Feria. v. pꝰ IudicaSer mo
talē eſſe cōfeſſorem in remiſſionē pctōrū vult ꝙ p̄cedat iudicū ſymonis .i. confeſſoris ut ſimul cōcurrāt cā .ſ. pͥncipaliset cā inſtrumētalis. Ideo dicit IacobꝰCōfitemī alterutꝝ pctā vr̄a ⁊c̄ Iac. ij.Symō interp̄tat audiēs merore. Eccecōfeſſio qͥ audit merorē pctōꝝ ſine qͣ merore nō vꝫ cōfeſſio. Nota quō cōfeſſiodꝫ hr̄e aucͣtatē cōfitēdi. qꝛ licꝫ ſacerdostn̄ nō p̄t audire cōfeſſiones niſi habeatmateriā ſubiectā. al̓s nō p̄t abſoluere ſic̄ignis qͥ lꝫ habeat virtutē cōburēdi. tn̄ oportet vt ſibi applicent̉ ligna tanqͣꝫ materia in quā exerceat ſuā virtutē. Cōfeſſoribꝰ. ergo qͥ hn̄t auctoritatē. Dicit ſcriptura audite illos ⁊ qd̓ iuſtū ē iudicate ſiue ciuis ſit ille ſiue peregrinus nulla eritdiſtantia ꝑſonaꝝ ꝑuū audietis ut magnum nec accipi etis cuiꝰ qͣꝫ ꝑſonā qꝛ dei iudiciū eſt qͥ nō eſt acceptor ꝑſonaꝝ. Deūtro. pͥmo. Huic ſymoni .i. confeſſori dicitxp̄s Symon habeo tibi aliqͥd dicere ⁊cͣDuo debitores erant cuidā veneratorietcͣ. Hic xp̄s vocat ſe vſurariū tn̄ de bona vſura q̄ ē abſqꝫ pctō. Un̄ ad inſtar veneratoris qͥ mutuat pecuniā ꝓ lucro mutuat nobis aīam cū potentijs corpꝰ cummembris de qͥbꝰ vult habere lucrū. Nāde memoria vult ut memoremur eiꝰ beneficia. de intellectu vult lucrū fidei q̄ inintellectu cōſiſtit de volūtate vult lucꝝamoris. caritatis. deuotionis ⁊ bonoꝝdeſiderioꝝ. De ore vult lucꝝ orōnis deoculis lacrimas ꝓ pctīs. De auribꝰ audire miſſas ẜmones. De gutture ieiuniaDe manibꝰ elemoſinas. de toto corporevult lucrū pnīe. Ecce vſura quā xp̄usvult a nobis. De qua dicit xp̄s in iudicio illi qͥ hāc vſurā nō vult ſoluere. ſeruemale ⁊ piger ſciebas qꝛ ⁊cͣ. Oportuit gͦte pecuniā meā cōmittere nūmularijs ⁊ego veniēs recepiſſem vtiqꝫ qꝛ meuꝫ eſtcū vſuris Mat. xxv. ⁊ Luc. xix. nūmularijs .i. pauꝑibꝰ Mat. xix. Da pauꝑibꝰ ⁊habebis thezaurū in celo. Pecuniā vo-
cat potentias aīe ⁊ mēbra corꝑis. Duodebitores ſūt pctōres qͦꝝ vnꝰ debꝫ qͥngentos denarios. alius qͥnquaginta qm̄oīa pctā hn̄t iniciū a qͥnqꝫ ſenſibꝰ corꝑalibꝰ. Iō obligant̉ duo ī numero qͥnqͣgenario. ſꝫ vnꝰ dꝫ qͥngentos ſcꝫ magnuspctōr. aliꝰ qͥnquaginta ſcꝫ minor pctōrNō hn̄tibꝰ illis vn̄ redderēt qꝛ pctōresnō pn̄t ſufficient̉ ſatiſfacere deo donauitid eſt remiſit vtriſqꝫ. Quis ergo eū plꝰtenet diligere. Rn̄det ſymon Eſtimo iscui plus donauit. Rn̄dit ih̓s recte iudicaſti. Ecce quō voluit ꝙ cā inſtrumentalis cōcurret in remiſſione pctōꝝ iudicādo innuens ꝙ iudiciū cōfeſſoris debet p̄cedere ⁊cͣ lꝫ deꝰ poſſet ꝑ ſeip̄m pctā remittere vult tn̄ etiā ꝙ cōcurrat ī hac cāinſtrumētal̓ ẜm auctoritatē ꝑ ip̄m confeſſoribꝰ cōceſſam d. Quoꝝ remiſeritispctā ⁊cͣ Ioh̓. ij. Domꝰ cōuiuij ē eccīa īqua ſymon .i. cōfeſſor pͥmo iudicat de peccatis an ſint magna uel parua. Deinderemittit in abſolutione. Iō xp̄s poſt reſurrectionē pͥmis ſacerdotibꝰ inſufflauitdicēs. Accipite ſpm̄ ſcm̄ Ioh̓. ij. Notahic tria Primo ſufflauit ſcꝫ an̄qͣꝫ daretauctoritatē remittēdi pctā. Rō qꝛ ſicutanhelitꝰ ꝓcedit ab hoīe anhelāte cui ē ꝓpriū anhelare. ita deꝰ ex qͦ factꝰ fuit homo voluit dare hoībꝰ ptātē remittendipctā honorādo genꝰ hūanū ſicut faceretrex ſi duceret in vxorē filiā ruſtici honoraret om̄es de illo genere ⁊cͣ. ſicut xp̄usduxit naturā hūana. Et glorificaueruntdeū qͥ dedit talem ptātē hoībꝰ Math̓.ix. ſecus an̄ tꝑa qꝛ antiqͥtꝰ licꝫ cōfiterent̉Uir ſiue mulier cum peccatis que ſolenthoībꝰ accidere ⁊ ꝑ negligētiā tranſgreſſifuerint mandatū dn̄i atqꝫ derelinquerintcōfitebūt̉ pctm̄ ſuū. nō tn̄ poterāt habereabſolutionē qꝛ illo tꝑe deꝰ neminē abſoluebat vt poſſet intrare ꝑadiſū ſicut modo. Scd̓o nota ꝙ dicit Accipite ſpiritūſcm̄ ꝓpter hoc dicūt valdenſes ꝙ ſacerdos exiſtens in pctō mortali non poteſt