In die ſcō penthecoſtesSermo

oracō affectualis eſt quādo homo flectitgenua eleuādo manus erga celuꝫ ⁊ oculos ⁊ cor quēadmoduꝫ ſupplicat corampapa ⁊ rege. Cogitetis ꝙ videatis xp̄min cathedra glorie ⁊ minatur vob̓ ⁊ tuncveniet terror in corde veſtro ⁊ incipiētisoracōeꝫ. Iſta eſt diſpoſicō bona ⁊ neceſſaria ad recipienduꝫ ſpm̄ ſanctuꝫ. Declaratur hoc ꝑ ſil̓itudinē de anhelāte qͥ emittit anhelituꝫ ab ore caliduꝫ ⁊ humidumet poſt attrahitur aura recēs. Ita oracōdeuota eſt anhelitus calidus ꝑ deuocōeꝫet humidus qn̄ deus dat lacrimas ī oracōe. Sic eī attrahitur aura recens ſpūsſctī qui ex eius potencia refrigerat aīamcōtra febres peccatoꝝ auaricie. luxurie.etcͣ. Aucͣtas ꝑs dicit Os meū aperui ⁊attraxi ſpm̄ ſcꝫ in oracōne ardenti. Mōapl̓i ⁊ diſcipuli xp̄i ſcientes iſtam diſpoſicōem eſſe neceſſariā a die aſcenſionis qͣlibet die ⁊ nocte orabāt affectualiter vbhodie. Aucͣtas. Hij omēs erāt ꝑſeuerātes in oracōe vnanimiter cum mulieribꝰet Maria matre Ih̓u Actu. i. Modo eſt hic queſtio bona ⁊ ſubtilis de predeſtinacōe Diceret aliqͥs ⁊ nunqͥt xp̄usꝓmiſit ⁊ ordinauit ⁊ p̄deſtinauit infallibiliter mittere apl̓is ſpirituꝫ ſcm̄qͥd ergooportebat eos orare ⁊ petere vt mitterꝫIſta queſtioneꝫ faciūt ml̓ti dicēdo. Sideus p̄deſtinauit me ſaluatū qͥd oportꝫme laborare ⁊ facere pnīam quia ex quodeus ordinauit ita fiet. Rn̄deo ego ⁊ dico ꝙ deus p̄deſtinauit ordinauit ⁊ ꝓmiſit mittere ſpm̄ ſanctū apl̓is ⁊ diſcipulistn̄ fuit neceſſariū vt orarent peterent. gͦꝓmiſſio p̄t falli. dico ꝙ nō. Sed licet deus ꝓmitteret ⁊cͣ. tn̄ requiritur diſpoſicoverbi gracia. Si papa ꝓmittit tibi amphoram de balſamo vel de criſmate. quiſunt liquores p̄cioſi ⁊ tu venis ad recipiendū balſamū cum amphora immundaplena ſtercore. papa nō daret tibi quia īpromiſſione iā intelligitur debita prepa

racō vaſis. Idem quādo papa Iheſusꝓnuſit apl̓is ſpm̄ ſanctum. quaſi diceretpromitto vobis implere amphoras veſtras ſcꝫ cōſciencias intellectu memoriam ⁊ voluntatem balſamo ſpūs ſancti.ꝓpter hoc apoſtoli debebant lauare cōſciecias ſuas abſtinendo orando ⁊ hmōi. Idem ⁊ de p̄deſtinacōe omnes p̄deſtinatiiam ſunt ſcripti in carta alba literis aureis ⁊ non ſcribitur ſolū ibi petrus vel Iohannes vel magdalena ⁊c̄ ſaluabitur. ſꝫeciā opus ꝑ quod ſaluabitur. ſcꝫ qꝛ eritbaptizatus ⁊ exit miſericors paciens caſtus ⁊cͣ. Idem de p̄ſcitis ⁊ damnatis iāomnes ſunt ſcripti in carta nigra ⁊ non ſolum eſt ibi ſcriptum talis damnabitur. ſꝫeciam opus quo damnabitur. qꝛ erit peccator ſuꝑbus auarus luxurioſus vel vindicatiuus ⁊ finaliter erit impenites. Sigͦ preſciti ⁊ damnati dimittunt oꝑa nōſequit̉ ille effectus damnacōnis. qꝛ itaeſt ordinatum ꝙ talis effectus damnacionis vel ſaluaconis ſequatur ex talibꝰ operibꝰ. Iſta eſt racō quare apoſtoli orabant licet eſſent certi de xp̄i ꝓmiſſione.Inde dixerūt. paremus nos qꝛ aliter n̄daret nobis. Gregoriꝰ. Ipſa eterni regni predeſtinacō ſic eſt ab omīpotenti deodiſpoſita vt ad hanc electi ex labore perueniāt vt orando mereātur accipere qd̓eis omnipotes deus ante ſecula diſpoſuit donarę. Tercia condicō neceſſaria ēconcordia fraternalis non habere rancorem. odia. malas voluntates. nec deſiderium vindicte contra ꝓximuꝫ. Quia ſpiritus ſanctus non habitat in loco. villa.ſeu cōmunitate diuiſa. Ad hoc racō naturalis. Quia ſicut ſpūs humanus ad hocꝙ vitam det corpori requirit coniūctionem menbrorum. quia ſi menbra ſunt diuiſa. ſcꝫ caput ſeorſum. ⁊ manꝰ ⁊ pedeset ſic de alijs. ſpūs recedit nec remanetcum aliquo menbro diuiſo. Ita eciam ēde ſpū ſancto. Cogitate ꝙ tota commuNN iij