Feria terciapoſt letare. Sermo

virgo maria. Totū ſanctū euuāgeliū eſtquedā excuſacio quā fecit xp̄s de aliqͥbꝰcriminibꝰ ⁊ pctīs ſibi a iudeis falſe īpoſitis ⁊ malicioſe obiectis. Qui ſe excuſat.Primū crimē erat de īfidelitate. Scd̓mcrimen erat de vanitate. Terciū erat defractione ſabbati. Quartū fuit de falſitate. De quibꝰ ſe xp̄us humiliter excuſauitꝓ noſtra īſtructione Ex qua excuſacionemulti crediderūt in eū. Primū crimen ⁊graue pctm̄ qd̓ iudei malicioſe īpoſuerūterat īfidelitatꝭ. Dicebāt enī ꝙ xp̄us eratinfidelis deo. Rō qꝛ miles qͥ cū inimicoſui regꝭ ⁊ dn̄i hꝫ ſua colloquia ⁊ ſecreta ⁊ſibi fauet multū talis eſt īfidelis regi ſuo⁊ dn̄o ſuo. Sic dicebāt iudei de xp̄o di.ꝙ loq̄bat̉ cū diabolo inimico dei qͥ on̄debat ſibi oīa q̄ p̄dicabat ⁊ docebat Ꝙꝛ ſciebant ꝙ xp̄us nō didiſcerat in aliqͦ ſtudiohuiꝰ mundi. īmo ſemꝑ fuit in domo Ioſeph quē putabāt eſſe patrē ſuū que iuuabat de arte carpētaria. Ideo qn̄ audiebant ſua miracula ⁊ altiſſimas predicaciones ⁊ diſputaciones qͥbus nō poterāt ꝯͣdicere nec rn̄dere. Dicebant ꝓ certo ipſehabebat dyabolū familiarē cum tn̄ deberent dicere ꝓ certo ille hō eſt illuminatꝰa deo ⁊ ſpūſſcūs loquit̉ ī ore eiꝰ Meliꝰcognoſcebat ipſū yſaias qͥ dicebat requieſcit ſuꝑ eū ſpūs dn̄i Iſa. xi. Et ꝓditōesiudei ſcribe ⁊ phariſei attribuebant dyabolo di. Demoniū hꝫ ⁊ inſanit qͥd eumvultꝭ audire: Ioh̓. x. Sed ab iſto falſocrimine ⁊ īfamia ſe excuſauit humilit̓ ⁊ bēnigniter vt oſtendit̉ in pͥncipio euuāgelijIā die feſto mediāte aſcendit ih̓s in tēplo ⁊cͣ. vſqꝫ a meipſo loquar. Hoc feſtūerat tabernaculoꝝ qd̓ in menſe ſeptēbrifiebat ⁊ durabat ſeptē diebꝰ Cū ergo d̓tdie feſto mediāte loquit̉ de qͣrta die q̄ ēin medio ſeptē dieꝝ qꝛ noluit aſcenderein pͥma die qꝛ illa die dabant ſe gule adcomedendū ⁊ bibendū. Idē in ſeptima ⁊tunc nō erant aꝑti nec diſpoſiti ad recipiēdum doctrinā xp̄i. ſꝫ in medio ſcꝫ in qͣrta

die aſcendit ⁊ incepit p̄dicare de qͣ iudeimirabant ſicut vos modo miraremini ſialiqͥs faber lignariꝰ vellet nobis p̄dicaredicēs quō hic lrās ſcit cū nō didicerit ſine dubio ipſe habet dyabolū familiareꝫxp̄s autē humilit̓ ſe excuſando dixit meadoctrina nō eſt mea ſꝫ eius qͥ miſit me viretur ꝙ hic ſit cōtradictio cū d̓t mea doctirna nō eſt mea ſꝫ ſic intelligit̉ mea dotrina. ſcꝫ miniſterialit̓ nō eſt mea ſcꝫ originaliter ſiue pͥncipalit̓ ſꝫ patris ac ſi fiſtula diceret ſonꝰ meus non eſt meꝰ ſꝫ ſonantis magiſtri. Ideo d̓t xp̄s p̄dicatoribusnō enī vos eſtis qͥ loqͥmini ſꝫ ſpūs patrꝭ⁊cͣ. Hoc modo xp̄s dicebat de ſeMeadoctrina ſcꝫ miniſterialit̓ non eſt mea ſcꝫpͥncipalit̓ ſꝫ eius qͥ miſit me .ſ. dei patris.Ideo vos multū erratis ⁊ grauit peccatis ipſā doctrinā dyabolo attribuendo.Si qͦs voluerit voluntatē dei facere hiccognoſcet an doctrina mea ex deo ſit. Nāqͥ viuunt moralit̓ bene ſtatī cognoſcuntveritatē. Secus de peccatoribꝰ Quoniāſicut febricitāti dulcia ſibi vident̉ amara.ſic etiā peccatoribꝰ. Un̄ auguſtinꝰ. Impius nō ſentit dulcedinē dei qꝛ de febreiniquitatꝭ palatū cordis amiſit. Omnispeccator eſt febricitās. Id̓o xp̄i doctrinadulciſſima videt̉ ſibi amara. Qm̄ ſuperbus non inuenit ſapore in doctrina xp̄i q̄inducit ⁊ p̄cipit humilitatē ⁊ manſuetunem. Ide de auaro ⁊ luxurioſo. Sed quiviuūt moralit̓ bēne īueniunt ī ea magnūſapore dulcedinis ⁊ cōſolacionis qꝛ confortat cor ⁊ illuminat mentē. Ido dicebat dauid. Quā dulcia faucibꝰ meis eloquia tua dn̄e ſuꝑ mel ori meo. ps. cxviij.Ecce qͦmodo xp̄s excuſauit ſe humilit̓ benigne. Nota h̓ moralit̉ quō hic habet reſponſio ad q̄ſtionē quā faciunt multi infideles di. Si nos eſſemus certi ꝙ fidesxp̄iana eſſet bona libent̓ eā reciperemusſi deus nob̓ reuelaret qꝛ alias nō tenem̄credere vob̓. Quare gͦ dāpnabit̉. Reſponſio. Qm̄ ſi vellent bene viuere mora

aa .j.