In cena dominiSermo

dn̄m ſeruus pauꝑ ⁊ humilis. Dic practice quō xp̄s hodierna die in cena accepitplacentula panis azimi ꝓpter hoc nos cōſecramus in pane azimo. Et eleuatis oculis in celū benedixit ⁊ dixit illa eadeꝫ ꝟba que nos dicimꝰ in cōſecracōe. Et dictis verbis nō remanſit ibi ſub̓a panis qꝛcōuerſa fuit in corpꝰ xp̄i ⁊ qꝛ erat corpꝰviuū ideo erat ibi ſanguis ⁊ aīa ⁊ diuinitas ſꝫ apl̓i non videbat ibi corpꝰ. Et ꝯīcauit prīo ſeip̄ꝫ ſicut ſacerdos prīo ſe ꝯīcat. Deinde alios nec frangendo placentulā frangebatur corpus xp̄i. ſicut nō frāgitur ymago in fractōe ſpeculi. Deīde ꝯīcauit apl̓os dicēs. Accipite ⁊ māducatehoc eſt corpus meū. Dn̄e dixit petrꝰ. Iſte panis eſt corpus vr̄m Petre dix. xp̄oNō eſt panis ſꝫ eſt corpus meuꝫ. Ideocoīca. Dixit petrꝰ poſtqͣꝫ ꝯīcauit. O dn̄eiſte cibus me cōfortat totū ⁊ aīam meāilluīauit. Tūc dicit xp̄s ſibi. Ego dabovobis ptāteꝫ idem faciendi. Coīcauit eīiudaꝫ qͥ indeuote ⁊ male paratus accepit ⁊ eqͣlit̓ peccauit male ꝯīcando ⁊ xp̄mprodendo. Si dicat̉ quare xp̄s coīcabateū queꝫ ſciebat eſſe in pctō ⁊ male paratū. Rn̄o qꝛ nolebat ip̄m publicare quiapeccatū ſuū erat occultū. Sic nec curatꝰdebet negare coīcatōneꝫ illi que ſcit ſecretū peccatoreꝫ ſi ponit ſe cum alijs ad coīcandū qꝛ diffamaret ip̄m. Dic quō quilihet xp̄ianus dꝫ coīcare in paſcha ⁊cͣ. pueri. xij. vxl. xiiij. annoꝝ. Ideo dicit xp̄s. h̓eſt panis qͥ de celo deſcendit. Io. vi. Nōde celo aereo ſꝫ empirreo. Dic quō tꝑeapl̓oꝝ xp̄iani ꝯīcabant oī die. Erāt totadie ꝑſeuerātes in fractōe panis. Actuū.ij. Panis glo. eucariſtie. Deinde fuit ordinatū coīcare in qualibet dnīca Deindein qͣtuor feſtiuitatibꝰ p̄cipuis anni. Pꝰmodū fuit ordinatū ꝙ ſemel in anno ſcꝫin paſcha quilibet coīcet. Sꝫ de bono cōſilio bonū eſt coīcare in qͣtuor feſtiuitatibus p̄cipuis. Io. vi. Amen amen dicovobis niſi maducaneritis ⁊cͣ. ¶ Quarta

tō inſtitutōis ſacr̄i fuit ꝓpter curatōꝫ medicinalē ſcꝫ ad curandū plagas nr̄as tācorpoꝝ qͣꝫ aīaruꝫ. Un̄ omīa mala tribulacōes ⁊ miſerie ⁊ finaliter mors habuerūt ortū ⁊ venerūt ex cibo ⁊ comeſtioneade ꝯͣ preceptum dei. Ex illo cibo portafuit aꝑta oībus malis qꝛ alias gētes hītaſſent in paradiſo terreſtri ſine miſerijset peīs qͥbuſcunqꝫ. Et poſtqͣꝫ ibi vixiſſētiuxta diuinā ordinationem deus dixiſſetmichaeli. deſcende in paradiſuꝫ terreſtreet oēs qui ſunt ibi talis etatis aſcendanthūc ⁊ ſine dolore ⁊ morte illuc aſcendiſſemus ad gl̓aꝫ. ſꝫ ex pctō ade ⁊cͣ. Iō dic̄gͣmaticꝰ. Mala mali malo mala ꝯtulitoīa malo. Cōſtructō mala .i. maxilla mali ſcꝫ ade malo. ꝓpter pomū. oīa mala cōtulit malo. i. mundo. Ꝙ licet eua comediſſet de illo cibo ſi adam nō comediſſetnon fuiſſemus obligati ad iſta mala necfuiſſemus concepti in pctō originali ſꝫ ſola eua fuiſſet punita. Uidens dn̄s deusꝙ dyabolus ita ordiāuerat ꝙ ex fructuveniret omnē malū Ipē oppoſitū ordiāuit ꝙ ex fructu ſcꝫ arboris Marie cui dicimus. benedictus fructus vētris tui veīret omne bonū toti mūdo Sicut dyabolus arte ſua tm̄ ſciuit facere ꝙ ex fructu ōnes gentes plagauit ⁊ vulnerauit. ꝑ oppoſitū ego faciā medicinā vl̓em ꝯͣ omēsinfirmitates tā corpoꝝ qͣꝫ animarū. Iōcantat eccīa. Hoc opus nr̄e ſalutis ordodepopoſcerat ⁊cͣ. ¶ Queſtio ē hic qꝛ ml̓ti infirmi ⁊ vulnerati in corꝑe coīcant qͥtn̄ nō curant in anima a peccatis. ymmopeccata augmētantur. quō ergo eſt medicina curatiua. Rn̄o ꝙ medici dātes aliquā medicinā infirmo conſiderāt duo .ſ.diſpoſitōꝫ infirmi ⁊ vtilitate eius. Primo ꝯſiderant diſpoſitōeꝫ infirmi. Iō anteqͣꝫ dent purgatōeꝫ fortem infirmo miſcent ſibi ſeropū ad preparandū ⁊ diſponendū. Itē attendunt ⁊ ꝯſiderāt vtilitate finaleꝫ qꝛ licet poſſent curare infirmūſꝫ nolunt qꝛ eſſet occaſio mortis vtꝫ de

ff