Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

I vigiliapalmarū. Sermo

Sic xp̄us in ſua or̄one allegauit di. deopr̄i. Ego te clarificaui ſuꝑ terrā ſcꝫ veritatē fidei hoībꝰ docēdo opus conſūmauiqd̓ dediſti michi vt faciā ⁊cͣ. ſcꝫ paſſionisqꝛ eius paſſio īcipiebat ꝑacta. Dixitꝯſūmatū ē Ioh̓. xix. ſe allegauit ſoluꝫobēdientiā d. manifeſtaui nomē tuū hominibꝰ ⁊c̄. vſqꝫ in fine vbi nob̓ ī rōneexaudicōis allegat credētiā obediētiā.Nota ego te clarificaui qꝛ deꝰ pr̄ an̄ aduentū xp̄i cognoſcebat ita diſtincte ſicut nec etiā ſpūſſcūs petebat filiꝰvt pr̄ etiā ipſū clarificaret aliqͣ magnamiracula ſic̄ fec̄ ī dictꝭ decē clarificacōibꝰ clare on̄dunt ipſū eſſe veꝝ filiū deiſe allegat obedrenciā qꝛ fuit obediēs deopr̄i ꝯplendo opꝰ ſibi cōmiſſū fundat̉ iniſta lege. Sꝫ qꝛ pctōres audit deus.Ioh̓. ix. nob̓ allegauit duo ſcꝫ lege deobēdiēcia ibi ẜmone meū ẜuauer̄t Et le de credēcia ibi. Et credider̄t qꝛ tu memiſiſti Si dicat̉ qͣre xp̄s allegauit credenciā ſuā. Rn̄ſio xp̄us hēbat fide qꝛ fides ē credere vides ſꝫ xp̄svidebat oīa clare abinſtanti ꝯcepcōisSꝫ nos videmꝰ clare allegauitnob̓ credenciā obediēciā. De hijs duobus legibꝰ d̓t iohānes. Si cor noſtꝝrep̄henderit nos fiduciā hēbimꝰ ad deūvt qͥcqͥd pecierimꝰ accipiemꝰ ab eo qͦniāmādata eiꝰ cuſtodimꝰ ea ſunt placita corā eo facimꝰ.. Ioh̓. iij. Ex p̄dictꝭpꝫ habemꝰ duos modos allegandi inorōne ſcꝫ obſecͣcione gr̄aꝝ actionēSi aūt vultꝭ allegare per lege credecieattendatꝭ vt allegatꝭ bene modū obſecracionis ẜm d̓t gregꝭ. ī letania allegado illd̓ credit deo ita dice̓do Dn̄e maieſtate veſtrā triū ꝑſonaꝝ vniusdei detꝭ mihi vel illd̓ allegat̉ illd̓qd̓ credit de deo Itē dn̄e huilitateveſtrā ſuꝑbn̄dicte īcarnacōis detꝭ mihiꝟtutē huilitatis Itē per ꝟginitatē mr̄isvr̄e detꝭ mihi ꝟtutē caſtitatꝭ Itē per paſſione veſtrā detꝭ mihi ꝟtute paciēcie hoc

obſecrādo allegat illa crediteſt bonꝰ modꝰ orādi dicatꝭ vos dn̄eex credo trinitate veſtrā vel īcarnacōeꝫveſtrā faciatꝭ mihi vel illd̓ qꝛ allegaretꝭ bene. Scd̓s modꝰ bonꝰ ē grāꝝactionē allegādo illa feciſtꝭ deo ẜmlege obedie cie Sꝫ ī allegādi ẜm hāclegē requirit magna cautela qꝛ talit̓ poſſetis allegare legē obediecie ꝑderetis veſtꝝ ꝓceſſū vel talit̉ lucͣbimini ſiaūt vos allegatꝭ illa feciſtis bonopetitꝭ ꝓpteręa faciat vob̓ grām quā petitis qͣſi teneat facere vob̓ ex hijs vosfeciſtis eo male allegaretꝭ perderetꝭplacitacionē vel ꝓceſſū ſic̄ fecit ille phariſeus de Lu. xviij. Qui dixit dn̄e ſūſicut ceteri hoīm ieiuno ⁊cͣ. bonā lege allegauit ſꝫ bono. fuit reprobatus perdit placitacone vel ꝓceſſumSꝫ bonꝰ modꝰ allegādi per graꝝ actione eſt dice̓. Dn̄e vos mihi feciſtꝭ magnāgrām qꝛ poſuiſtꝭ me in ſcā religionē.dn̄e faciatis mihi talē grām ⁊cͣ. Ide dealijs ꝟtutibꝰ dn̄e placeat vob̓ faceremihi talē gr̄am quā peto. Iſte ē bonusmodꝰ Ide dꝫ facere p̄ſbit alleget exꝑte ſui dicēdo. Dn̄e amore vr̄i ego meordinaui vel celebraui ieiunaui vel viuoꝯtinent̉. dn̄e faciatꝭ mihi tale grām.qꝛ nihil valet ſꝫ dicat. dn̄e erā in mundo vos feciſtꝭ mihi grām me elegiſtꝭad ẜuiciū veſtꝝ dediſtꝭ mihi ptāte quā ꝯceſſiſtis angelis ꝯſecrādi corpꝰ vr̄m tot grās mihi feciſtꝭ dn̄e faciatꝭ michi tale gr̄am vel talē quā peto Iſtoobtinebit. Idē de laycis dicendo. Dn̄etot grās mihi feciſtꝭ qꝛ me ad ymagineveſtrā creaſtis int̓ xp̄ianos me naſci feciſtis per ſcm̄ baptiſmū me ab originalimūdaſtis per pn̄iaꝫ tot pct̄a mihi remiſiſtis dn̄e placeat vob̓ hanc grām michi ꝯcedere ⁊cͣ. Dic̄ miraculū qd̓ legiturin vitas patꝝ de qͦdā frē deuoto bono in ſuis orōnibꝰ habebat illas ꝯſolationes ſpūs nec dulcedines cordis qͣs

dd̓ .iij.