Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria quintapoſt oculi ſermo

autē vult diruere aliquā domuꝫ ſubtuscauat pͥmo ipſum fundamentū. Sic fundamēta xp̄iani ſunt lapides bonoꝝ operum vnita ſolidata bitumine caritatisſiue dilectionis. Sꝫ peccatū inuidie ſuffodit expellit bitumē caritatis peccatum accidie diruit lapides bonoꝝ opeꝝEcce quare d̓t incenſa igni ſuffoſſa. remedium eſt ab increpacione vultus tur.ſcꝫ p̄dicacionis peribunt ſupꝑle peccataſequit̉ ſanitas. Predicacio d̓r vultus deitacio quoniā ſicut in facie cognoſcit ꝑſona. It̓a deus cognoſcit a nobis in p̄dicacione qͦmodo eſt vnus deus in eſſenciatrinus in ꝑſonis. Dauid. Facie tuā dn̄erequirā ſcilicet p̄dicacionē. Scd̓a ꝟtusxp̄i quā declarat nobis euuangeliū eſt humana clemecia. Pro cuiꝰ intellectu ſciē xp̄s erat verꝰ deꝰ verꝰ Id̓oſemꝑ faciebat opera diuina ne diceret̉ ſolum deus nec faciebat opera humana nediceret ſolū homo. Sed aliqn̄ ſimul faciebat opera ſoli deo ꝓpria vt curare infirmos etiā aliqua humanitatꝭ vt infirmosmanibꝰ tangendo vt medicus. Ideo d̓tſcd̓a pars euuangelij. Cuꝫ ſol occidiſſetoēs qui habebāt infirmos varijs languoribus ⁊cͣ. vſqꝫ curabat eos. Nota duoſecreta. Primū cogitādo modū curacionis aſtroꝝ infirmoꝝ diuerſis. pͥmo d̓toēs habebant infirmos. Et libet infirmus dicebat ſuā infirmitatē xp̄s ſingulis manꝰ imponens ſolo verbo poteratſimul oēs ſanare tamē ſingulis manꝰ imponebat dicendo ſcd̓m fide deuocionetuā fiat tibi. In hoc oſtendit xp̄s curacionem noſtrā quā ipſe facir de peccatꝭ in ſacramentali cōfeſſione ad que oportet venire vnum poſt aliū quia ſi omnes ſimulconfiterent̉ nichil valeret confeſſio talisSed qͥlibet homo debet dicere ſuā infirmitatem id eſt ſuū peccatū qͣꝫtum ſcitpoteſt. Nota contra illos dicunt confeſſori interrogate me quia recordorde aliquo peccato. Sed ſi confeſſor eſſet

auiſatus dicendo quid mihi dicitis de tali vicina veſtra reſponderet ſibi ſolumpeccata mortalia ſed etiā venialia. Etſuis dicit non recordat̉ oportet ergovos met dicitis peccata ꝓut ſcitis poteritis recordari peccata p̄terita cogitandomēbra per homo poteſt peccare. ſcꝫ percor os manus oculos aures ⁊cͣ. licet confeſſor ſciat tamen oportet dicere confitentē perſonaliter totū quia xp̄s iam ſciebat infirmitates illoꝝ tamē adhuc volebat ipſi met dicerent. Sic confiteri mchil aliud eſt quā dicere ſuā infirmitatē.ſcꝫ dicendo ego ſum ſuꝑbus .i. ventus ſuperbie intrauit animā meaꝫ. Ideo patercuretis me. Idē de alijs peccatis. Tuncꝯfeſſor imponēs manū ſuam eſt de bene eſſe neceſſitatis abſolucionis di.in effectu ẜm tuā fidem deuocionē ſisabſolutus de peccatis tuis. Ideo d̓t xp̄sconfeſſoribus. In noīe meo ſuper egrosmanus īponent bene habebunt Marheivltimo. Nota in noīe meo quia auctoritate xp̄i poſſunt abſoluere alit̄¶ Nota triplex eſt gradus pn̄ie contra aliqͦs cōſeſſores dicētes pn̄ie ſunt arbitrarie q̄dā ſunt ex lege dei mādate q̄dā ſuntper eccleſiā ordinate q̄dā ſunt ꝯfeſſorēimpoſite. pn̄ie ex lege dei mandate vt quifecit furtū quod reſtituat iſta penitencia eſt arbitraria. Sꝫ de lege dei. Reddeqd̓ debes nec confeſſor ſiue papa poteſtdiſpenſare Itē ſi iniuriaſti alique oportetpetere veniā quia de lege dei ē. ſcd̓o quedam pn̄ie ſunt ab eccleſia ordinate. Dicunt aliqui iuriſte etiaꝫ theologi proquolibet peccato mortali debetur ſeptemannis de penit ecia alias cōplebitur ī purgator io. Sed penitencia vel indulgencias reſecant. Sed qͣlitas penitencie eſtarbitraria. Scd̓a moralitas cogitandotēpus in quo xp̄us curabat infirmos ibi. ſol occidiſſet. In ſacra ſcriptura xp̄sdr̄ ſol. Ideo dt eccīa ꝟgini marie. Felixnāqꝫ es ſacra ꝟgo ⁊cͣ. Occaſus ſol̓ iuſti-