Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

palmarū. SermoFeria tercia poſt

diſputāt intra ſe de ph̓ia quā ſciūt magꝭqͣꝫ ph̓i ſciuer̄t in mūdo nec triſtant̉ necdiſplicet eis qꝛ habēt paradiſū Sicutbubulcꝰ triſtat qꝛ ē rex romanoꝝ qꝛbene ſcit ſibi cōpetit nec tu triſtarisqꝛ habes alas ad volandū qꝛ competit tibi volare ſicut aqͥle. ſic etiā illi pueri triſtant qꝛ non habent regnū dei qꝛſciunt debet̉ eis qꝛ ſi triſtarent̉ iamhaberēt penā ſenſus. bonū fuiſſet iude nunqͣꝫ fuiſſet natꝰ in mundo ſꝫin vtero mr̄is fuiſſꝫ mortuꝰ qꝛ tunc ſolū pctō originali deceſſiſſet fuiſſꝫcum illis puerꝭ filijs xp̄ianoꝝ iudeoꝝagarenoꝝ moriunt̉ ſolo pctō originali. Dic quō pctm̄ originale eſt peccatū factū a creatura ſꝫ receptū ſicut deymagine auri vel argenti cadēt in luto.Ita aīa eſt ad ymagine dei facta vt īponatur in tēplo glorie ſꝫ cadit in luto carnalis gn̓acionis quia ſi faceret deꝰ hoīemalit̓ haberet pctm̄ originale. Et ideoqꝛ eſt pctm̄ factū a creatura Id̓o nondat deꝰ creature penā ſenſibilē ex illo peccato ſolo. Sꝫ nunqͣꝫ videbit deū exqͣ moritur cum illa macula. licet poſſet venirevſqꝫ ad portā ꝑadiſi q̄rēdo ingreſſū qꝛnunqͣꝫ fecit aliud pctm̄. rn̄dit xp̄s. Reſpicias maculaꝫ quā portas. Rn̄debit.Dn̄e ego feci. ad quā xp̄s. Id̓o nondo tibi penā ſenſualē. ſꝫ qꝛ habes maculāvades ad limbū alijs. vel ſi vis dic ſimilitudine de rege ꝯmittit militi caſtꝝfortiſſimū inexpugͣbile tanqͣꝫ ꝓditortradit caſtꝝ inimico regꝭ. Pius autē rex vult occidere milite ꝓditorē licꝫ poſſit ſꝫ iurat nunqͣꝫ aliqͥs de ſuo genere intrabit ſuā curiā. Et ita ſeruat. Si dicat̉In demeruerūt filij militꝭ nondū concepti natī nec geniti. Rn̄ſio qꝛ ſunt filijꝓditoris. Sꝫ qꝛ fecerūt aliqd̓ malūideo rex facit aliqͥd penale ſꝫ vulteos in curia ſua. Sic deꝰ in pͥncipio mundi cōmiſit caſtꝝ forte inexpugͣbile paradiſi terreſtris qd̓ ẜm bedā aſcendit vſqꝫ

ad celum lune militi ade eue vxori ſuecōmiſit vt cuſtodirēt illud geneẜ. ij. Poſuit deus hoīem ī ꝑadiſo vt cuſtodiretoperaret̉ illū ⁊cͣ. Et illa eadē die tradiderūt ipſū dyabolo inimico dei ꝯſentiendo pctō ꝓpter qd̓ deus iurauit filij adenunqͣꝫ intrarēt curiā nec regnū ſuū vndede hoc Aucͣtas. Ipſi vero cognouer̄tvias meas quibꝰ iuraui ī ira mea ſi introibunt in requiē meā. pͣs. xciiij. Si dicatEt nūqͥd nos ſumꝰ filij ade. DicoUn̄ ante baptiſmū fuimus filij ade ſꝫ inbaptiſmo facti ſumꝰ filij dei mr̄is eccīe.Id̓o eſt mutata gn̓acio ī nob̓. Ioh̓..Dedit eis poteſtate filios dei fieri. Semen eſt verbū dei Luce. viij. Ergo ſi filij heredes. Ro. viij. Ideo morit̉ antebaptiſmū p̄t intrare ꝑadiſuꝫ qꝛ eſt filius ade eue qͥbus iuraui ī ira mea ⁊cͣ.Sed qꝛ fuerūt in ꝓdicione id̓o nondat eis penā ſenſus. Id̓o iob in perſonadāpnati d̓t. Quare in vulua mortuꝰſum egreſſus ex vtero ſtatī perij vir exceptus genibꝰ cur lactatꝰ vberibꝰ. Nuncenī dormiēs ſilerē ⁊cͣ. Iob. iij. Nota ſilerē ſcꝫ illis puerꝭ in limbo qꝛ in inferno dāpnatoꝝ eſt ſilenciū ſꝫ tumultus clamores ꝓpter dolores. Moraliternota illi pueri ſolo pctō originali decedentes in limbo exiſtētes ex vna parteregraciant deo qꝛ ſunt liberati de penis inferni ex alia ꝑte qn̄ vident gloriā beato conq̄runt deo clamāt dicēdo accuſaciones ſeptē Prima ꝯͣ patre vel matrēſi ex culpa eoꝝ ſūt mortui ſine baptiſmoqꝛ aliqͥ male tractāt ſuas vxores vel verberant faciūt abortiuū vel ꝓles moriunt̉ abſqꝫ baptiſmo. petunt iuſticiā adeo. Scd̓o clamāt ꝯͣ mr̄es ſtultas qn̄ſentiunt ſe gͣuidas bene pn̄t ꝯgnoſcereinfra menſē debēt magna diligēcia cuſtodire thezauꝝ eis cōmiſſū ne perdaturſaltādo eqͥtando curāt tanqͣꝫ ſtulte⁊cͣ. Tercio clamāt ꝯͣ viduas vel moniales vel puellas ſeu etiā maritatas con

ee .iiij.