in rogacionibusFeria ſecunda
Sꝫ libera nos a malo amē qꝛ in hͦ mūdoſūt multa mala ſcꝫ infirmitates peſtilentie guerre fames diuiſiones ⁊c̄. Id̓o pater libera nos a malo Et iſta vltima peticio eſt multū nobis neceſſaria qꝛ nos ſumus ꝓpe infernū ⁊ lōge a ꝑadiſo. qꝛ ſuntplus qͣꝫ mille diete vſqꝫ ad ꝑadiſum quieſt celū empirreū. Id̓o longe ſumꝰ a celo. ſꝫ ſumꝰ ꝓpe infernū qꝛ nos ſumꝰ ī t̓ra⁊ infernꝰ ē in medio t̓re ⁊ de illo veniūtmala auctoritas xepleta eſt malis animamea ⁊ vita mea īferno apropinqͣuit inqͥtꝑs. Id̓o petimꝰ ſꝫ lib̓a nos a malo ſtmōoēs debēꝰ rogare dn̄m vt deꝰ det ſꝑ ⁊ teneat vnionē eccl̓ie qꝛ qn̄ ꝯciliū erat in cōſtātia erāt mille miliademonū repugnātiū vnioni eccl̓ie. Id̓o orandū eſt ſꝫ liberanos a malo ⁊ vt deꝰ det paceꝫ in pr̄ia qꝛſūt ml̓ta mala q̄ occurrūt ⁊ eueniūt vob̓laborātibꝰ diuitibꝰ mercatoribꝰ ⁊ militibꝰ ⁊ de iſtꝭ malis petimꝰ lib̓acōeꝫ. Ideofaciamꝰ pn̄iaꝫ auctoritas qͥ diligitꝭ dn̄modite malū cuſtodit dn̄s aīas ſctōꝝ ſuorū de manu pctōꝝ liberabit eos ꝑs. xcvj.Id̓o dic̄ thema ſi qͥd petieritꝭ pr̄eꝫ ī noīemeo dabit vob̓ qd̓ vobis ꝯcedat.¶ Feria ſcd̓a in RogacōnibꝰYrie eleyſonxp̄e eleyſō kyrie. Non poſſumus aſſignare libꝝ nec capl̓m vbi hͨ ꝟbaſcripta ſint tn̄ frequēter cantant̉ in eccl̓iaEt ſpēaliter iſtis diebꝰ rogacōm ⁊ ſūt tāte auctoritatis ꝙ bēatꝰ Greḡ. ordinauitcātari in miſſa. qꝛ eſt verbū multū approbatū ꝓpt̓ illud qd̓ figurat. Et id̓o ad intellc̄m verboꝝ eſt ſciendū ꝙ meliꝰ ꝯciliumqd̓ hō poſſit hr̄e qn̄ offendit dn̄m ſuū eſtꝙ ſe humiliat ⁊ petat veniā ab eo. Rō eqꝛ nō poſſet ꝯtra fortiſſimū reſiſterę. necͣꝑ ſuas cautelas euadere. Iō nō eſt aliudremediū niſi ꝙ ſe eiꝰ miſcd̓ie reconmittatHoc nob̓ on̄dit̉ in brutis. legit de ꝓprietate leonis ꝙ qͣꝫuis ſit multū fortꝭ ⁊ aſtutus ⁊ malicioſus. qn̄ capit ſtatim humi-
liat ſe quaſi miſcd̓iam petendo. Si hec ꝓbatio nō ſit ſufficies habet figura. ij. Re.xxiiij. De dauid qui multū offenderat deum qͥ iratus voluit eum gͣuiter punire ⁊miſit ad eū Gad ꝓph̓am dd̓. tibi dat optio eligere vnum tibi qd̓ volueris ex hijstribꝰ ſeptē annis veniet fames ī terra tuaaut tribꝰ mēſibꝰ fugies aduerſarios tuos⁊ ip̄i te ꝑſequent̉ aut tribꝰ diebꝰ erit peſtilentia in domo tua Reſpondit dd̓ coartor nimis vndiqꝫ ſꝫ melius eſt michi incidere manus domini. Multē em̄ ſunt miſericordie eius qͣꝫ incidere in manus hoīmIſte vidit ꝙ nō poterat reſiſtere potētiedei nec abſcondere ſe eiꝰ Sapīe vnde dicit quo ibo a ſpiritu tuo ⁊ quo ⁊cͣ. Ideoſe ſubmiſit ſue miſcd̓ie ſic ſi perſona caditin peccatu mortali aut cadit in magnā offenſam dei per fragilitatem ⁊ ſic offenditpatrem cui attribuit̉ potentia vl̓ per ignorantiam ⁊ ſic offendit filium cui attribuitur ſapientia vel per malam voluntatem⁊ ſic offendit ſpiritum ſanctum cui attribuitur bonitas. Iſta tria ſcꝫ poſſe ⁊ ſcire⁊ velle ſūt in qualibet ꝑſona ī diuinis tn̄patri attribuit poſſe filio ſcire ſpūi ſanctovelle. ẜm aliqͣs ꝓprietates de quibꝰ nuncloqui eſſet valde longū ⁊ extra ꝓpoſituꝫſꝫ hͦ eſt dictū ꝙ quicūqꝫ peccat ꝯtra iſtastres ꝓprietates eſt dignus illas peſtilētias hr̄e que fuerūt ꝓmiſſe dd̓. verbi gr̄a ſipeccat ꝑ nō poſſe ſibi debet̉ fames ⁊ ſitis.Rō qꝛ aīa eſt talis cōdicōnis ꝙ ſꝑ velletorare ⁊ deo ſe huīliare. ſꝫ corpꝰ ſꝑ optatin de litijs eſſe. Iteꝫ aīa vellet ieiunare ⁊corpꝰ in delitijs eſſe aīa vellet in bonis operibꝰ ſe exercere ⁊ corpꝰ vult ſemꝑ quieſcere. vn̄ dic̄ corpus ꝙ hoc nō poſſet facere pone in practica ⁊ ſic peccat ꝑ nō poſſe. Id̓o talis meret̉ hr̄e famen in alio ſeculo. ſꝫ illi peccāt ꝑ nō ſcire qui qn̄ nolūtaliqͥd boni facere dicūt ꝙ neſciret reciꝑemodū addiſcēdi credo in deū ꝯtra qͣs deꝰmittet ꝑſecucōꝫ. ſꝫ alij ſūt qͥ peccāt ꝑ certā maliciā ſic̄ ſūt ꝯcubīarij fl̓i mercatores