In die paraſceuesSermo

ſicut nebula q̄ iacet demane ſuꝑ terraꝫ q̄de ſe non p̄t aſcendere ꝓpter gͣuitate quahꝫ ſꝫ qn̄ venit ſol qui ip̄aꝫ calefacit tuncſol facit ipſā aſcendere ſurſū. Idē de nobis qui ſumus terreſtres ⁊ gͣues. Iō virtute ꝓpria nō poſſumꝰ aſcendere in celū.ſꝫ venit ſol iuſticie qͥ eſt in hoc ſacr̄o cuiꝰvirtute poſſumꝰ aſcendere. Iō dicit̉ viaticū .i. cibus viatoꝝ. Dic miraculuꝫ hu.de ſcō vic. qui qn̄ coīcauit dix. Aſcendatfilius ad pr̄eꝫ ⁊ ſpūs ad dn̄m. qui deditillum. Et exſpirauit ⁊ aīa cum xp̄o in celum aſcendit. Hoc fuit figuratū in ꝓph̓ahelya dormienti. Ecce angelus dn̄i tētigit eū ⁊ dixit illi. Surge ⁊ comede grandis enī tibi reſtat via. iij. Re. xix. Sic qͣꝫdiu homo eſt in pctō mortali dormit. ſic̄ꝓpheta in deſerto cū periculo leonum etlupoꝝ inferni. Et dicit̉ ſibi ab angelo ſcꝫſacerdote. Surge qͥ dormis. ⁊ exurge amortuis ⁊cͣ. comede ſcꝫ ꝯīcando Et ā bulauit in fortitudine cibi illius. xl. diebus.et. xl. noctibꝰ vſꝫ ad montē dei. In ſacraſcriptura dies ſigͣt proſperitatē ⁊ nox ſignificat aduerſitatē. Precepta autē diuina ſunt. x. que ſeruāda ſunt qͣdrupliciter.ſcꝫ corde cogitando. ore loquēdo. operefaciendo. ⁊ ꝑſeuerāter implēdo. quaterdecies ſunt. xl. ⁊ ſic intrabimus in montēdei in regnuꝫ celoꝝ Amen.¶ In die paraſceues Sermo.Os legē habemus ⁊ ẜm legē debet mori.habet̉ verbū iſtud Ioh̓. xix.Et recitatum eſt in paſſione dnī hodierna. Eotidie ꝑ totā iſtam ſeptimanā fuit facta repreſentacio ⁊ meōria paſſionisIheſu xp̄i. ſꝫ multuꝫ diuerſimode nūc qͣꝫalijs diebꝰ. repreſentabat enim tunc vtres diu p̄terita ⁊ ꝓpterea dicētes miſſaꝫtunc dicebāt in illo tꝑe ⁊cͣ. Sed hodierecitat̉ vt pn̄s ⁊ oculariter viſa. Et ideo

hodie nō dicit̉ in illo tꝑe ſꝫ hodie d̓r. egreſſus Iheſus ī pn̄ti. et eſt rō differēcie qꝛres pn̄s plus mouet corda hoīm. qͣꝫ respreterita. ⁊ plus pūgit nunc ictus muſceqͣꝫ olim vulnus datū. Et idcirco vt ſentiamus dulcedinē ⁊ ꝯpatiamur animis noſtris morte xp̄i rep̄ſentat hodie vt de p̄ſenti ⁊ ita ſit officium ⁊ ſermoēs. ſicut ſinunc xp̄s videretur eſſe in cruce vt ſentiamus ẜm qd̓ dixit deus. Recordare paupertatis ⁊ tranſgreſſioīs mee abſinthij ⁊fellis. Treno. iij. ¶ Nota pauꝑtatis quianudus crucifixus fuit. Et rn̄t ꝓph̓a in ꝑſona populi xp̄iani. Meōria memor eroet tabeſcet in me aīa mea ibidē. Meōriaſcꝫ preteritoꝝ memor ero ac ſcꝫ ſi eſſꝫ depn̄ti. gͦ ſicut dixi loquamur vt ſi nunc videremus Iheſuꝫ xp̄m crucifixū. Ita ⁊ dedolore virginis Marie. Sed ſcitis ꝙ ꝑſone doloroſe non ſit ſalutacō nec audetquis dicere verba gaudij ꝑſone ꝯſtitutein triſticia. Ideo nō ſalutabimꝰ eā moreconſueto. qꝛ creſcerent ſibi dolores. diceret quō dicis Aue. qꝛ ymmo ſum plenaomī merore ⁊ dolore amaritudine ⁊ miſeria ⁊cͣ. Si diceremus dn̄s tecuꝫ. nec ēdominus mecum qꝛ abſtulerūt eum mihi ⁊ crucifixus eſt. Si diceremus benedicta. diceret et quō dicis tu mihi benedicta qꝛ omnes me maledicunt. ⁊ ideo nōſalutabimꝰ eam. Sed ne predicemus fine deuocōe reuertamur ad deuꝫ pendentem in cruce crucifixum dicendo. Adoramus te xp̄e ⁊cͣ. Nos legem habemꝰ ⁊cͣvt ſupͣ. Pro aliquali verbi ꝓpoſiti declaracōe ⁊ materie introductōe ſciendū eſt.ꝙ in ſacra theologia eſt talis q̄ſtio. vtrūaliquod aliud opus xp̄i ſufficiens eēt adredimendū hūanuꝫ genus pret̉ eꝰ mortem ⁊ an eſſet de neceſſitate moriturus.Et iſta queſtio decindetur ꝑ ſanctos doctores theologie ꝑ duas concluſiones.Prima concluſio eſt ſi loquimur ẜm dignitatem ſue diuine ꝑſone ⁊ ẜm ſanctitatem ſue diuinitatis ⁊ huānitatis dicimꝰ

ff iij