Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

poſt palmarūFeriā quarta

dus hn̄di regnū a caſu q̄ꝫadmodū burſa pecunijs īuenit a cāu ī via qꝛ cogitauerunt de ip̄o nec petunt ip̄m nec forteip̄m credūt ſic̄ ſūt illi homines viuūt inpctīs vicijs in tota iuuentute etiā in ſenectute. Et qn̄ ſūt circa portā inferni d̓sdat eis tātā ꝯtricōeꝫ dolorem de pctīs inueniūt ꝑadiſū hoc ille latro innenit ꝑadiſū ſꝑ tenuerat malā vitaꝫ. De dic̄ leo papa nunqͣꝫ fecerat aliqd̓ bo. Sꝫ qn̄ fuit circa portā inferni. qꝛ iamerat crucifixus debebat mori habuit tan ꝯtricōneꝫ vix potuit formare verbaDn̄e memento mei ⁊cͣ. Cui rn̄dit xp̄usAmē dico tibi hodie mecū eris in ꝑadiſo. Ecce quō a cāu īuenit ꝑadiſū deqͣꝫ curauerat nec crediderat. Nota huīlitatē latronis ī peītētia largitatē xp̄i indando latro non petijt regnū celoꝝ qꝛ ſe reputabat dignū ex pctīs. ſꝫ petijt dn̄eMemēto ⁊cͣ. vt ſic̄ ſū ſociꝰ tuꝰ in patibulo ſum ſociꝰ illoꝝ erūt a dextro tuoin iudicio. Nota veneris in regnū tuū aſſignat certū tēpꝰ qn̄ qͣſi d. In iudicio recipiatis me in regnū veſtꝝ. Sꝫ eccelargitas xp̄i. Ame dico tibi ⁊cͣ. Et dimiſit ſibi oīa pctā qͣntū ad culpaꝫ qͣntūad penā. Tn̄ ītrauit ſtatim in ꝑadiſuꝫceleſte nec terreſtre ym̄o deſcēdit in lymbo vbi vidit diuinā eſſentiā habuit padiſū eſſentialit̓ eſt videre deū Moral̓rcredo quilibet vr̄m iſto vellet hr̄eꝑadiſū inueniēdo ip̄m curādo bonavita nec de pn̄la ſꝫ viuere ad libitū dicendo. ſic̄ deꝰ peꝑcit latroni ſic mihi. Notaquō in tota ſcript̉a legit̉ de aliqͦ male vixerit bonū finē habuerit niſi de latrone rationeꝫ quā aſſignāt doctores aliqui deuoti qͣre latro erat ſuſpēſus a dextris xp̄i fuit ꝯuerſꝰ ille erat a ſiniſtrꝭfuit vmbra brachij xp̄i ip̄m tetigit. Dicquō crux xp̄i erat altior ac ſi xp̄s fuiſſet capitaneꝰ latronū vmbra fuit tante virtutis ip̄m illuīauit. Nec miꝝ ſi vmbrapetri erat tāte ꝟtutis ſanabat īfirmosvt legit̉ Actuū. v. Ideo locū a minori

arguendo ē tn̄ ꝓph̓ia ad hoc Ozee. xiiij.Sedētes in vnbra eiꝰ ⁊cͣ. ſumꝰ ſtultiqꝛ miraculū ſolū ſel̓ fuit factū nos cogitamꝰ nob̓ euenire. Ml̓ta alia miracula legunt̉ de xp̄o ſꝫ de iſta materia legit̉ niſi iſtud. Id̓o caueatis vob̓ ne accidat vob̓ ſic̄ militi ſtulto. Dic ꝑabolaꝫ derege edificauit nobilē ciuitatē quā voluit ppl̓are ſolū de ꝑſonis generoſis fecit p̄conizari cuicūqꝫ generoſo veniētiEt in ciuitate habitare volenti ipſe daret ſibi pulchrā domū bonā ꝓuiſioneꝫDuo milites ſocij audita cōizacōe voluerūt ire ad dicta ciuitate ad habitandūpauit ſe bn̄ ornauit ſe recepit ſibi neceſſaria itinere. Aliꝰ noluit aliqͥd recipere expēſis ſꝑans ꝯfidēs ī via inveniret burſā plenā pecunijs Cui dixit alter. ꝯfidas de qꝛ rariſſie ꝯtingit inuenire burſā pecunia in via ſꝫ ille curauit ꝟba iſtiꝰ vnde poſtea in via habuitvēdere equū veſtes ⁊cͣ. nūqͥd iudicatisiſtū fuiſſe ſtultū ꝟe ſic ſtultꝰ fuit. Hic rexpotentiſſimꝰ eſt dn̄s ih̓s xp̄s eſt rex re dn̄s dn̄antium Apoc̄. xix. edificauit nobilē ciuitatē ꝑadiſi dauid gl̓oſadctā ſūt de te ciuitas dei quā vult ppl̓areſolū de ꝑſonis nobilibꝰ ſ. de ſanctis iuſtis bonis. De hac fecit lege coniſacōꝫ.Precones fuer̄t apl̓i p̄dicatores duomilites ſūt ſtatus gentium ſcꝫ eccleſiaſticorum laycorum qui vadunt ad paradiſum quoꝝ vnus portat ſecum recipitexpenſas pro via ſcꝫ decē florenos .i. obẜuanciā decem preceptoꝝ vel duo decī florenorum .i. duo decim opera penitentialiaque ſufficiunt pro via. Primum eſt peccatorum cognitio. Secundum cordistritio. Tercium emendandi propoſitum.Quartum male ſocietatis vitatio. Quītum oris ꝯfeſſio. Sextum corporis afflictio. Septimuꝫ humilis oratio. Octauꝫelemoſinaꝝ largitio Nonū debitoꝝ reſtitucō. Decimū īiuriaꝝ remiſſio. Un deci fame reparatio. Duo decimum eukariſtie ꝯīo has pecuīas hꝫ ī burſa ꝯſciētie.