Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria terciā poſtpalmarū. Sermo

appareat. Idē de ꝓle ī vtero mr̄is qn̄vent̉ īgroſſat tūc d̓r mulier gͣuidā illd̓vocat̉ natītas īterior. Aucͣtas Math̓. j. ioſeph admirās ſecū diſputās de imꝑgnacōe ꝟginis marie ſpōſe ſue Angelꝰaūt dn̄i apparuit ei dicēs. Ioſeph fili dd̓noli timere acciꝑe mariā ꝯiugem tuā qd̓enī in ea natū ē de ſpūſcō ē. Ecce natiuitas īteriorꝭ formacōis. Si de hac natiuitate volumꝰ loqͥ bene p̄t dici the̓. Bo erat ei .ſ. iude ſi natꝰ fuiſſꝫ .i. formatus in vtero mr̄is .ſ. nūqͣꝫ corpꝰ fuiſſetformatū nec aīa creata. Et iuxta hūc intellectū d̓t gloſa. Melius fuiſſet iudeoīno nūqͣꝫ fuiſſe qͣꝫ dapnatū. Sꝫ poſſet aliqͥs arguere ꝯͣglo. Meliꝰ ē eſſe aliqͥd qͣꝫ nichil ſꝫ eſſe dāpnatū ē eſſe aliqͥdqꝛ eſſe ſubſtāciale vel eſſe hoīem īcluditqd̓ eſt aliqͥd bonū nichil nullū bonūīcludit. male dr̄. Iſtā rōne faciūt multi ſꝫ nihil valet. rn̄ſione ponat̉ tal̓ caſusQuid eſſet meliꝰ vel nihil hr̄e in mundo vel hr̄e vnū caſtꝝ qd̓ valet qͦlibet ānomille florenos de redditibꝰ. Sꝫ oportetſoluere illo caſtro centū milia floreno qͦlibet āno de redditibꝰ ſub pena mortis. Simpl̓r loq̄ndo Meliꝰ ē hr̄e caſtꝝqͣꝫ nihil hr̄e. ſꝫ multo meliꝰ ē nihil hr̄e qͣꝫhre caſtꝝ tali onere obligacōe Ideſimpl̓r loq̄ndo aliqͥd eſſe meliꝰ ē qͣꝫ nihileſſe ſꝫ eſſe tali onere obligacōe .ſ.nacionis et̄ne ſꝑ eſſe ī ira dei ī pena melius ē eſſe qꝛ multo maiꝰ ē hoc malūeſſe dāpnatū etnalit̓ qͣꝫ iſtd̓ ē bonū ſubſtāciale ſolū Et nihil ē malū ſꝫnatū eſſe ē magꝭ malū qd̓ p̄t eſſe ꝓpterxp̄s dixit de iuda dāpnādo. Bonū eratei ⁊cͣ. Nota bonū ꝓpt̓ pͥuacione mali culpe pene. Et ꝯcordat ſcpͥtura di. Melior eſt mors qͣꝫ vita amara reqͥes eterna qͣꝫ languor ꝑſeuerās Ecͣci. xxx. Notamelior eſt mors ſcꝫ dat eſſe qͣꝫ vitaamara .ſ. dāpnatoꝝ reqͥes et̓na loquit de reqͥe gͣl̓ie ſꝫ loqͥt̉ iuxta ph̓m quid̓t qͥes ē ceſſacio vel pͥuacio motꝰ. Io

reqͥes eterna .i. eſſe qd̓ ē ceſſacio pena. meliꝰ ē eſſe qͣꝫ languor ꝑſeuerans. d̓t beatꝰ ioh̓. apoc̄. ix. dapnatideſiderāt mortē appetūt ſꝫ pn̄tmori. In diebꝰ illis q̄rent hoīes morte īuenient deſiderabūt mori fugiet mors ab eis Moralit̓ notate exqͣ dura aſpera pena īferni ē caueatistꝑe ne vadatꝭ ibi qꝛ ī volūtate veſtraſiſtit ꝓpt̓ libeꝝ arbitriū qd̓ cogit̉ a d̓oad vel ad illd̓. Eccͣi. xv. Deꝰ ab iniciocōſtituit hoīem reliqͥt ī manu cōſilijſui. Si dicat̉. Ergo oēs ad ꝑadiſū ibimus qꝛ oēs volūt ire igit̉. Rn̄ſio mentimini per mediū gule qꝛ licet dicatꝭ ore vultꝭ ꝑadiſū. tn̄ oꝑe aliud facitꝭ dicitis. Sic viator d̓t ſe ire argentinā botn̄ facto recipit viā colome tal̓ mentit̉trufat. Idē ſuperbꝰ d̓t ſe ire ad paradiſūtn̄ de facto recipit viā īferni. Ide p̄t dicide alijs pctīs Iſa. xxx. Hec via ſtꝫ paradiſi ē hūilitas vel mīa ⁊cͣ. Ambulate īea ⁊cͣ. Iudas aūt ex pctō auaricie iuit adīfernū qꝛ ex auaricia didit xp̄m vt auari vſurarij ſymoniaci fures ⁊cͣ. Dixit enīiudas. Quid vultꝭ mihi dare ⁊cͣ. Scd̓anatītas ē de ꝓductōe exteriori Et iſta ēmagꝭ cōis vſitata. Exēplū qn̄ nūcleusextͣ terrā apparet viſibilit̓ tunc d̓r̄ eſſe natus. Idē de muliere poſtqͣꝫ peperit d̓r natus ē filius Ioh̓. xvi. Mulier peperitpueꝝ meminit p̄ſſure ꝓpt̓ gaudiū.qꝛ natꝰ ē in mūdū. d̓t in vteꝝ qꝛ eſt ext̄ Si hac natītate volumꝰ loqͥetiā veꝝ eſt the̓. Bonū erat ei ſcꝫ iude ſinatꝰ fuiſſet .ſ. in mūdū qꝛ meliꝰ fuiſſꝫſibi ſi mortuꝰ fuiſſet ī vter o mr̄is. qꝛ tūcſolū habuiſſꝫ pctm̄ originale. Et eſt doctrina theologie ī ſcd̓o ſn̄iaꝝ diſ. xxxiij. q.ij. ar. i. pctō origīnali dat̉ mitiſſimapena qꝛ ſolū habēt penā dāpni .ſ. videre deū ſꝫ habet penā ſenſus. īmo dicitſcūs tho. in ſcd̓o ſn̄iaꝝ diſ. xxxiij. q. ij. ar.ij. illi pueri decedūt ſolū pctō originali habēt magͣs cōſolacōnes adinuicē