Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria quartaPaſche. Germo

eradicare bonas plātare ſicut fecit xp̄s ligone lingue ſue p̄dicando ligonebone vite de cordibꝰ gentium eradicauitmalas herbas erroꝝ. peccatoꝝ falſarumopinionū plantabat ꝟtutes. Id̓o diceMca bar deus pat̓. Ecce dedi verba in ore tuoquātū ad p̄dicationē ecce cōſtitui te ſuꝑgētes regna vt euelles deſtrues diſſipes edifices plantes Iheremie. pͥmoTercio fuit mercator in ſua paſſione.qꝛ in hoc mūdo emit totū genꝰ humanūp̄cio ſanguinis ſui dicēs patri. Pater recipiatis hoc p̄ciū redēpcionē. Id̓o prima petri pͥmo. Redēpti eſtis .ſ. de natura veſtra cōuerſacione paterne tradicōisprecio ſanguine agni īmaculati iheſu xp̄i.Ecce quō in hijs formis oſtenditur totavita xp̄i. In quibꝰ tropoloyce on̄dit nobis in hac vita debemꝰ eſſe ꝑegriniuerſando ortulani oꝑando mercatoesꝑſeuerando. Iuxta illud gregꝭ. Omnisxp̄i actio noſtra eſt inſtructio. Mundusiſte eſt adinſtar domꝰ habet duas portas vnā ad intrandū ſcꝫ natiuitatē. aliāad exeundū ſcꝫ mortē. Nullus decipiat̉qͥn in hoc mundo oēs ſumus ꝑegriniviatores. ideo debemꝰ facere ſuꝑfluitatem qm̄ ꝑegrini non faciūt exceſſus inveſtibꝰ nec ſuperfluitates nec vanitates.ſolū curāt de neceſſitate. Unde ſcpͥturaPeregrini enī ſumus cora te adueneſicut oēs patres nr̄i. pͥmo paralipo. vltīo talem ſe reputabat ille magnꝰ rex dauid potens glorioſus di. Quoniā aduena ego ſum apud te ꝑegrinus ſicutoēs patres mei. psͣ. xxxviij. Nota ſic̄ omnes patres quia legit̉ de patribꝰ antiquis edificarēt domos. Noe qui vixitnōgentis qͥnqͣginta annis Gen̄. ix. nonedificauit domū ⁊cͣ. modo qͥlibet edificatdomū ⁊cͣ. in alio mūdo faciunt vnāparuā cellā. tales ſe non reputant peregrinos ſꝫ habitatores huiꝰ mundi. Quibus dixit apoſtolꝰ. Obſecro vos fratrestanqͣꝫ aduenas peregrinos abſtinere a

carnalibꝰ deſiderijs militant aduerſusanimā cōuerſacōnē inter gentes habētes/ bqꝫbonā.. petri. ij. Itē apl̓s. Ꝙͣdiu ſumꝰ inhoc mūdo corꝑe ꝑegrinam, ſcd̓a Coꝝ. adōqͥnto. Scd̓o debemꝰ eſſe ortulaui. qͥlibetnoſtꝝ habet vnū ortū ſcꝫ corpꝰ ꝓpriumſeu vitā p̄ſentē Ideo diligent̓ attendēdūeſt notandū ſi ſint ibi male herbe .ſ. illamala herba ſcꝫ ſuperbie ⁊cͣ. eradicare debemus ligone diſcretionisⁱ plantare ibiillā bona herbam plantā humilitatꝭ ſicde alijs. Tercio debemꝰ eſſe boni mercatores ꝑſeuerando in bona vita vt in fineqn̄ aīa debet ſeperari a corpore intremuspoſſeſſioneꝫ glorie. Angelus eſt creditor.xp̄s venditor mercator in fine vonit angelꝰ vt creditor di. Quid dab̓ xp̄o gloria habēda. tn̄det bonꝰ religioſus vitam bonā quā tenui Iuxta regulā ⁊cͣ. de p̄cio deus ē contētus ſufficit. Idē debono clerico debet xp̄o tot ānos bonevite. Itē de laycis dant xp̄o tot ānosde pn̄ia. Ideo d̓t ipſe Ioh̓. x. Sequunt̉me tenēdo ſcꝫ bonā vitā qd̓ eſt preciuꝫiuſtū ego vitā eternā do eis. Scd̓m ſecretum eſt morale ibi mittite in dexteraꝫnauigij rethe inuenietꝭ ⁊cͣ. dextera autē ſiniſtra ſignificāt vitā eternā tꝑalemſiue ſtatū grē culpe. Aucͣtas Leua eiꝰſub capite meo hoc eſt ſtatꝰ vite p̄ſentꝭſtatus culpe dextra illius ampliabit̉ mein eternū ſiue ſtatꝰ glorie. Canticoꝝ. ij.Illi mittūt rethe piſcant̉ ad ſiniſtrāquicijd faciunt. faciunt ad habendū temporalia diuicias honores dignitates vl̓illi in ſtatu culpe mortalis faciūt bonaopera de genere cōp̄hendunt meritorium gloria honore dei Uerbi grā deillo qui mittit filiū ſuū in religionē vt ſeruiat deo vt oret ſe pro eo ſic talespiſcant̉ ad dexterā. Secus qui mittit filium ſuū in religionē vt ſit abbas vel epiſcopus. Idē de religioſo ſuā intencionem ordinat in omnibꝰ ſuis operibꝰdicacionibꝰ vt fiant honore dei ſaluC C .j.