Feria quartaSermo

cognitio virtuoſa. refectio gratioſa. deoībus iſtis ſimul dicit thema. Manifeſtatus eſt ih̓s ⁊c̄ ſcꝫ iſtis qͣtuor modis¶ Dico pͥmo ꝙ de iſta xp̄i apparitioneon̄dit̉ in euangelio occaſio neceſſitoſa .ſ.ex qua neceſſitate hec apparitio fuit factaPro quo ſciēdū ꝙ xp̄s ante ſuā paſſione qn̄ ibat p̄dicando de villa in villamnō ſolū ip̄e ſed etiam antecedēs ip̄m ſequentes inueniebant ꝓuiſione ꝓpter deuotionem quā ppl̓us habebat ad doctrinam xp̄i ⁊ eius cōuerſationē intm̄ ꝙ mi­ qn̄ſit apl̓os p̄dicare p̄cepit eis ne portaretſacculū neqꝫ perā ⁊ bene ꝓuidebant̉. Iōdixit eis xp̄us in nocte paſſionis qn̄ miſivos ſine facculo ⁊ pera nūquid aliquiddefuit vobis ⁊ dixerūt. hihil. Luce. xxij. ſꝫpoſt xp̄i paſſione maiores iudeoꝝ ad ſeiuſtificandū dabant intelligere ppl̓o ꝙ iōcrucifixerūt xp̄m qꝛ erat magnꝰ incantator iō pplus amiſit deuotione de xp̄o ꝓpter qd̓ eiꝰ diſcipuli non inueniebāt adcōmedendū ꝓpter hoc quilibet ip̄oꝝ redibat ad ſuū officiū mechanicū vt haberent vitā ſicut xp̄s p̄dixerat eis in noctepoſſionis d. Percucia paſtore ⁊ diſꝑgentur oues gregis Math. xxvi. ItemIoh̓. xvi. Ecce venit hora ut diſꝑgamini vnuſquiſqꝫ in ꝓpria ⁊ me ſolū relinqͣtis Ideo ꝓpter neceſſitatem vite redibatad officia ſua petrus ⁊ alius iuerunt adpiſcandum. Ecce occaſio neceſſitoſa quare venit miraculum De hoc dicit primaꝑs euangelij manifeſtauit ſe iterū ih̓usvſqꝫ aſcenderūt nauim Illi alij duo diſcipuli qui non noīant credunt fuiſſe andreas ⁊ philippus In hoc enī ꝙ ibi noīatur petrus innuit quia aliꝰ erat frater eiꝰandreas ⁊ in hoc ꝙ noīat̉ nathanael innuit̉ ꝙ alius erat frater eius philippus.Nota practice quō dixit. vado piſcari nūquid debemus mori fame. Rn̄derunt ālij vadamus ⁊ nos tecum ⁊ iuerunt adno vin

mare galilee qd̓ eſt tyberiadis. ſic dictuꝫab illa ciuitate. Et ꝑ totam noctem piſcādo. laborando nihil prendiderunt Id̓ohodie mane erant triſtes ⁊ famelici. tuncapparuit eis. Sed notanda ſunt hic duoſecreta. Primū cū dixit petrus vado piſcari. Querit beatus Grego. in omel̓ hodierna vtruꝫ fuit licitum ⁊ ſine peccatoredire ad officiū dimiſſū ex ſequela xp̄ihec q̄ſtio habet difficultate ex verbo xp̄iLuce. ix. d. Nemo mittens manū ad aratrum reſpiciens retro aptus ē regno dei.Aratrū eſt pnīa vel ſignificat pnīam. qͥaſicut aratrū frangit terrā ad fructificandū. ſic pnīa colit terraꝫ corꝑis vt faciatfructus ſpūales. Ergo nō reſpicere retrop̄t intelligi duplict̓ ſcꝫ redire ad officiuꝫqd̓ includit vel inducit pctm̄ vel ad officiū qd̓ fieri p̄t ſine peccato. Primo modo nullus debet retroſpicere ſcꝫ redeundo ad officium quod includit vel inducit peccatum. ſed poſt vitam ſpiritualemlicitum eſt redire ad officium quod nonincludit peccatum. Uerbi gratia de religioſo qui intrauit religioneꝫ talis miſit manum ad aratrum ex obligatione. ſed reſpicit retro dimittēdo habitū n̄ ē aptus regnō dei. Idem de p̄ſbitero quando recipit ſacros ordines tunc mittit manū adaratrum ad viuendum caſte ⁊ honeſte. ⁊dicendo officium diſtīcte. ſed reſpicit retro retinēdo concupiſcentiam vel dimittendo horas vel iurat. ludit. mentitur nōeſt aptꝰ regno dei. Idē de vobis qͥ in ſacra quadrageſima miſiſtis manum ad aratrum. faciendo penitentiam. conterendo. confitendo. bonum ꝓpoſituꝫ aſſumēdo. ſi autē modo reſpicitis retro dicentes vere nimis eſſet reuertamur ad ludēdum. iurandum ⁊ ad malas voluntateset cetera non apti eſtis regno dei. Ideꝫde illis qui diuiſerunt officia que includūt peccata vt latroues vel faciētes