Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

pethecoſtes ſermo.Feria tercia poſt

ſvacialiaſpūſſancti. habent ſpūalia ſubiecta vel obiecta vel ſpeciales modos agendi. Sed timor dn̄i replet oēs potencias aīe. ſenſus corporis. Ideo dicit ſcpͥtura. Qui timet deū nihil negligit. ſcꝫ de hijs que tenetur facere. Ecͣci. vij. ſꝫ dicit̉ alibi. quianon profertur contra malos ſentencia.Abſqꝫ timore vllo. filij hominū ꝑpetrātmala. Eccleſiaſtes. viij.Feria tercia poſt penthecoſtes SermoGo veni vt vitam habeant. habundantiushabeant. Uerbū iſtud habet originaliterIohānis. x. recitatiue in euuāgelio hodierno. Solēpnis aduentꝰ ſpūſſcī ſuꝑ apoſtolos diſcipulos xp̄i. cōmuniter durat tres dies. quia ſpūſſanctus in ſuoaduentu dedit tria.Primo p̄ſentiā perſonalemScd̓o grām pͥncipalemTercio affluentiā finalemDico pͥmo ſpūſſanctꝰ in ſuo aduentudedit apl̓is diſcipulis ſuā p̄ſentiā perſonalem. ſolū autē dedit eis ſuas grās.ſꝫ ſeipſū ꝑſonalit̓ etiā in qͣlibet grā gratūfaciente datur ſpūſſcūs ꝑſonalit̓. quidāautē dixerunt ſolū dat effectꝰ ſpūſſcīſꝫ hoc īprobatū eſt in pͥmo ſn̄iaꝝ: ſolūenī datur effectꝰ ſꝫ etiā ipſe ſpūſſanctus.Et ita ꝓmiſit xp̄s apl̓is dicēs. Ego rogabo patrē aliū paraclitū dabit vobisvt maneat vobiſcuꝫ ineternū. Ioh̓. xiiij.Nota aliū paraclitū dabit vobis .i. aliuꝫconſolatore. Sed eſt magna difficultas. quia pr̄ filius ſpūſſcūs ſunt niſivnꝰ conſolator ſicut nec ſunt niſi vnꝰ deꝰquō d̓t aliū paraditū Solucio ſic intelligitur. alium ꝑaclitum .i. aliū ſpm̄ſcm̄ dabit vbis conſolatorē. Ita iſta alietasnon referat̉ ad ꝑaditum. ſꝫ ad ſpm̄ſanctū eſt alius a pr̄e filio ꝑſonalit̓. Sequitur vt maneat vobiſcū ineternū. Ex iſto

textu habet̉ ſancti apl̓i poſt feſtum penthecoſtes peccauerunt mortalit̓. Eccedonacio excellens de ſua pn̄cia perſonali.Et de hoc ſit feſtū ſolēnitas in die penthecoſtes ſcꝫ ante heri. Quia ſicut in natiuitate fuit nobis datꝰ filius in redēptionem ſiue redemptorē. Sic in die penthecoſtes fuit nobis datus ſpūſſcūs in cōſoQuantū ad ſcd̓m ſpūſſcūslatore.in ſuo aduentu dedit apl̓is diſcipul̓ graciam pͥncipaleꝫ. quā theologi vocāt graciam gratū faciente. Et licet apl̓i diſcipuli xp̄i habuerunt iſtā gram. tamē indie penthecoſtes receperunt in maiorihabundancia. Ideo apoſtolꝰ. Unicuiqꝫnoſtꝝ data eſt grā ẜm menſurā donacionis xp̄i. Ad epheẜ. iiij. Nota ẜm mēſurāſcꝫ illā de qua xp̄s. Menſurā bonafertam coagitatā ſuꝑeffluentem dabunt ſcꝫ tres perſone trinitatis in ſinū veſtrum. Luce. vi De iſta donacōne grē ſoDelennitas die heſterno fuit ꝑacta.tercio dico. ſpūſſanctꝰ in ſuo aduentudat affluentia finalem que eſt habere habundant̉ multiplicit̓ vitā. Et de hoc d̓tipſemet in themate. Ego veni vt vitamhabeant ſupple homīes habundantiꝰ habeant. patet thema dde iſta affluētia finaliſit feſtū hodiernū. Et īueni in ſacra ſcpͥtura qͣtuor vitas qͣs habemꝰ a ſpūſancto.Prima eſt vita corporalis quā debemꝰdigne gubernare.Scd̓a eſt vita ſpiritualis quā debemusſtricte ſollicite conſeruare.Tercia eſt vita celeſtialis quā debemusalte deuote deſiderare.Quarta eſt vita eternalis quā debemuscerte ſecure expectare.Et quia ſpūſſanctꝰ dat iſtas qͣtuor vitasideo dicit ipſe ego veni vt vitā habeant.ſcꝫ corporalē. Et habundāciꝰ habeāt ſcꝫſpūalem celeſte eternā. Dico pͥmo pͥma vita eſt corporalis eſt vnionem aīe corporis. qͣꝫdiu enī aīa eſt vni-