Feria ſextapoſt oculi. Sermo

inferni. vnde tu ex illis es ⁊cͣ. vnde manifeſtum ſignum eſt p̄ſcientie ⁊ dāpnacōisiurare renegare ⁊c ¶ Quintū ſecretū queeſt aqua illa de qua xp̄s dicit om̄is qui biberit ⁊cͣ. Hec eſt gr̄a ſpūalis que extinguit ardoreꝫ ſuꝑbie in ſuperbis auaricie inauaris luxurie in luxurioſis ⁊cͣ. ſicut aquanaturalis extinguit ardore corporis ⁊ talis nō vult aliquid inordinate nec queritardenter dignitates officia ⁊cͣ. ſicut faciunt illi qui aduc habent febrem ſuperbieauaricie ⁊cͣ. qꝛ munda aqua gr̄e dei extīguit in illis ardorem. ym̄o dicunt tales quihabent gr̄aꝫ hn̄tes alimenta ⁊ veſtes quibus tegamur hijs contenti ſumus non dicit delectamēta quibꝰ ornemur ⁊cͣ. ⁊ hocfacit gr̄a dei ſiue aqua gr̄e ſaliētꝭ in vitaꝫeternā. O qualis ſaltus ecce quare dicitqui biberit nō ſiciet ineternum ſcꝫ iſta temporalia cum ardore peccati. De iſta gratia Romo. vj. Gratia dei vita eterna .i. ꝑgr̄aꝫ dei habet quis vitā eternā ¶ Sextumſecretū ſiue ſexta queſtio cum dic̄ xp̄s vade voca viꝝ tuum. quare xp̄s dicit vadevoca ⁊cͣ. cum xp̄s ſciret ꝙ nō haberet virum. Reſponſio ꝙ xp̄s tenuit iſtum modum loquēdi vt ſic illa mulier diceret veritatem ore ꝓprio ꝙ nō habebat virū moraliter quinqꝫ viros habuiſti ⁊ ille quemiam habes non eſt tuus vir. Sic quelibetꝑſona habet quīqꝫ viros qn̄ peccat ex fragilitate vel ex ignorantia. ⁊ finaliter recipit ruffianum dyabolum quinqꝫ viri ſūtquinqꝫ ſenſus naturales ſiue corporales.qꝛ ſicut vir gubernat domum. Sic hij quīqꝫ ſenſus gubernāt corpus ī peccatis quefiunt ex fragilitate vt petrus quando negauit pre timore criſtum. ſed quando peccāt. Iam ex conſuetudine ⁊ malicia a diabolo reguntur tanqͣꝫ a ruffiano ⁊ lenone.De quibus apoſtolus reſipiſcant a dyaboli laqueis a quo captiui tenent̉ ad ip̄ius voluntateꝫ. ij. Thy. ij. Idem dicit beatus Paulus ſecunda ad Thy. iij. Hocaūt ſcito ꝙ īnouiſſimis diebꝰ inſtabūt tē

pora periculoſa. Et erunt hoīes ſeipſos amantes cupidi. elati ⁊cͣ. Secūda diſputatio fuit ſamaritane cum xp̄o audacia ipſaincepit. Et ad intelligendū iſtam diſputacionem. Sciatis ꝙ inter iudeos ⁊ ſamaritanos erat antiqua queſtio vbi deberetorare vel in iheruſalem vel ibi inxta monte gariziꝫ. Iudei dicebant ꝙ in iheruſalēqꝛ ſic precepit deus ſamaritani ꝟo dicebant ꝙ in illo mōte. quia ibi patres eorūAbraham Yſaac ⁊ Iacob adoraueruntUidēs autem ſamaritana criſtum eſſe ꝓphetam qui dicit ſibi ſua ſecreta cogitauitO iſte dicit veritatem tibi ⁊ propter ſecretum iſtius queſtionis ⁊ ad determinationem incepit queſtionem dicens. pr̄esnoſtri in hoc monte adorauerunt ⁊ cetera. Quid dicis tu de iſta queſtōne exquoes propheta. Et criſtus teſpondens īuitin ſua reſponſione duas queſtiones. pͥmoꝙ erat verior opinio iudeorum. Quia licet ibi patres adorauerunt tamen mutatus eſt locus adorandi. Secūda queſtioꝙ in omni loco poteſt adorari. quia vbiqꝫeſt deus Tunc reſpondit criſtus Mulietcrede michi. qꝛ venit hora qn̄ neqꝫ ī monte hoc neqꝫ in iheroſolimis adorabitis patrem vos adoratis qd̓ neſcitis nos adoramus quod ſcimus. Quia ſalus ex iudeis eſt. ſed venit hora ⁊ nūc eſt quando veri adoratores adorabunt patrem in ſpiritu ⁊ veritate. Nam ⁊ pater tales queritqui adorant eum. Ita ꝙ criſtus determinauit queſtionem contra ſamaritanā. FNota venit hora. ſcilicet noui teſtamenti⁊cͣ. Dicit ei mulier Scio quia meſſias venit qui dicitur criſtus Cum ergo venit ille annunciabit vobis omnia ¶ Notadicit ipſa. meſſias venit quaſi diceret noncredo tibi. Reſpondit criſtus Ego ſum qͥloquor tecum non inuenitur in euuangelijs ꝙ criſtus ita clare ſe diceret eſſe xp̄ꝫſaluatorem mundi ſicut h̓. Et ſubito mulier illuminata dimiſſa Idria currendo.