poſt palmarūFeriā quarta
dus hn̄di regnū a caſu q̄ꝫadmodū burſacū pecunijs īuenit a cāu ī via qꝛ nō cogitauerunt de ip̄o nec petunt ip̄m nec forteip̄m credūt ſic̄ ſūt illi homines qͥ viuūt inpctīs vicijs in tota iuuentute ⁊ etiā in ſenectute. Et qn̄ ſūt circa portā inferni d̓sdat eis tātā ꝯtricōeꝫ ⁊ dolorem de pctīsꝓ inueniūt ꝑadiſū hoc mō ille latro innenit ꝑadiſū qͥ ſꝑ tenuerat malā vitaꝫ. Deqͦ dic̄ leo papa ꝙ nunqͣꝫ fecerat aliqd̓ bonū. Sꝫ qn̄ fuit circa portā inferni. qꝛ iamerat crucifixus ⁊ debebat mori habuit tantā ꝯtricōneꝫ ꝙ vix potuit formare verbaDn̄e memento mei ⁊cͣ. Cui rn̄dit xp̄usAmē dico tibi hodie mecū eris in ꝑadiſo. Ecce quō a cāu īuenit ꝑadiſū de qͣ nūqͣꝫ curauerat nec crediderat. Nota h̓ huīlitatē latronis ī peītētia ⁊ largitatē xp̄i indando latro non petijt regnū celoꝝ qꝛ ſenō reputabat dignū ex pctīs. ſꝫ petijt dn̄eMemēto ⁊cͣ. vt ſic̄ ſū ſociꝰ tuꝰ h̓ in patibulo ſum ſociꝰ illoꝝ qͥ erūt a dextro tuoin iudicio. Nota dū veneris in regnū tuūnō aſſignat certū tēpꝰ qn̄ qͣſi d. In iudicio recipiatis me in regnū veſtꝝ. Sꝫ eccelargitas xp̄i. Ame dico tibi ⁊cͣ. Et dimiſit ſibi oīa pctā ⁊ qͣntū ad culpaꝫ ⁊ qͣntūad penā. Tn̄ nō ītrauit ſtatim in ꝑadiſuꝫceleſte nec terreſtre ym̄o deſcēdit in lymbo vbi vidit diuinā eſſentiā ⁊ habuit padiſū eſſentialit̓ q̄ eſt videre deū Moral̓rcredo ꝙ quilibet vr̄m iſto mō vellet hr̄eꝑadiſū inueniēdo ip̄m nō curādo d̓ bonavita nec de pn̄la ſꝫ viuere ad libitū dicendo. ſic̄ deꝰ peꝑcit latroni ſic ⁊ mihi. Notaquō in tota ſcript̉a nō legit̉ de aliqͦ ꝙ male vixerit ⁊ bonū finē habuerit niſi de latrone rationeꝫ quā aſſignāt doctores aliqui deuoti qͣre latro qͥ erat ſuſpēſus a dextris xp̄i fuit ꝯuerſꝰ ⁊ n̄ ille qͥ erat a ſiniſtrꝭfuit vmbra brachij xp̄i q̄ ip̄m tetigit. Dicquō crux xp̄i erat altior ac ſi xp̄s fuiſſet capitaneꝰ latronū q̄ vmbra fuit tante virtutis ꝙ ip̄m illuīauit. Nec miꝝ ſi vmbrapetri erat tāte ꝟtutis ⁊ ſanabat īfirmosvt legit̉ Actuū. v. Ideo ꝑ locū a minori
arguendo ē tn̄ ꝓph̓ia ad hoc Ozee. xiiij.Sedētes in vnbra eiꝰ ⁊cͣ. ſumꝰ gͦ ſtultiqꝛ hͦ miraculū ſolū ſel̓ fuit factū ⁊ nos cogitamꝰ ⁊ nob̓ euenire. Ml̓ta alia miracula legunt̉ de xp̄o ſꝫ de iſta materia nō legit̉ niſi iſtud. Id̓o caueatis vob̓ ne accidat vob̓ ſic̄ militi ſtulto. Dic ꝑabolaꝫ derege qͥ edificauit nobilē ciuitatē quā voluit ppl̓are ſolū de ꝑſonis generoſis qͥ fecit p̄conizari ꝙ cuicūqꝫ generoſo veniētiEt in ciuitate habitare volenti ipſe daret ſibi pulchrā domū ⁊ bonā ꝓuiſioneꝫDuo milites ſocij audita p̄ cōizacōe voluerūt ire ad dicta ciuitate ad habitandūpauit ſe bn̄ ⁊ ornauit ſe ⁊ recepit ſibi neceſſaria ꝓ itinere. Aliꝰ noluit aliqͥd recipere ꝓ expēſis ſꝑans ⁊ ꝯfidēs ꝙ ī via inveniret burſā plenā pecunijs Cui dixit alter. Nō ꝯfidas de hͦ qꝛ rariſſie ꝯtingit inuenire burſā cū pecunia in via ſꝫ ille nō curauit ꝟba iſtiꝰ vnde poſtea in via habuitvēdere equū ⁊ veſtes ⁊cͣ. nūqͥd iudicatisiſtū fuiſſe ſtultū ꝟe ſic ſtultꝰ fuit. Hic rexpotentiſſimꝰ eſt dn̄s ih̓s xp̄s qͥ eſt rex regū ⁊ dn̄s dn̄antium Apoc̄. xix. qͥ edificauit nobilē ciuitatē ꝑadiſi d̓ qͣ dauid gl̓oſadctā ſūt de te ciuitas dei quā vult ppl̓areſolū de ꝑſonis nobilibꝰ ſ. de ſanctis iuſtis⁊ bonis. De hac fecit lege ⁊ p̄ coniſacōꝫ.Precones fuer̄t apl̓i ⁊ p̄dicatores duomilites ſūt ſtatus gentium ſcꝫ eccleſiaſticorum ⁊ laycorum qui vadunt ad paradiſum quoꝝ vnus portat ſecum ⁊ recipitexpenſas pro via ſcꝫ decē florenos .i. obẜuanciā decem preceptoꝝ vel duo decī florenorum .i. duo decim opera penitentialiaque ſufficiunt pro via. Primum eſt peccatorum cognitio. Secundum cordis cōtritio. Tercium emendandi propoſitum.Quartum male ſocietatis vitatio. Quītum oris ꝯfeſſio. Sextum corporis afflictio. Septimuꝫ humilis oratio. Octauꝫelemoſinaꝝ largitio Nonū debitoꝝ reſtitucō. Decimū īiuriaꝝ remiſſio. Un decimū fame reparatio. Duo decimum eukariſtie ꝯīo has pecuīas hꝫ ī burſa ꝯſciētie.