prēꝫ ſufficit nob̓. xp̄s āt rn̄t philippodi. Qui videt me videt patre meū ⁊cͣEx hyſtoria apparet mgr̄ Ih̓s xp̄sphilippuꝫ q̄rente petentē rep̄hendit dicēs quo tu dicis on̄de nob̓ prēꝫ. Subiſtis ꝟbis philippi xp̄o loq̄ntꝭ ſuo mgr̄op̄t fieri tal̓ q̄o peticō an diſcipulꝰ audit mgr̄m loq̄nteꝫ difficilia ad diſcendūet intelligendū An poſſit mgr̄o mouereq̄ōeꝫ ſine rep̄henſione qn̄ in qͥbꝰ caſibus poſſit fieri. Dicēdū ī tribꝰ caſibꝰqͦs poīt ſcūs Ioh̓. Primꝰ caſus prīaꝯdicō ē qn̄ lectō mgri ē ſuꝑ naturale īgenium hoīs intellcm̄. hoc eſt qn̄ excedit