Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo iiiidomīca ī albis

Oli eſſe incredulus ſed fidelis Ioh̓. xx.Sermo nr̄ erit de fundamēto bone vite ſcꝫ de fide catholica. ſꝫ pͥmoſalutet̉ virgo maria ⁊cͣ. Pro cuiꝰ declaratione materie introductiōe Sciēdū doctrina cōis ē certa vera in ſacratheologia. a principio mundi ſꝑ fuitnccͣm ad ſaluationē fidē habere de deoſine qua nullꝰ potuit hic habere gratiaꝫdei nec in alio mundo gl̓iam ſed diuerſimode. qm̄ tꝑe legis nature ſufficit fidesexplicita poterat haberi intellectu naturali ſine libris ſcꝫ credere pͥmo vnū deūqꝛ intellęctu naturali p̄t cognoſci. ſicutcognoſcit potentia dn̄i in edificio magne domus. Scd̓o ip̄e ē deꝰ iuſtꝰ retributor ⁊cͣ. hij duo articuli fuerūt ſemꝑ neceſſarij ad credēdū Aucͣtas Sine fideimpoſſibile ē placere deo. credere enī oportet accedētē ad deū qꝛ deus eſt inquirentibꝰ ſe remunerator ſit ad Hebre.xi. qꝛ iuſtus dn̄s bonis ſeruitoribꝰ retribuit bona malis dat punitionē. Tempore aūt legis moyſi debuerunt haberemaiorē fide explicitā triū articuloꝝ ſcꝫp̄dictoꝝ duoꝝ deꝰ ē. ē remunerator. Tercio credere deꝰ deberet mittere filiū ſaluatore mundi. qꝛ hoc fuit clare reuelatū in lege ſcripture. hoc dauid.qui annucciat verbū ſuū iacob iuſticiaset iudicia ſua iſrl̓ ꝑs. cxlvij. Nota verbūſuū ſcꝫ illd̓ de Ioh̓. pͥmo In pͥncipioerat verbū ⁊cͣ Et verbū caro factū eſtAlia ſecreta fidei tenebant̉ ſcire niſimagni lr̄ati. Sed tꝑe legis gr̄e tenemur credere plus ſcꝫ .xij. articulos fideiiam publicatos declaratos in eccleſiadei. Athanaſius. Quicūqꝫ vult ſaluus eſſe ante oīa opꝰ ē vt teneat catholicā fidē. Quā niſi quiſqꝫ integrā inuiolatāqꝫ ſeruauerit ſaluꝰ eſſe poterit.

tioneꝫ. dicit thema cuilibet xp̄iano2Noli eſſe incredulꝰ ſꝫ fidelis. pꝫ thema.fides catholica ē a nobis credenda triplicit̓ ſcꝫ ſimplicit̓ ſine diſputatōe. Plenalit̓ ſine diminutōe. Firmit̉ ſine dubitatione. Et qͣlibet dicit thema. Noli eſſeincredulus ⁊cͣ. De pͥmo debemꝰcredere fidē catholicā ſimplicit̓ ſine diſputatione vel contradictōne. Credereſimpliciter ē qn̄ credit alicui ſimpliciverbo ſine iuramēto ſine teſtibꝰ de remirabili in fit ſibi magnꝰ honor hunchonore debemꝰ nos facere dn̄o nr̄o ih̓uxp̄o credendo ſimplicit̓ ſuo ſimplici verbo ſine ꝓbatiōe iuramēto demōſtratōeet teſtibꝰ falli p̄t nec fallere nec medaciū dicere Talis ſimplex credētia eſtmultū meritoria nccͣia. qͥa veritas fidei ſeu veritaets fidei ſūt altiſſimeet trāſcendentes intm̄ intellectu naturali pn̄t cōp̄hendi oportet credereſimplicit̓ ſine diſputationē. Stultꝰ eſſꝫcecꝰ ſi vellet diſputare de coloribus qͦsnūqͣꝫ vidit ſed oꝫ credere qd̓ dr̄ ſibi.ſic nos ceci ſumꝰ in hoc nūqͣꝫ vidimꝰveritates fidei oꝫ diſputare ſꝫ credere dn̄o ih̓u xp̄o Dicit nanqꝫ. ij. Methaphi. phūs ſicut ſe hꝫ oculus noctuead lumē ſolis. ita ſe hꝫ oculꝰ nr̄ ad manifeſtiſſima nature. aūt oculꝰ noctue poſſet clare intueri ſole ē defectꝰſolis ſꝫ noctue. Sic veritates fidei clariſſime ſūt. in ſe ex defectū intellectꝰ noſtricōp̄hendi non poſſunt dicit ſcripturaQui cōfidūt in dn̄o intelliget veritateꝫet fideles ī dilectōe acqͥeſcet illi Sapiiij. Nota cōfidūt ī dn̄o .ſ. p̄t mentiri nec fallere ī dilectiōe acqͥeſcēt illidicit in diſputatione. qn̄ aliquis vultſecū diſputare in fide dyabolus facit ſibi argumētū tūc ſcit rn̄dere. Ideocadet in errorē. Sicut cadunt multi dicentes quomodo p̄t chriſtus eſſe ī tamꝑua hoſtia quō ſtat nunquid frangit̉