Feria. v. pꝰ IudicaSermo
ſcꝫ credendoꝝ Cū intelligentia hoc ē qn̄in libro creaturaꝝ legit̉ ⁊ cognoſcit̉ creator tertio donū conſilij qd̓ inclinat cteaturā ad ſeruādū cōcilia euāgelica. Quarto fortitudo cōtra temptationes dyaboli. Quinto ſcīa ad gubernandū ſe honeſte. Sexto pietas erga ꝓximū. Septīotimor ſcꝫ filialis ne filiꝰ .i. xp̄ianꝰ faciat aliqͥd ꝯͣ ep̄m ſuū verbū. Ecce hec ē doctrina theologie ꝙ iſte virtutes crecntur ī remiſſione pctōꝝ. Aucͣtas. Emitte ſpm̄tuū ⁊ creabunt ⁊ renouabis facie terrepsͣ ciij. Nota emitte ſpm̄ tuū qꝛ pctōr nōp̄t iuſtificari niſi mittat ſpūſſanctꝰ ⁊ creent̉ ſcꝫ xv. Iſte virtutes ⁊ renouabis faciē terre. Sicut in yeme ſiccatꝰ faciēs terre et nudat herbis virētibꝰ ſꝫ veniēte calore veris ⁊ eſtatis terra renouat herbisvirentibꝰ plantis ⁊ floribꝰ. Ide de pctōre ſcꝫ tꝑe yemis .i. pctī mortalis oēs virtutes anihilāt ſꝫ renouat̉ hō ī remiſſionepctōꝝ. Ecce qͣre dic̄ dauid Emitte ſpm̄tuū ⁊cͣ .ſ. virtutes interius. ⁊ renouabisfaciē terre .ſ. exterius ꝑ honeſtā cōuerſationē. Fiat ergo rō ꝓ ꝓbatione illiꝰ ꝙnullus p̄t remittere pctā niſi ſolꝰ deuscū in remiſſione pctōꝝ oēs iſte virtuteshabeāt creari ⁊ nullꝰ poſſit creare niſi ſolus deꝰ gͦ ſequit̉ ꝙ nullꝰ p̄t remittere peccata niſi ſolꝰ deꝰ gͦͦ dixerūt iudei. Quisp̄t dimittere pctā. ſcꝫ pͥncipaliter ⁊ affectiue niſi ſolus deus Mar. ij. Moraliter cogitate hic qͣꝫtū dꝫ hō cauere a peccatis mortalibꝰ. qꝛ nō p̄t hō pectare mortaliter qͥn occidat ⁊ annibilat. xv. creaturas nobiles .ſ. xv. virtutes p̄dictas. Credo ꝙ nullꝰ qͣꝫtūcūqꝫ malꝰ rabidꝰ velletfacere furtū vel adulteriū ſi pͥmo oporteret eū occidere. iiij. vel v. hoīes. Un̄ ſi diceret̉ alicui vos poteſtis furari centū florenos a tali vel poteſtis habere vxoremtalis ſed primo oportet occidere. xv. homines nō eſſet ita prauus ꝙ hoc faceretcum tali conditionē. Et tamen ita fit qn̄fur. latro. raptor vel vſurarius furatur
quia non poteſt habere denariū de furto.vſura ⁊cͣ niſi prius occidat ⁊ annihilat.xv. has virtutes. O qͥ iſta cogitaret quōcaueret a peccato mortali. Idem dicerede vindicatiuo qͥ nō poſſet ſe vindicare d̓inimico niſi prius annihilaret ſolem lunam ⁊ ſtellas id eſt principales virtutesque amplius non lucerent in celo ante niſi de nouo crearentur a deo. quia ſicut ſoleſt pulchrius lumen in celo. Ita gratiagratum faciens eſt quoddam lumen pulchrius ſole ⁊ luna ⁊ alie virtutes infuſepulchriores ſtellis que omnes annichilantur qn̄ ſūmis vindictam de inimico.nec amplius illuminabunt celum aīe tueniſi de nouo a deo creent̓ Ideo dicit ſcriptura. Qui in vno offendit multa bona ꝑdet Eccle. ix. qͣſi a facie colubri fuge̓ peccatū qͣſi ruphea bis acuta oīs iniqͥtas Eccle. xxi. ruphea .i. gladius ſcindes ex vtraqꝫ ꝑte dictas. xv. virtutes annihilādo adpena eterna obligādo hic cā pͥncipalis oſtedit̉ ī euāgelio qn̄ xp̄s dixit marie magdalene. remittūr tibi pctā tua. Et ceperūt qͥ ſil̓ accubebat dicere inter ſe. qͥs eſthic qͥ ec pct̄a dimittit. Huic q̄ſtioni rn̄dit dauid d. hic ē deꝰ nr̄ ineternū in ſeculū ſeculi ip̄e reget nos in ſecula psͣ. xlvij.Ecce ca pͥncipalis effectiua remiſſionisſcꝫ pctōꝝ qͥ ē deꝰ. Confeſſor aut ē ſolūcā inſtrumentalis diſpoſitiua ſicut de inſtrumento vel carta vel ſcriptura ptꝫ dequo notariꝰ ē cā pͥncipalis effectiua calamus vero ē cā inſtrumētalis diſpoſitiuaſiue oꝑatiua. Idē in cōfeſſione deꝰ ē tanqͣꝫ cā pͥncipalis ⁊ remittit pctā Cōfeſſoraūt tāqͣꝫ cā inſtrumētalis. qꝛ ita ordinauit deꝰ ꝙ cōfeſſor ſit inſtrumētum eiusScd̓m qd̓ xp̄s on̄dit ī euāgelio hodierno ē. qꝛ qn̄ voluit remittere pctā marie magdalene. pͥmo voluit ꝙ ꝓcederetiudiciū ſymonis leꝓſi. Cui dixit xp̄s ſymon habeo tibi aliqͥd dicere .ſ. vnū caſūDuo debitores erāt cuidā veneratorivſqꝫ rce iudicaſti ī qͦ xp̄s on̄t cāꝫ īſtrum̄