Sermo.II.

Quantum ad quartū quidaꝫ ſuꝑbiūt dehonore mundano dice do. Ego ſū milespapa Epiſopus vel rex ⁊cͣ. Remediumcontra hoc eſt cogitare quomodo hodie l̓cras ⁊ cito te oportet reddere ꝯputum qͣliter dignitatē habuiſti qualiter in ea vixiſti ⁊ qualiter peccata notoria correxiſti ⁊Beda quatuor ſunt ſpēs quibꝰ oīs tūorarrogantium declarat. Contra hāc dicitmedicus noſter xp̄s ſuꝑbia nunqͣꝫ in tuoſenſu aūt in verbo dn̄axi ꝑmittas in ipſaem̄ iniciū aſſumpſit oēs ꝑdicō Tobye. iiijNota om̄is ꝑdicō ſcꝫ angeloꝝ ⁊ hoīmQuinta febris dicit̉ effimera. qꝛ eademdie quā venit recedit dicit aūt effimera apiſce ſic dicto qui morit illa eadem die qͣnaſcit̉. Hec ſignificat febrem aīe que dicitur tra que eadē die qua naſcit̉ debet mori. verbi gr̄a Si fiet tibi aliqua iniuria verbo vel facto ſubito venit ira in corde. ſedeadem die debet mori ſcꝫ recipiendo ꝓpoſitum nō ſe vindicare. qꝛ vindicta eſt deimichi vindictā ⁊ ego retribuā dicit dn̄sꝯͣ iſtam xp̄s ordinauit optimā medicinādicēs iraſcimini ⁊ nolite peccare. Sol nōoccidat ſuper iracundiā veſtrā Ephe. iiijNota iraſcimini ſꝫ nolite peccare ſup̄. recipiā vindictā. Sol nō occidat ⁊cͣ. Patetquō ira debet mori eadem die Dicit exeplum ꝙ leget̉ in vitas patꝝ de illo ſancto epiſco pō qui inuitauit ad prandiū illūheremitam que ex aliqua neceſſitate venerat ad ſuam ciuitatem. Ep̄us autem cogitans magnam afflictōnem ⁊ abſtinentiāqͣꝫ heremita fecit in heremo parauit bonūprandium. Quod cum coram heremitaponeret ayt ep̄o pater parce mihi. qꝛ exqͦiſtum habitum ſumpſi aliqͥd mortuum n̄ꝯmēdi. Cui reſpondit epiſcopꝰ dicēs pater parce michi. quia exquo iſtam cappaꝫſumpſi ſol nō occidit ſuꝑ iracundiā meaꝫReſpōdit heremita pater melior es quāego meliorē virtute reputat patientiamquam abſtinentiam. Multi ſunt abſtinētes qui nō ſūt patientes. Bn̄dictus eſt il

le qui qn̄ ponit ſe in lecto poteſt dicere cūveritate deo gratias. qꝛ nō habeo iram incorde meo ꝯtra alique Itē nolite locumdare dyabolo qm̄ ira eſt diſpoſitio vt dyabolꝰ intret in corꝑa vt dicūt denionesqn̄ cōiurant̉ in obſeſſis. Sexta febris eſterratica ſic dcā. qꝛ nullū ordinē ẜuat mōvenit vna hora mō alia. Hec ſignificat febre aīe q̄ d̓r luxuria q̄ nullū ẜuat ordineLuxurioſus aūt nō ẜuat ordine tꝑs ꝑſonā nec modū ym̄o vadit luxurioſus erratice ſicut ille qͥ errauit. dicēdo o maior dilectio eſſet cum illa ſcꝫ cū moniali vel legittimata ⁊cͣ. vel tali modo. Qm̄ ꝯcupiſcētia carnalis infinita eſt nec hꝫ terminūIdeo dic̄ ſcriptura ſctā de luxurioẜ ſemetip̄os tradiderunt inpudicicie in operacōeom̄s īmudicie Eph̓. iiij. Nota tradider̄tinpudicitie ſcꝫ cogitando loquēdo audiēdo reſpiciendo tangendo. Dicit̉ illa materia in oꝑacōeꝫ om̄is inmundicie. Contraiſtā dicit nobis medicus noſter xp̄s Abſtineatis vos a fornicacōe quilibꝫ ſit ꝯtētus de vxore ſua iuuene vel antiquā turpivel pulchra ac ſi in mūdo nō eſſet alia mulier. Cauēte ergo ab iſta febre erratica q̄tot occidit morte et̓na Septima febriseſt etica ſcꝫ que conſiſtit intus in oſſibus⁊ menbris. Hec ſignificat febrē anime q̄dicitur inuidia. Quoniam ſicut febris etica q̄ eſt in mēbris radicata ꝯſūit humidūradicale qd̓ dat vitam corpori ⁊ ſic homomoritur. Sic etiam cōſumit humidū radicale ſcꝫ caritatem que dat vitā animevita carniū ſanitas cordis putredo oſſiuꝫinuidia Prouerbioꝝ. xxviij. Nota ꝙ cordr̄ ſanū qn̄ diligit om̄eꝫ creaturā humanam vl̓r ⁊ gaudet re bona alteriꝰ. Inuidia eſt putredo oſſium id eſt ꝟtutum. qm̄ſic̄ oſſa ſuſtinent corpus ita ꝟtutes ſuſtinent aīam. Id̓o xp̄s medicꝰ nr̄ dās nob̓amphorrū dic̄ ꝑ apl̓m petꝝ. Deponētesom̄eꝫ maliciā ⁊ om̄eꝫ dolum ſil̓acōnes ⁊inuidias ſic̄ mō geniti infantes lac ſupplecaritatis ꝯcupiſcite. jͣ. pe. ij.