Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo.II.

peccatū mortale hꝫ ꝯdicōes febris. Qm̄ſic̄ febris aufert appetitū ꝯmedendi deordinat guſtū corporis. qꝛ cibꝰ dulcis videt amarus ecōuerſo infirmꝰ appetitꝯtraria nociua Hoc idē facit pctm̄ mortale. Quādiu em̄ perſona eſt ſana que ſcꝫeſt in gr̄a dei in bona vita ſentit magnūſaporem dulcedineꝫ in cibis aīe ſuntorōnes lcōnes ꝯtemplacōnes miſſe ẜmones huiuſmodi quibꝰ aīa viuit īpinguuat̉. auctoritas Non in ſolo pane viuithomo ⁊cͣ. Mathei. iiij. Sed qn̄ venit febris peccati mortalis ſeu per conſenſū ſiue opꝰ factū eſt ſtatim ꝑdit guſtū necſentit ſapore nec dulcedine ym̄o Si vultorare ſtatī occidit̉ ſic de alijs. auguſtinꝰipiꝰ ſentit dulcedinē dei. qꝛ de feb̓e iniqͥtatis palatū cordis amiſit. ergo dic̄thema ſocrꝰ ſymonis .i. caro a qua ſūt peccata iniciatiue. Sed ſūt in aīa ſubiectiue.tenebat magnis febribꝰ. Nota magnisloquit̉ de pctīs venialibꝰ ſꝫ de mortalibꝰ.nec de febre in ſingulari ſꝫ rebribꝰ in plurali. Dicunt aucͣtores medicine ſepteꝫſūt ſpēs febriū corꝑis ſcꝫ ꝯtinua cottidiana t̄ciana quartana effimera erratica etica Sic ſpūaliter ſunt ſeptē febres animeſignificate has ſeptem febres corporisꝓpter dicit thema ſocrus ſymonis ⁊cͣPrima d̓r ꝯtinua qꝛ ꝯtinue affligit dedie quā de nocte. Hec ſignificat febremꝯtinuam aīe que eſt peccatum auaricie. qꝛꝯtinue affligit auaꝝ in tm̄ ſentit qboꝝ dulcedinē nec ſaporē ym̄o qn̄ auarꝰeſt in mēſa videt vxorē filias familiābn̄ ꝯmedere dic̄ infra ſe. O miſer iam deſtructus ſū. ecce vxor mea iam conmeditvnū pane̓. Ideꝫ de alijs ſic allegat. peroppoſitū lib̓alis gaudet letat̉ Oꝯmedamꝰ bibamꝰ qꝛ dn̄s ꝓuidebit nobisItē auarꝰ qn̄ ē ī eccl̓ia vbi orare deberet cogitare de alio mūdo tūc ip̄e cogitatde foris foro ⁊cͣ. Itē de nocte eſt īlecto dꝫ dormire qͥeſcere ſꝑ ſōpniatlatrones ſi ſentit mures dicit ſūt latro-

nes Si videt filiū currere dic̄. O miſerꝑditus ſum. Ecce ſotulares ſūt ruptiEcce quō auarus cōtinue affligit̉ quōauaricia eſt febris ꝯtinua nullus eſt aliqn̄ quieſcit niſi auarꝰ xp̄iani quieſcuntin die dn̄ico iudei in ſabbato aggarem indie veneris. Auarus aūt nunqͣꝫ quieſcit.Cuncti dies eius doloribꝰ et erumpnispleni ſunt vt per noctemᵉ mente quieſcit.Contra hanc febrē ille magnus ypocrasxp̄s ordinauit vnū amphoriſium. d. videte cauete ab omni auaricia qꝛ in habundantia cuiuſqͣꝫ vita eiꝰ eſt ex hijs quepoſſidet Luce. xij. Nota ab omni auariciaon̄dit ſūt plures ſpēs auaricie. pͥma eſtrapina dn̄oꝝ. ſcd̓a ſymonia eccleſiaꝝ. tercia vſura laycoꝝ. quarta fraus venditoꝝ.quinta calūpnia aduocatoꝝ. ſexta furtuꝫoccultoꝝ. ſeptima detentio inuentoꝝ ſeruoꝝ vel bonoꝝ defunctoꝝ. Dic de qualibet ꝓut erit expediens. Ideo xp̄s optimꝰmedicꝰ dat medicinā curatiuā d. Uidete aſſignat rōnem d. qꝛ in habūdantiaScd̓a d̓r̄ cottidiana qꝛ affligit cōtinuevt pͥma ſꝫ cottidie dimittit infirmum. ſedpoſt redijt. Hec ſignificat aliaꝫ febrē queeſt peccatū gule. qꝛ cottidie infeſtat hoīeꝫlicet ꝯtinue. qꝛ poſt prandium. necetiā qn̄ homo dormit. Sed quolibet diede mane ſtomachꝰ clamat fames famesNota quō quidā ph̓us volens oſtendere qͥd eſſet peccatum gule intrauit per ciuitatem clamando iuſticia iuſticia. Cum ātfuiſſet coram indice qui ꝓmiſit ſibi facereiuſticiam dixit quomō pater ſuus dimiſitſibi vnum creditorem queꝫ ſoluit ſtatimeadem die qua pater mortuus eſt qui incraſtinum iteꝝ pecijt debitum iteꝝ ſibiſoluit aduc̄ petit debitū al̓s minat̉ michiad mortē. qͥs eſt ille dixit iudex. qꝛ egofaciā tibi iuſticiam ph̓s oſtendēs ſibi ventrem dixit Ecce creditorē a pr̄e michi dimiſſum cui cāꝫ ſolui milleſies aduc petit. Reſpōdit in dex Amice in ea dānacōne ego ſum. Ectē hic febris cottidiana