Dnica qͣrta pꝰ octapaſche Sermo. ii.
Confidētiā em̄ habemꝰ ꝙ ea que petimꝰhabebimus auctoritas. Si vos cum ſitismali noſtis bona data dare filijs veſtrisqͣnto magꝭ pater veſter de celo dabit ſpivelētibꝫ ritū bonū timentibꝰ ſe Luce. xj. Sequit̉poſt ſanctificet nomē tuū bi eſt glorificatio diuinalis ſcꝫ vt nomē dei qd̓ eſt benedictū. ab omnibꝰ ꝑſonis ſanctificet ⁊ glorificet̉ ⁊ benedicat̉. Ibi petimꝰ honoremdei. Iſta peticio eſt ꝯtra peccatū blaſphemie. qꝛ ꝑ multos nomē dei nō eſt ſanctificatū nec glorificatū ſꝫ blaſphemāt Iudei.ſaraceni ⁊ infideles ſi blaſphemant nō eſtmiꝝ. qꝛ multi falſi xp̄iani blaſphemāt negāt ⁊ ꝯſpuunt. Id̓o petimꝰ gr̄am vt deꝰauferat illā malā ꝯſuetudine ab ore hominū. Doctrina eſt ſacre ſcript̉e vt legit̉ꝙ dauid habebat plures filios ⁊ de māeqn̄ exibat de camera filij ſui ⁊ filie faciebāt ſibi magnā reuerentiam. vnde dauiddicebat illis Laudate pueri dn̄m laudate nomen domini in pͣs. Et ſic docebat filios ſuos laudate dominum. Et ipſi dicebant ſit nomen domini benedictum ex hocnunc ⁊ vſqꝫ in ſeculum. Hoc idem oſtendendum eſt in ꝓſperitatibꝰ ⁊ aduerſitatibꝰ ⁊cͣ. vt Iob dicebat dominus dedit ſcꝫin ꝓſperitatibꝰ dn̄s abſtulit ſcꝫ in aduerſitatibus ſicut dn̄o placuit ita factum eſtſit nomē dn̄i benedictū Iob. Et ſic ſimiliter vos debetꝭ facere ſcꝫ docere filios veſtros ne deum blaſphemant ſꝫ vt benedicāt ⁊ laudēt. qꝛ nō eſt nomen domini blaſphemādum. ymo etiā nec inuanū nomēdn̄i eſt aſſummendū auatoritas Nō aſſūmes nomen dn̄i dei tui inuanū Exo. ijnō dicit in falſū ſꝫ inuanū Naꝫ aſſumerenomē dn̄i falſe eſt maximū peccatū. Sꝫaſſūmere nomen dn̄i inuanū eſt peccatū.Uerbi gratia. ſi ego dicere ꝙ cappa meanigra eſſet alba. dicendo ꝑ deum eſt alba.hoc eſt magnum peccatum. qꝛ eſt falſumSed ſi iuret ꝑ deū ſic eſt. ⁊ eſt veꝝ qd̓ dicitur peccatū eſt. qꝛ nō eſt ibi vtilitas necneceſſitas. Quidam tamen quando rep̄hendunt̉ de iuratione dicunt ꝙ iurant in
veritate. ſꝫ hoc eſt ſine cauſa. Ideo peccātquando aūt quis producit̉ in teſtem tūchabet iurare ꝑ deum vel alias ⁊ dicere veritatē ⁊ ẜm hoc eſt neceſſitas ⁊ tūc n̄ peccat. Ideo cogitate qͣntum ſit peccatū iurare ꝑ deum inuanū ⁊ ſine cā eum in teſteꝓducere. ſꝫ fortius ⁊ diligentius penſandū eſt ꝙ maius peccatū eſt iurare fraudulenter aut blaſphemare aūt iurare enormiter Renegare eſt iurare infideliter. Ideoxp̄s ſciens oīa ⁊ ꝙ xp̄iani ſūt in iſtis blaſphemijs on̄dit nob̓ pͥmā peticōeꝫ Dicēspr̄ nr̄ qͥ es in celis ſctīficet̉ nomē tuū ꝓpt̓hoc erūt dn̄i tꝑales ⁊ rectores villarumꝯdēpnati. qꝛ nō corrigūt blaſphemantesꝓph̓a dn̄atores ppl̓i mei iniq̄ agūt ⁊ iugiter tota die nomē meū blaſphemat̉ Iſa.lij. Rex frātie ſanctꝰ ludouicꝰ bn̄ corrigebat iſtos blaſphemos. nā fecit ordinacōꝫin ſuo regno ꝙ ſi qͥs blaſphemaret aut renegaret deū ſigͣret̉ in lingua vel in facie cūferro calido ⁊ hr̄t ſignū. Accidit in ciuitate pariſien̄. ꝙ qͥ dā magnꝰ burgenẜ blaſpheāuit deū ſtatī rex ſciuitᶠ ⁊ burgenẜ captus fuit ⁊ rex mādauit ꝙ cū ferro calidoei fieret crux in facie qͥ burgenẜ habebatpl̓es amicos ſupplicates ꝓ ſe ⁊ preſentātes regi magnā pecunia ⁊ rex nolēs vēdere iuſticiā facere iuſſit puīcōm de illo burgen̄. Et dixit rex vellē portare ſignū illd̓vt iſta mala ꝯſuetudo auferetur a regnomeo. Scd̓a peticō eſt adueīat regnū. Iniſta peticōe petīus ꝓ nob̓ ſaluacōꝫ celeſtialē ⁊ alid̓ nō petimꝰ niſi vt regnū tuū veniat ī nob̓. ſecretū ē h̓ qn̄ petimꝰ adueīatregnū tuū nōne meliꝰ peteremꝰ dicendoꝙ veneremꝰ ad regnū tuū qͣm veīet regnū ad nos. ſciatis ꝙ qn̄ veīt ī fine .ſ. ī morte hoīs ⁊ hō eſt īpenites tūc veniūt dyaboli cū cathena īferni ī inferno fct̄ā. ⁊ qn̄aīa exit a corꝑe īmediate capit̉ aīa q̄ hꝫmēbra ſpūalia fortiora qͣꝫ corꝑalia. quiamēbra ſpūalia aīe dāt vigorē mēbrꝭ corꝑis qꝛ ſi aīa retͣheret ſe ab vno mēbro nōpoſſꝫ ſe moue̓ ocl̓i n̄ poſſēt vidē niſi eēntocl̓i aīe ⁊ ſi tunc ꝑſona eſt in pctō morta-