Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo.II.

lum dilligeret qͣmdiu viueret. Sic om̄esnos eramꝰ in carcere peccati detenti admortem furcā inferni ſentenciati. Sedvenit amicꝰ nr̄ xp̄s nos liberauit qꝛ ip̄eſolus voluit ſuſpēdi. ne aliqͥs ſibi credens obediēs ſuſpēderet̉ in furca inferni.bernardus Suꝑ oīa reddet te amabile oxp̄e calix paſſionis que bibiſti opꝰ nr̄e redepcōis. Quarto ꝯfortāt̉ qͣtuor ꝟtutescardīales. Prīo prudētia cogitā do quōxp̄s prudēter voluit redimere mūdū. qꝛlicꝫ eſſent alij modi infiniti ad redimēdūtn̄ voluit ẜuare modū prudentie vt ſicuttotū malū generis hūāni venit a muliereꝟgine ſpōſata malū angelū informatafrctū fetito ſaciata ſic voluit xp̄s totumſexū hūāni generis veīret a muliere ꝟgīedeſpōſata ab angelo ſalutata informata. eccl̓ia opꝰ nr̄e ſalutis ordo depopoſcerat ml̓tiformis ꝓditorꝭ ars vt artēfalleret ⁊cͣ. et ꝯſtruit ſic. Nr̄e ſalutꝭ opꝰhoc popoſcerat vt ars .i. prudentia xp̄i arte.i. prudentiā dyaboli ml̓tiformis .ſ. ꝓditoris falleret. Quīto cōfortat iuſticia Arguūt iudei d. Si xp̄s erat deꝰ. quidoꝑtebat ip̄m pati qꝛ bn̄ feciſſet remiſſio generalē ſic̄ faciūt qn̄qꝫ dn̄i. Rn̄ deoEt niſi fuiſſet ſua iuſticia eſt ſua eſſencia. qꝛ ī deo ꝟtutes ſūt qͣlitaes aduētide ſic̄ in nob̓ ſꝫ ꝟtutes ī deo ſūt ſua eſſentia. Id̓o in redempcōe gl huāni voluituare modum in apparet ſua infinita mīaqꝛ ip̄e qui obligabatur voluit portareonꝰ. Et etiā ſua īfinita iuſticia. qꝛ ip̄mciū ſufficiēs ſuꝑabūdās ip̄e voluit ſoluere qꝛ voluit capi ligari vt ſibi credētes obediētes ſaluarent̉ ſic de alijs. Qm̄iuſtꝰ dn̄s iuſticias dilexit. x. psͣ. Sexto ꝯfortat̉ ꝟtus tꝑantie qn̄ exēplo paſſionis xp̄i ſe tꝑat in ꝓſꝑis delicijs cibiſornamētis recipiēdo niſi ncc̄itatē corꝑisiuxta illud pe. ij. Obſecro vos fres tanqͣꝫaduenas ꝑegrinos abſtinete a carnalibꝰ deſiderijs dic̄ ncc̄ijs. Septīo ꝯfortat̉ ꝟtꝰ fortitudīs cogitādo quō xp̄s forriter ſuſtinuit clauos coronā īclinando ſe

deriſiōes dicētiū alios ſaluos fecit. ſꝫ fuitfortꝭ vſqꝫ ad mortem dādo nob̓ exēplūſtādi fortit̉ ī bona vita vſqꝫ ad mortemiuxta illd̓.. Cor. xv. obſecro vos fr̄es ſtabiles eſtote īmobiles. Ecce quō paſſioxp̄i ē medicīa ꝯfortatīa.. pe. ij. p̄ca noſtraip̄e ꝑtulit ī corꝑe ſuo ſuꝑ lignū vt ptāsmortui iuſticie viuamꝰ. ecce medicīa curatiua iuſticie etiā medicīa ꝯfortatiuaibi viuamꝰ. Dico tͣcio paſſio xp̄i ē etiāmedicīa p̄ẜuatīa. ſic̄ boni medici tꝑe peſtilētie faciūt aliqͣꝫ medicinā p̄ẜuatiua infirmitatꝭ. ita fecit xp̄s de paſſione ſua. qꝛtot ſūt īfirmitates pcoꝝ ex tēptacōibꝰdyaboli occōibꝰ mūdi qͣꝫ etiā ex īdlīationbꝰ carnis qꝛ oꝫ nos hr̄e medicīaꝫ preẜuatīaꝫ ē xp̄i paſſio. Nota ad pulch figurā Ioue.. dic hyſtoriā de ꝓphetaiona nauigāte de naui ex tēpeſtate ꝑiclitāti. Qui dixit nautꝭ mittite me in marivſqꝫ a futore. figura fuit paſſionis xp̄i vn̄genꝰ hūānū factū ē ad inſtar nauis in pͥncipio fuit ſtrictū ſolū hn̄s duos poſtes .i.duas ꝑſonas .ſ. adam euā. Dein̄ creuitpaulatī dilatū fuit Gala. iiij. venit plenitudo tꝑis ⁊cͣ. Sꝫ in fine mundiſtringit ad inſtar pupis nauis. Id̓o de natura hūana dr̄ Prouer. vj. Facta eſt qͣſinauis ⁊cͣ. mūdꝰ eſt mare ngͣnū in ſūtqͣꝫpl̓es fortune tēpeſtates. Si vultꝭp̄ẜuari morti pctī mortal̓ mittat ionasī mare Ionas int̓pretat colūba ſignificat xp̄m hn̄tem ſimpliicitatē colūbinātit̉ ī mare amaꝝ per memoriā ſue paſſionis cogitā do deuote quo ad inſtar ione innocte paſſiōis dixit que q̄ritꝭ. ſi me q̄ritis. qͣi d. mittite me in mare amaꝝ ſ. amare paſſiōis ceſſabat mare a vob̓ .i. abſtineatis a pctīs cogitātes quō et tāta paſſꝰ ſū ego Iſto r̄frenat̉ a pctīsẜuat̉ a morte culpe gehene. Ecce quōpaſſio xp̄i ē medicīa p̄ẜuatiua dic̄ leopapa. Agnoſce xp̄iane dignitatē tuadīe ꝯſors fc̄s nate noli in veterē vilitatede gͣui ꝯuerſione redire. memēto qꝛ p̄ciūre demipcōis tue ſanguis xp̄i eſt.