Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria. v. pꝰ IudicaSermo

ſcꝫ credendoꝝ intelligentia hoc ē qn̄in libro creaturaꝝ legit̉ cognoſcit̉ creator tertio donū conſilij qd̓ inclinat cteatu ad ſeruādū cōcilia euāgelica. Quarto fortitudo cōtra temptationes dyaboli. Quinto ſcīa ad gubernandū ſe honeſte. Sexto pietas erga ꝓximū. Septīotimor ſcꝫ filialis ne filiꝰ .i. xp̄ianꝰ faciat aliqͥd ꝯͣ ep̄m ſuū verbū. Ecce hec ē doctrina theologie iſte virtutes crecntur ī remiſſione pctōꝝ. Aucͣtas. Emitte ſpm̄tuū creabunt renouabis facie terrepsͣ ciij. Nota emitte ſpm̄ tuū qꝛ pctōrp̄t iuſtificari niſi mittat ſpūſſanctꝰ creent̉ ſcꝫ xv. Iſte virtutes renouabis faciē terre. Sicut in yeme ſiccatꝰ faciēs terre et nudat herbis virētibꝰ ſꝫ veniēte calore veris eſtatis terra renouat herbisvirentibꝰ plantis floribꝰ. Ide de pctōre ſcꝫ tꝑe yemis .i. pctī mortalis oēs virtutes anihilāt ſꝫ renouat̉ ī remiſſionepctōꝝ. Ecce qͣre dic̄ dauid Emitte ſpm̄tuū ⁊cͣ .ſ. virtutes interius. renouabisfaciē terre .ſ. exterius honeſtā cōuerſationē. Fiat ergo ꝓbatione illiꝰnullus p̄t remittere pctā niſi ſolꝰ deus in remiſſione pctōꝝ oēs iſte virtuteshabeāt creari nullꝰ poſſit creare niſi ſolus deꝰ ſequit̉ nullꝰ p̄t remittere peccata niſi ſolꝰ deꝰ gͦͦ dixerūt iudei. Quisp̄t dimittere pctā. ſcꝫ pͥncipaliter affectiue niſi ſolus deus Mar. ij. Moraliter cogitate hic qͣꝫtū dꝫ cauere a peccatis mortalibꝰ. qꝛ p̄t pectare mortaliter qͥn occidat annibilat. xv. creaturas nobiles .ſ. xv. virtutes p̄dictas. Credo nullꝰ qͣꝫtūcūqꝫ malꝰ rabidꝰ velletfacere furtū vel adulteriū ſi pͥmo oporteret occidere. iiij. vel v. hoīes. Un̄ ſi diceret̉ alicui vos poteſtis furari centū florenos a tali vel poteſtis habere vxoremtalis ſed primo oportet occidere. xv. homines eſſet ita prauus hoc faceretcum tali conditionē. Et tamen ita fit qn̄fur. latro. raptor vel vſurarius furatur

quia non poteſt habere denariū de furto.vſura ⁊cͣ niſi prius occidat annihilat.xv. has virtutes. O iſta cogitaret quōcaueret a peccato mortali. Idem dicerede vindicatiuo poſſet ſe vindicareinimico niſi prius annihilaret ſolem lunam ſtellas id eſt principales virtutesque amplius non lucerent in celo ante niſi de nouo crearentur a deo. quia ſicut ſoleſt pulchrius lumen in celo. Ita gratiagratum faciens eſt quoddam lumen pulchrius ſole luna alie virtutes infuſepulchriores ſtellis que omnes annichilantur qn̄ ſūmis vindictam de inimico.nec amplius illuminabunt celum aīe tueniſi de nouo a deo creent̓ Ideo dicit ſcriptura. Qui in vno offendit multa bonadet Eccle. ix. qͣſi a facie colubri fuge̓ peccatū qͣſi ruphea bis acuta oīs iniqͥtas Eccle. xxi. ruphea .i. gladius ſcindes ex vtraqꝫ ꝑte dictas. xv. virtutes annihilādo adpena eterna obligādo hic pͥncipalis oſtedit̉ ī euāgelio qn̄ xp̄s dixit marie magdalene. remittūr tibi pctā tua. Et ceperūt ſil̓ accubebat dicere inter ſe. qͥs eſthic ec pct̄a dimittit. Huic q̄ſtioni rn̄dit dauid d. hic ē deꝰ nr̄ ineternū in ſecu ſeculi ip̄e reget nos in ſecula psͣ. xlvij.Ecce ca pͥncipalis effectiua remiſſionisſcꝫ pctōꝝ ē deꝰ. Confeſſor aut ē ſolū inſtrumentalis diſpoſitiua ſicut de inſtrumento vel carta vel ſcriptura ptꝫ dequo notariꝰ ē pͥncipalis effectiua calamus vero ē inſtrumētalis diſpoſitiuaſiue oꝑatiua. Idē in cōfeſſione deꝰ ē tanqͣꝫ pͥncipalis remittit pctā Cōfeſſoraūt tāqͣꝫ inſtrumētalis. qꝛ ita ordinauit deꝰ cōfeſſor ſit inſtrumētum eiusScd̓m qd̓ xp̄s on̄dit ī euāgelio hodierno ē. qꝛ qn̄ voluit remittere pctā marie magdalene. pͥmo voluit ꝓcederetiudiciū ſymonis leꝓſi. Cui dixit xp̄s ſymon habeo tibi aliqͥd dicere .ſ. vnū caſūDuo debitores erāt cuidā veneratorivſqꝫ rce iudicaſti ī xp̄s on̄t cāꝫ īſtrum̄