In digilia aſcenſionis domini Sermo
ad aliquē ſanctoꝝ ꝯuertere Iob. v. Oīsqui petit ſp̄. iſto modo accipit. Dico octauo ⁊ vltimo ſcꝫ moleſtare ꝑſeueranterſcꝫ perſeuerando in oratione qͣliter huiusīportunitas vel moleſtia eſt fienda declarat̉ Luc̄. xj. Quis veſtꝝ habebit amicum⁊ ibit ad illū media nocte vſqꝫ quotqͣt habet neceſſarios qui em̄ ꝯtinuat orōm om̄idie ad bonum finem veniet Nota hic miraculum de illo milite capitaneo latronūin cuiꝰ domo ſtetit dyabolus. xiiij. annis īforma humana ⁊ erat coquinariꝰ vbi vonit ille ſanctus religioſus ⁊cͣ. deo gratias¶ In vigilia aſcenſionis dominiUbleuatis iheſus oculis in celum dixit Ioh̓isxvij. Iſtd̓ thema ⁊ tempus preſens ſcꝫrogacōnū dat mihi motiuū d̓ modis orationū qualiter debemus orare dn̄m materia erit valde ſubtilis. Sed primo ſalutet virgo maria ⁊cͣ. verbum ꝓpoſitum ꝓthemate ⁊ fundamēto noſtri ſermonis d̓clarat modum orandi q̄ꝫ xp̄s tenuit quādo debuit recedere ab hoc mundo ⁊ orauit pro nobis dicit Ioh̓es ꝙ ſubleuatisiheſus oculis in celum dixit ſp̄. orationeꝫſuam. Pro huiꝰ verbi declaracōne ⁊ materie predicande introductione ſciendumꝙ xp̄s ſuper om̄s homines habebat iſtamexcellentiam. Ꝙ inter animam ⁊ carneſiue inter ſpiritum ⁊ corpus rōnem ⁊ ſenſualitatem nullam habuit cōtradictionēſeu repugnantiam. Imo illud ꝙ animavolebat etiam ⁊ corpus. Idem de ratione ⁊ ſenſualitace in nobis autē eſt oppoſitum quia continuum bellum habemus inter animam ⁊ carnem ſpiritum ⁊ corpꝰrationem ⁊ ſenſualitatem. Multi reges⁊ magni domī poſtqͣꝫ diu habuerūt guerram faciunt pacem. ſꝫ inter animam ⁊ carneꝫ nō pōteſt fieri pax. ymo ſi anima vult
vnum caro vult aliud Idem de ratione ⁊ſēſu alitate auctoritas. Caro ꝯcupiſcit aduerſus ſpiritum. Spiritus autem̄ aduerſus carnem hec em̄ ſibi inuicem aduerſant̉ad Galathas. v. In xp̄o aūt non ſic ymoerat tanta concordia ⁊ conformitas int̓carnem ⁊ animam. ꝙ quidquid volebatanima etiam ⁊ caro ratio ⁊ ſenſualitatesde hoc dixit dauid in ꝑſona xp̄i. Cor meūecce ſpiritus ⁊ caro mea ecce ſenſualitas.Exultauerunt in deū viuum ſcꝫ concorditer paſſer inuenit ſibi domum ⁊ turturnidū vbi reponat pullos ſuos paſſer volans dicit̉ eſſe ſpiritus turtur caſta eſt caro. Turtur em̄ exquo ꝑdit maſculū nulli alteri aſſociatur nec ponit ſe ī arbore viridi ſꝫ arido nec bibit aqͣm claram ſꝫ turbidam ⁊ dat gemitum ꝓ cantu ſignat carnem xp̄i dicit ergo paſſer .i. ſpiritus criſti īuenit ſibi domum celi. Et turtur nidumſcꝫ in celo vbi reponat pullos ſuos ſcꝫ d̓ſi deria quando. Ideo qn̄ criſtus eleuabitmentem in altum etiaꝫ corpus eleuabatoculos ī altum hoc dicit thema ſubleuatꝭIheſus oculis ⁊cͣ. Legimus in ſacris euāgelijs ꝙ criſtus tenuit quatuor modos īſuis orationibus ⁊ non leguntur pluresPrimus modus oculos verſus celūeleuando. Secundus manus extendendoTercius genua flectendo. Quartus ſuꝑterram procidēdo. Et quilibet modꝰ habet ſuam ꝓprietatem quare ẜit ſiue ꝓpriaꝫrationem. Primus per confidentiam diuinalem. Secundus per noſtram indigētiam humanalem. Tercius per reuerentiam principalem. Quartus per deſinentiam corporalem Primus modus quēCriſtus tenuit eſt iſtud de quo loquiturma. Subleuatis iheſus oculis in celū⁊cͣ. Iſte modus habet rationem ſcilicetconfidentiam diuinalem. Ꝙꝛ omnis creatura in ſuis neceſſitatibus ⁊ aduerſitatibꝰ etiā ſi ſit deſtituta oī auxilio ⁊ derelictaab oībꝰ confidentia cordis in deū dat ſibi