Feria terciāoſt letare. Sermo

liter ꝙ nō eſſēt ſuperbi auari luxurioſi ⁊cͣ.ſed orarent deuote di. Illumina oculosmeos ⁊c̄. Statī deꝰ ipſos illūmaret qm̄tāta ē ꝯueniēcia fidei xp̄iane cū ītellectuꝙ ſi ītellectꝰ nō ſit īpeditꝰ ꝑ malā vitā ſtatim adheret fidei xp̄iane. Unde in valencia fuit vnꝰ magnꝰ rabi qͥ bene vixerat ⁊qn̄ audierat qͥnqꝫ ſermones ſtatī illū inatus fuit ⁊ baptizatꝰ cū multis ⁊c̄. Idemeſſet de omnibꝰ infidelibus. Ecce qͣre d̓txp̄s. Si qͥs voluerit voluntate dei facereſcꝫ cauendo a pctīs viuere bene h̓ cognoſcat veritatē. Sed qꝛ iudei erant pctōres⁊ male vite. Id̓o nō erant diſpoſiti. Sꝫheu quō infideles pctōres ⁊ male vite ⁊indiſpoſiti veniet ad fidē xp̄i cū xp̄iani peccatores mali ⁊ vicioſi ꝓpter peccata perdant fidē qꝛ qn̄ xp̄ianꝰ dat ſe vicijs ⁊ peccatis ſtatī ꝑdit fidē formata ⁊ infidelesſcandalizant ꝓpter eoꝝ malā vitā ⁊ quiſcandalizauerit vnū ex hijs puſillis expedit vt ſuſpendat̉ mola azinaria. Matheixviij. Id̓o vſurarij in illo pctō inueteratinō habēt fidē īmo dicunt īfra ſe Et quidſcit hō de alio mūdo. Idē dicunt vindicatiui ⁊ luxurioſi qꝛ abiciūt bonā cōſcientia vt d̓t apl̓s habes fide ⁊ bonā cōſcīamqͣꝫ quidē abiciētes circa fide naufragar̄t.i. negauerūt. jͣ. thimo. ij. Nota ſimilitudine de illa naue q̄ trahit ꝑuā barchā quaſi hō repellit cadit in mare ⁊ ſubmergit.qͣSic nauis magnā ad nauigādū ad celūeſt fides xp̄iana q̄ trahit ꝑuā barcham .i.cōſcientiā bona. Sicut illi qͥ nauigāt mare nō poſſunt exire mare nec accipere terram niſi cū ꝑua barcha. Sic nec xp̄ianuscū naue fidei non p̄t intrare nec capere celum niſi cū barcha bone conſcīe. Quā ſirepellit ꝑ pctm̄ ſubmergit in īferno Id̓oapl̓s. Curēt bonis operibꝰ p̄eſſe qui credunt deo hec ſunt bona ⁊ vtilia hoībꝰ adTitū. tercio. Scd̓m crime a iudeis xp̄oīpoſitū falſe ⁊ malicioſe erat vanitatꝭ dicentes ꝙ qͥcqͥd xp̄us faciebat totū faciebat ꝓpter vanā gloriā vidētes eius vitā

ſingularē qꝛ nolebat habere ꝓpriā domūnec aliqͥd mūdi ſꝫ ibat p̄dicando de villain villā nec ducebat vxore cum tn̄ ſcī patriarche habuerūt vxores ⁊ filios Itē qꝛducebat ſecū magnā multitudineꝫ hoīm⁊ videbāt ꝙ populꝰ ſibi faciebat magnūhonorē ⁊ ꝙ qͣlibet die p̄dicabat ꝙ nullꝰvnqͣꝫ fecerat. Iō dicebāt phariſei quodh̓ totū factū ſuū eſſet ex vana gloria dicēdo nunqͥ d tu maior es pr̄e nr̄o abrahamque teipſū facis Ioh̓. viij. tamē abrahānō tenuit iſtos modos quos tu tenes extua vanitate ⁊ vana gloria. Rn̄dit xp̄sexcuſando ſe humilit̓ ⁊ benigne di. Quia ſemetipſo loquit̉ gloriā ꝓpriā q̄rit vosiudicatꝭ ſcd̓m faciē ꝙ facere nō debetis ſꝫiuſtū iudiciū iudicate. Nota qͥ a ſemetipſo loquit̉ ſcꝫ nō miſſus a deo ſꝫ ipēmet inuenit nouū modū viuendi incōſuetū illenō q̄rit gloriā dei ſꝫ gloriā ꝓpriā quia qn̄quis ſine dei reuelacione exp̄ſſa vult inuenire nouū modū viuendi vt videat ⁊ appareat hoc eſt vanitas ⁊ vana gloria necpōt diu durare. Iuxta illud iob. xx. gaudiu ypocrite adinſtar puncti ſꝫ illud qd̓ ēa deo durat ergo ſubiunxit xp̄us. Nonnemoyſes dedit vobis lege q̄ nō eſt ab homine ſꝫ a deo ⁊ nunqͥd moyſes ducebat īſocietate ſexcenta milia hoīm ⁊ tamē nonꝓpter vanā gloriā ⁊ dicitꝭ ꝙ ego facio exvana gloria. Idē de alijs operibꝰ q̄ fecitmoyſes qͣſi vellet xp̄us dicere. Si operamoyſi nō attribuunt vane glorie nec vanitati eo ꝙ erat nunciꝰ dei qͣre attribuitꝭopera mea vanitati nolite iudicare ẜm fadem .i. ẜm apparencia exteriore. Moraliter h̓ nota ꝙ d̓ oꝑbꝰ dubijs q̄ pn̄t fieribona ītencione vel mala qn̄ interp̄tāturin malū hoc eſt iudicare ẜm facie. Sicutſi ſacerdos ſolus cū ſola in eccleſia loq̄retur iā hoc iudicare in malū pctm̄ eſſet eoꝙ bene ⁊ male fieri poſſet de hoc vide lacius in ſcd̓a ſcd̓e ſcī thome q̄ſtione ſexageſima articulo t̓cio ⁊ qͣrto. Sed quando opus eſt de ſe maluꝫ oīno nec p̄t fieri