Dominica in albis

Sermo IIII

illuminat omnes alios planetas. Ita ⁊xp̄us in medio diſcipulorum Ideo cumdicit̉ in themate. In medio notatur claritas corporis xp̄i glorioſi. Eſt tamen involuntate corporis xp̄i glorioſi oſtendere ſuam claritatem quādo vult alias nōvidetūr̉ Ideo quādo xp̄us apparebat apoſtolis non videbāt ſuam claritatem.De iſta dicit ſcriptura. Tunc iuſti fulgebūt quaſi ſol in regno patris corū. Mathei. xiij. Moraliter iſta excellentia claritatis habetur. merito caſtitatis clara etpulchra eſt ꝑſona caſta ſiue ſit religioſꝰ.ſiue clericus ⁊cͣ. Aucͣtas. O qͣꝫ pulchraeſt caſta generacō cuꝫ caritatē alias claritate. Sap. iiij. Nota cum caritate qꝛquidā ſunt caſti cum timore ſcꝫ diffamacōis vt multi religioſi clerici ⁊ mulierestimore periculi. ſꝫ tamen habent deſideriūTalis caſtitas nihil valet. ſed quandoſunt caſti amore xp̄i dicēdo. Sicut vosdomine qui nunqͣꝫ guſtaſtis de illo ⁊cͣ. amore mei. ſic nec ego volo guſtare amore veſtri. Talis caſtitas dicitur cum caritate eſſe ⁊ deuocōne. Per oppoſitum ꝑſona luxurioſa eſt ita vilis ⁊ reſurget ī iudicō ſed ita immūda ⁊ fetida ꝙ ſi modonos videremus vnū corpus tale ſtatimmoreremur. Nota hic miraculum dequodā malo homine qui habebat bonaꝫvxorem ⁊ deuotam que inducebat virūſuum ad confeſſionem nec volebat ſe cōtinere a ſuis rebaldarijs. Ipſa tamē cōtinue orabat pro eo ꝑicens. Domine exquo ego non poſtuꝫ corrigere vos domine faciatꝭ ne damnet. Accidit ſemel ꝙ ipſe veniens de lupanari. a deo mutata eſtfacies eius in turpiſſimam figuram ⁊ horribilem intantum ꝙ vxor ianuis clauſisaſcendit ad feneſtram nolens ſibi aperire. Et omnes de vico fugiebant eius aſpectuꝫ ac ſi demonem viderent. Qui dehoc admirans tranſiuit ꝑ domum barbatonſoris ⁊ in ſpeculo vidit ſuam horribi-

lem formam ⁊ eciam terruit ſeipſum quiſtatim iuit ad curatum vt confiteretur ⁊curatus fugiebat. Sed percipiens eumeſſe ad vocem clamoris eſſe ſuum ſubditum eius cōfeſſionem audiuit. Et cōfeſſus recuperauit priſtinā formam. Inhoc oſtendebatur qualem faciem debenthabere damnati. Intantum ꝙ nullꝰ poterit ſuſtinere eorum aſpectum. Ideo cauete a corrupcōnibus. a concubinis ⁊cͣ.de quibus Dauid. Corrupti ſūt ⁊ abhominabiles facti ſunt ⁊cͣ. ꝑs. xiij. De iſtꝭdotibus quatuor vide ſanctū Thomamad longum in. iiij. di. xliiij. Deo gracias.¶ De eadem dnīca Sermo quartusStendit eismanus ⁊ latus Iohānis. xxHoc verbum dat mihi motiuum ⁊ racōem predicandi de quadā materia valde vtili ⁊ deuota. ſcꝫ de quinqꝫplagis xp̄i ſi placet deo erit materia/ magne conſolacionis animaꝝ noſtrarū. Sꝫprimo ſalutetur ꝟgo Maria ⁊cͣ. Doctrina eſt generalis ⁊ certa in ſacra theologia Ꝙ quādo xp̄us ſurrexit in die reſurrectōis de morte ad vitam. glorioſus incorꝑe ⁊ anima voluit reſurgere cum qͥnqꝫ plagis quas eciam retinet ⁊ retinebiteternaliter. Non tamē intelligatis vos.ꝙ xp̄us habeat mauus vel pedes ꝑforatos nec latus perforatum ſicut habuit incruce. ymmo ꝑfecte fuit curatus gloriareſurrectōis ⁊ impaſſibilitatis. De hocDauid in ꝑſona xp̄i dicit. Domine deꝰ m̄sclamaui ad te ⁊ ſanaſti me. Dn̄e eduxiſti ab inferno animam meam. ſanaſti mea deſcendentibꝰ in lacuꝫ. pͣs. xxix. Sed remanſerūt ſigna illarum plagarū ſicut curato vulnere a perito medico remanet tamen ſignum. Sic in xp̄o poſt reſurrectionem remanſerunt ſigna plagarū non cuꝫDD iiij