Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

piiDominica in albisSermo

nono. preceptū eſt illis ſcꝫ demonibus.Ideo dauid orando hoc ſignuꝫ petebatdicens. pͣs. lxxxv. Fac mecū ſignum ī bo vt videāt qui me oderūt ſcꝫ demoēset confundantur ⁊cͣ. Quoniā tu domineadiuuiſti me conſolatus es ſcꝫ gloriam. Ecce quare dicit thema. Multa quidem alia ſigna ⁊cͣ. Deo grās De eadem Sermo ſeptimꝰTetit iheſusin medio diſcipuloꝝ ſuoruꝫ.Ioh̓is. xx. ẜm clare inueniri poteſt rōe auctoritate ſacerdotes noui teſtamenti eciā omnes eccīaſtici dicūtur ꝓprie diſcipuli xp̄i. Racō. Illi enīqui cōtinue ſtudent cogitant loquūturet racōcinantur de doctrina alicuius doctoris recte dicūtur eius diſcipuli. vt gramatici dicūtur diſcipuli priſtiani. ph̓ij eciam de doctrina ph̓ij. Idem qui cordecogitant ore loquūtur doctrinā legēdoctoris Iheſu xp̄i et ſeruāt eius p̄cepta. recte dicūtur diſcipuli. Aucͣtas. Liga teſtimoniū ſigna legē in diſcipul̓ meNota liga teſtimoniūis. Iſaye. viij.Lex euāgelica dicitur teſtīoniuꝫ ſcꝫ de ſecretis celeſtibus teſtificando. Ioh̓. tercōQuod ſcimꝰ loquimur quod vidimꝰteſtamur. Signa legem ſcꝫ vetereꝫ quenon debet ſeruari qꝛ figura fuit noue legꝭItem alia aucͣtas. Si manſeritis in ſermone meo vere diſcipuli mei eritis. Iohānis. viij. Nota ſi manſeritis ſcꝫ ſtudendo cogitādo loquendo conuerſandotales ſunt clerici qui ꝯtinue cogitant ſtudent loquūtur ruminant doctrinā xp̄iin officō Ideo dicit thema. Stetit Ihsin medio diſcipuloꝝ ſuoruꝫ. Modo videndum eſt ex quibus oꝑbus xp̄us ſtatin medio preſbiteroꝝ. Et inuenio ex tribus ſcilicꝫ.

Prīo collaudacōneꝫ angelicalemScd̓o conſecracōeꝫ ſacramentaleꝫTercō conuerſacōeꝫ ſpūaleꝫErgo ſtetit in medio diſcipuloꝝ ſuorūDico prīo xp̄us ſat in medio p̄ſbiteroꝝ collaudacōem̄ angelicalē. Officia ei eccīaſtica dicūtur collaudacō a conquod eſt ſil̓ laudacō qꝛ angeli nobiſcūlaudant dn̄m. Nunqͣꝫ fit officiū in aliqͣectīa quin angeli ſint pn̄tes nobiſcū. Auctoritas. psͣ. lxvij. preuenerūt principescōiuncti pſallentibꝰ in medio iuuenculaꝝtympaniſtarum. Prīcipes dicūtur ſancti angeli vt exponit Bernardus. qꝛſicut quilibet rex huius mūdi dicit̉ princeps ita angelus ymo magis eo. minor angelus celi eſt maior quolibet regehuius mūdi in honore dignitate preuenerunt inqͣꝫ prīcipes ſcꝫ angeli qꝛ anteqͣꝫdicatis pͣs. iam ſunt ꝯͣiuncti vobiſcuꝫ adpſalmodiā dicendaꝫ vt exponit Bernardus. Nota in medio iuuecularū tympaniſtarū non dicit vetularū. Synagoge dicunt̉ vetule. Sꝫ eccīe xp̄iane dicuntur iuuencule tympaniſtarū. Non ſoluꝫangeli ſꝫ eciam ipē rex angeloꝝ eſt in medio. Quod ptꝫ ex ſuo teſtimoīo Mat..xviij. Ubi ſunt duo vel tres in nominemeo in medio eoꝝ ego ſum ⁊cͣ. In hacaucͣte xp̄us oſtendit nob̓ tria que debeꝰhabere faciendo officiū diuinū. Prīo oſimꝰ duo vel tres plures neqꝫ pauciores. Duo ſūt chorus dexter ſiniſtervel tres illis ſunt ī pulpito. vel duoſunt cor cogitādo os loquendo. qꝛ officiū non debet dici ſolū contēplando ſꝫ ſimul ꝯtemplādo loquēdo. vn̄ ſi os dicit officiū cor cogitat aliud non ſuntduo. Ideo dicit Augꝰ. Pſalmis ymnis oratis deū hoc verſet in corde qd̓ꝓfert̉ in ore ⁊cͣ. al̓s xp̄c dicet Mat. xv.Populꝰ hic labijs me honorat cor aūteoꝝ lōge ē a me ⁊cͣ. Duo rep̄ſentāt duas xp̄i ſubſtācias ſcꝫ diuinitatē hūāni