Dominica in albisSermo IIII
aliqua deformitate ſeu turpitudiue ſꝫ reſplendencia ad inſtar ſtellarum ⁊ vulnꝰlateris ad inſtar medie lune ⁊ in eternuꝫretinebit iſta ſigna. Eergo amore veſtriqueſiui quare ⁊ inueni ſex racōnes cōfimatas auctoritatibus ſacre ſcripture veteris ⁊ noui teſtamenti quare xp̄us vultſigna plagarū in ſuo corpore glorioſo retinere ſcꝫ.Prima ꝓpter ꝯfirmacōeꝫ de credēciaScd̓a ꝓpt̓ demōſtracōꝫ de beiuolēciaTercia ꝓpt̓ cōmendacōeꝫ de victoriaQuarta ꝓpter impetracōneꝫ de veniaQuīta ꝓpter maīfeſtacōeꝫ de iuſticiaSexta ꝓpt̓ informacōeꝫ de penitenciaHijs ſex rōnibus xp̄us voluit reſurgerecum ſignis qͥnqꝫ plagarū. Et de primaloquitur thema dicens. Oſtēdit eis manus ⁊ latus ⁊ eciam pedes. Luc̄. vltimoſcꝫ ꝓpter confirmacōem credencie diſcipulorum increduloruꝫ. Patꝫ themaDico primo ꝙ prima racō quare xp̄c voluit reſurgere cum ſignis plagarum fuit.ꝓpter cōfirmacōeꝫ de credencia. vt fideset credencia eſſet ꝯfirmata in apoſtolis.et conſequeter in nobis. hoc declaraturſic Inter omnes articulos fidei maiorisdifficultatis fuit ad credendū articulusreſurrectōnis qͣꝫ alij articuli. Non ſoluꝫinfideles. pagani. ⁊ ph̓ij non potueruntcredere hunc articulum. ymo eciaꝫ nec apoſtoli. Rō qm̄ regula eſt ph̓ie. Ꝙ apura priuacōne non eſt regreſſus ad habitum ſcꝫ naturalē. Qm̄ cecꝰ nullo poſſe naturali poteſt reduci ad habitum vtvideat. nec ſurdus ad auditū. nec mutꝰad loquendū. Modo maior priuacō q̄poteſt eſſe eſt mors. qꝛ ꝑ ipſam priuat̉homo non ſolū viſu vel auditu ſꝫ omībꝰſenſibus. Si gͦ a priuacōne cecitatis noneſt regreſſus ad habitum multo minusa pura priuacōne omnium ſenſuum ⁊c̄ͣ.Ideo legitur de apl̓o paulo ī actibꝰ apoſtoloꝝ ꝙ predicādo iuit in grecia ad p̄-
dicandum in ciuitate athenienſi vbi erattunc maximū ſtudium ph̓oruꝫ Qui pacienter ⁊ cū magno ſilencō audiuerūt apoſtolū quo vſqꝫ ventum fuit ad articulum reſurrectōnis tunc quidā dixerunt.Quid vult ſeminator verboꝝ h̓ dicere.Alij vero dicebāt nouoꝝ demoniorumvidetur annūciator eſſe qꝛ Iheſuꝫ ⁊ reſurrectōeꝫ annūciat eis. Actu. xvij. Un̄non ſolū ph̓ij non poterāt credere xp̄i reſurrectionem ymmo eciā nec apl̓i ipſi. luce. xxiiij. legit. Ꝙ tres marie regreſſe amonumēto nunciarunt apl̓is. quō xp̄usſurrexerat a mortuis. Et viſa ſunt anteillos quaſi deliramentū verba iſta ⁊ noncredebant illis intm̄ ꝙ Thomas apl̓usqui non fuit cum alijs apoſtolis quādoeis apparuit Iheſꝰ qn̄ dixerunt ſibi apl̓ividimꝰ dn̄m Ioh̓. xx. Rn̄t thomas ultis me deludere niſi videro in manibꝰ eꝰfixurā clauoꝝ ⁊ mittā digitum meuꝫ inlocū clauoꝝ ⁊ mittā manum meā in latus eius nō credā. Quādo erat in cruceet iudei ſibi ꝓmittebant ꝙ ꝯuerterent ſideſcenderet de cruce ⁊ nō potuit deſcendere ⁊ ꝙ mō ſurrexerit nō credo. Iō marci vlti. Nouiſſime recūbentibꝰ. xi. apparuit eis ⁊ exꝓbrauit incredulitatē illoꝝ etduriciā cordis qꝛ hijs q̄ viderat eū ſurrexiſſe a mortuis nō crediderāt. Notanouiſſiē qꝛ in die aſcenſioīs q̄ fuit apparicō vltīa exꝓbrauit incredulitatē eoꝝ qꝛprīo nō credider̄t. Dicit Ambro in li. deꝟginibus ꝙ ꝟgo Maria poſtqͣꝫ xp̄s ſurrexit ⁊ ſibi apparuit vocauit apl̓os ⁊ nūciauit eis ꝙ eꝰ filius ſurrexerat ⁊ noluerūt ſibi credere ymo dicebāt bonū ē dn̄acorā eaſſꝫ retro dicebāt qͥ vult cred̓e credat Iō mō rn̄deo ad q̄ōēꝫ quā inſti faciūt ī arti. reſurrectōis. ⁊ r̄ſurrexit. iij. dieetc̄. qͣre addit̉ ẜm ſcpͥturas ⁊ n̄ ī alijs arti. fidei. Dic quō ſcī prēs ordīarūt credoī ꝯſilio neceno ⁊ de alijs arti. fidei getescredebāt ſipl̓r eis. ſꝫ ī arti. reſur. addider̄t