Domica ī albisSermo v.

in fractione hoſtie ⁊cͣ. Cogitate ꝙ om̄esveritates fidei iam ſunt diſputate. ergooportet credere iō dicit apl̓us ad Corī.qui diſputabant de fide. Timeo ne ſicutſerpens euā ſeduxit aſtucia ſua ita corrupant̉ ſenſus veſtri ⁊ excidāt a ſimplicitate fidei que ē in xp̄o. ij. ad Corin. xi.Dic practice quō eua diſputādo cū diabolo dicete cur p̄cepit vobis deus vtnō cōmederetis ex oī ligno ꝑadiſi Gen̄.tercio. Ecce pͥma q̄ſtio mūdi ⁊ ꝑ hanccecidit in dubitationē ⁊ in pctm̄ dicensne forte moriamur. cū tn̄ deꝰ ſine dubiodixiſſet moriemini. Rn̄dit dyabolꝰ nequaqͣꝫ moriemi. Scit enī deꝰ ꝙ in qͣcunqꝫ die cōmederitis ex eo apperient̉ oculiveſtri ⁊cͣ Eua debuit rn̄dere dyabolo.O ꝓditor tu facis mihi q̄ſtione de voluntate dei recedas ⁊cͣ ⁊ nō fuiſſet victa. Sic debetis vos rn̄dere q̄ſtionibꝰquas vobis facit dyabolus de fide loquendo imaginationi veſtre ⁊ nō diſputare ſed dicere Credo. Ecce qͣre dicitapl̓us timeo ⁊cͣ Moraliter ex diſputatione fidei ſunt in mundo multi increduli. verbi gr̄a pͥmo vſurarij dicētes. qͣre de peccunia mea quā ille tenet cum q̄lucrat ⁊ facit ſuū cōmodū nō potero reciꝑe lucrū. Ecce error cōtra fidē qꝛ recipere aliqͥd ex mutuo vſura eſt. Un̄ ſi ꝓmutuo mille flotꝭ. recipitꝭ obulū vſura ē.Et qn̄ d̓r de mea peccunia ⁊cͣ Error ēpeccunia nō ē vr̄a ſed dei. qꝛ ē dn̄s nō tenet̉ dare cōputū nec rōne ⁊ vos habetꝭdare rōnē de oībꝰ etiā obulis qͣlit̓ acquiſiuiſtis cuſtodiuiſtis ⁊ expendiſtis. quiadn̄i eſt terra ⁊ plenitudo eiꝰ ⁊cͣ. diuitesenī ſolū ſunt diſpenſatores. Sic vos exiſtimet hō vt mīſtros xp̄i ⁊ diſpenſatorespͥma ad Corin. iiij. Iō tenent̓ diſpenſare iuxta volūtatē dn̄i. Et alibi ip̄e iā dedit regulā iuxta ſuā volūtatē dicēs Nōfenerabis fratri tuo ad vſurā ⁊cͣ Deut.xxiij. Sed vſurarius magis cōfidit de in

ſtrumēto alicuiꝰ notarij falſi qͣꝫ dei. Ecce in hoc defectꝰ fidei. qꝛ eſt articulus fidei Credere ſanctā eccl̓iam catholicā q̄ſcꝫ determīat ꝙ vſura ē pctm̄ mortale.Alij diffamāt eccl̓iam dicētes ꝙ papalicentiat viduis pupillis hoſpitalibꝰ ⁊cͣEtror ē qm̄ nō ſūt facienda mala vt eueniāt bona Roma. iij. Scd̓o luxurioſidiſputāt ꝙ ſimplex fornicatio nō ē peccatū ⁊cͣ ⁊ cadunt in hereſim dicēdo. cuifacimꝰ iniuriā ⁊cͣ. Si cū filia regis faceres nūqͥd faceres iniutiā regi ⁊c̄ Si omnes mulieres ſunt filie regis xp̄i Iō ⁊cͣIdeo dicit ſcriptura abhoīatio facta ē iniſrael ⁊ in irl̓m qꝛ cōtaminauit iudas ſāctificatōem dn̄i quā dilexit ⁊ habueruntfiliā dei alieni Malach̓. ij. qͣꝫto ergo magis ꝑiculū ē diſputare de altiſſimis ſuntet alij diſputantes ⁊ reꝓbantes ymagines dicētes ꝙ ē pctm̄ ydolatrie vel ꝙ ēydolatrare. Ecce ignorātia ex qua cadūtin hereſim ⁊ ymagines enī ſunt in eccl̓iadei nō ad adorandūi eas vt res quedaꝫſunt ſed ad repreſentādū ⁊ ſunt libri laycoꝝ ⁊cͣ. Nota ꝙ ẜm ſanctū tho. in tercio ſcrip. diſ. ix. q. pͥma art. ij. q. ij. ad tercium ⁊ ſcd̓a ſcd̓a q. xciiij. arti. ij. ad pͥmū triplici de cauſa ymagines xp̄i ⁊ ſanctoꝝſiūt in eccl̓ia. vn̄ ſicut eſſet error ⁊ pctm̄amouere ymagines laycis In veteri enīlege p̄cepit deꝰ ne fierent ymagines ſcꝫad adorandū Exo. xx. Primꝰ hō qui inteſtamento nouo inuenit ymagine fuitxp̄s dichyſtoriā quō miſit ymaginē ſuāregi abagas. vt dicit ſāctꝰ tho. iij. ſcrip.diſ. ix. q. pͥma arti. ij. q. ij. ad terciū. Dicoſcd̓o ꝙ debemꝰ credere fidē catholicamplenarie ſine diminutione. vn̄ cōcluſio ēbtī thome doctoris in ſcd̓a ſcd̓e qͣ. de fideꝙ ſi aliqͥs credit oēs articulos fidei preter vnū. dicit ꝙ de nullo articulo hꝫ fidem ſed ſolū opinionē. Rō qm̄ oēs articuli fidei hn̄t vnū fundamentū. ſcꝫ veritatē diuinā infallibilē. Qui ergo non