Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feriā terciā poſtp̄almarū. Sermo

cipiunt de viris ergo interficiūt ꝓlesne cōfundant̉ recipiēdo medicīas vt occidant ꝓles ⁊cͣ. Quarto petūt iuſticiā deomnibꝰ cōſenſerūt in morte eoꝝ .ſ. demedicis apotecarijs. Nota illd̓ qd̓ d̓tmedicus regꝭ cuidā moniali petēti qͥd faceret ne ꝯciperet. Rn̄dit ꝯiungeretſe viro. Si ſacerdos ꝯſentit in morte illorū eſt irregularꝭ. Quinto clamāt ꝯtramulieres mr̄es poſt pattū ſtāt diu adbaptizandū interī oppͥmunt vel ſuffocant creaturā vbere groſſo. Dic mo lactandi. Sexto accuſant ſacerdotesvel laycos in periculo pn̄t baptizare ſierrant vel mutāt baptiſmū. Oſtendeformā baptizādi. Septīa accuſacio eſtqn̄ xp̄ianꝰ dormit iudea vel agarenacōcipit parit remanet filiꝰ filia infireles qꝛ pr̄ non curat. tales reſurgent indie iudicij in etate. xxx. ānoꝝ cognoſcetꝑntes petent iuſticiā a deo. Id̓o caueatis. Tunc illi pueri dāpnati faciūt planctum d. Quare de vulua egreſſus ſumvtinā cōſumptꝰ eſſem. Tercia natītas ēde adopcōne ſuperiori. Et iſta fit in baptiſmo in creatura adoptat̉ legitimat̉vt cōſeqͣtur hereditate ꝑadiſi. qꝛ non expͥma natītate nec ex ſcd̓a acqͥrit ius hn̄diꝑadiſū ſꝫ ſolū ex iſta tercia natītate ded̓t xp̄s. Amē amē dico vob̓ niſi qͥs renatus ⁊cͣ. Ioh̓. iij. De iſta natiuitate ē the̓Bonū erat ei ⁊cͣ. i. nunqͣꝫ fuiſſet baptizatus in fuit a xp̄o fuit adoptatꝰ ī filiumId̓o ꝓpter īdignacōnē de tāta grā a xp̄oſibi facta bonū fuiſſꝫ ei ſi fuiſſet a xp̄obaptizatꝰ. qꝛ ex hoc hꝫ maiore penā qꝛqn̄ vita xp̄iani ē mala maiore penā dapnacionis hꝫ qͣꝫ infidelis baptizatꝰfuit. Nota ad miraculū qd̓ legit in vitas patꝝ liber eſt approbatꝰ ex decretogelazij pape de btō machario eundodeſerrū īuenit antiqͥſſimū caputꝭ cuiuſdamortui qꝛ ꝑſone ſpūales ſtatī cogitantſpūalia. ſecꝰ de ꝑſonis carnalibꝰ ſic illegitauit de aīa illiꝰ capitꝭ. Si ſcirē aīahuiꝰ eſſet ī ꝑadiſo tenerē caput iſtd̓ re

liquijs ſi in purgatorio orarē ipſa ſi inīferno vellē ſcire pctō eſt. Et iſtacogitaret ſubito aīa fuit ī capite locutafuit ſibi d. Queras quia ego rn̄debo tibiTūc machariꝰ int̓rogauit d. Cuiꝰdicionis fuerat ſi xp̄ianꝰ vel paganꝰ Reſpondit fuit paganꝰ Int̓rogatꝰ in loco erat. rn̄dit in īferno dāpnatꝰ eternaliter. Et erat ꝓfundiꝰ in īferno qͣꝫ a celovſqꝫ in tetrā. intelligit̉ diſtanciālocalē ſꝫ īmenſibilitatē penale. Int̓rogatus ſi erāt aliqͥ ꝓfundiores. Rn̄ditita Iudei qꝛ habuer̄t ſcpͥturasphetas credider̄t. Int̓ rogatꝰ autē ſierant aliqͥ ꝓfundiores iudeis. Rn̄dit ſicMali xp̄iani reprobati tātas receperunt a d̓o grās tn̄ deū malis operibꝰ negauer̄t blaſphemauer̄t ex īgratitudine ſūt ꝓfundiores. Notate bene adꝓpoſitū quō pctm̄ ingͣtitudīs iude ē mag enī iudas recepiſſꝫ a d̓o tot grāstn̄ eum vēdidit. Prīo qꝛ ſibi remiſit oīapctā a pena culpa remiſit ſibi mortē filij regꝭ ſcarioth mortē pr̄is ſui quē occidit inceſtū mr̄is quā duxerat ī vxoremvt hr̄ in hiſtorijs Itē dederat ſibi ſcīamad p̄dicādū potenciā faciēdi miracula fec̄ ipſū diſcipulū ſuū apl̓m ꝓcurato ſocietatꝭ ſue baptizauerat/ ipſumcōīcauit alijs. Oēs iſte grē aſſignāt ſibi penā bonū erat ei ſi natꝰ .i. baptizatus fuiſſꝫ Et ꝯcordat ꝓph̓a d̓d̓ in ꝑſona xp̄i d. Si īimicꝰ meꝰ male dixiſſꝫ mihi ſuſtinuiſſē vtiqꝫ ſi is oderat me ſuper me. ⁊cͣ. pͣs. liiij. q. di. In hoc mundo ē aliqͣ pena ſibi ſufficiēs Moral̓r ſuꝑ Mecū dulces capiebas cibos. decōione ad quā oēs tenent̉. pueri etiā. xij.vel. xiiij. ānoꝝ in die paſche de die dicitapl̓s. Paſcha nr̄m īmolatꝰ ē xp̄s Itaqꝫepulem .ſ. cōicando. Dicūt aliqͥ. Nunqͥdmeliꝰ eſſꝫ cōicare ī die iouis ſcā in hocſacr̄m fuit īſtitutū adhuc ē in pn̄ia.Rn̄ſio decretal̓ d̓t ī paſcha qꝛ tue debemꝰ cōicare lꝫ dicat ī die paſche Sꝫ ītelligat̉ de die paſche pꝫ euidenciā