Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Feria quartapoſt oculi Sermoo

ſcriptura numerꝰ ſeptenariꝰ ſignificat vniuerſalitatē perfectā totalitate. vn̄ thobie. xij. legitur dixit angelꝰ raphael thobie. Ego ſum angelus raphael vnus deſeptē qui ſtamꝰ ante deū vbi dicit gloſaUnus de vniuerſis qn̄ ergo ſepcies coniungit̉ ſeptuagīta tūc ſignificat vniuerſalitate. Scd̓o exponit̉ diuiſiue ſic ſeptuagies ex vna parte ſcꝫ debes remittereſepciēs ex alia ſcꝫ debes remittere Undelegit̉ Leuitici. xxv. dn̄s ordinauit iudeis iubileū de ſeptē in ſeptē annis vtmitterēt qͥeſcere terrā ne ſe minaret neqꝫcolligeret. Itē ordinauitꝰ aliud iubileuꝫſeptē ānoꝝ in illo remittebat omne debitū. In oſtendit̉ innuit̉ nob̓ duplexmodus remiſſionis. Primꝰ vt ꝑmittamus qͥeſcere terrā. ſcꝫ corpus xp̄i ne ſibinoceamꝰ vindictā recipiendo. Scd̓o remittere omne debitū. ſcꝫ omne odiumirā cordis. Tercio p̄t exponi multiplicatiue tunc ſeptuagies ſeptē .i. ſeptuagintavicibus ſeptē ſunt. ccccxc. in numeroinnuunt̉ nobis ſeptuaginta ebdomade vthabet danielis. ix. ſeptuagīta ebdomadeſignificāt tot anni tranſire debebant a daniele vſqꝫ ad xp̄m. Et iſta expoſicio tangit cauſam remiſſionis qꝛ ſicut xp̄s virtute paſſionis ſue venit ad remittendū peccata. Sic nos exēplo xp̄i debemꝰ remittere iniurias. Epheſeos. iiij. Eſtote benigni inuice miſericordes donātes inuiceꝫſicut deus in xp̄o nobis donauit. Primaexpoſicio tāgit numerū remiſſionis quiaſeptuagies ſepdiēs .i. tociens qͦtiens ſcd̓atagit modū tangēdo corpꝰ. t̄cia tāgitcauſā qꝛ nos exēplo xp̄i debemꝰ remittere amore ſui vt eleuemur expoſt in gaudium eternū. Amen. Feria quarta poſt domini terciāqͣdrageſime. Sermo.Uare diſcipulitui tranſgrediunt̉ tradiciones ſenioꝝ. Mathei. xv. Sermo erit de ſancto

euuangelio ⁊cͣ. ſanctū euuangeliū continet tres magnas q̄ſtiones fuer̄t xp̄mdiſputate det̄ minate. Prima fuit phariſeoꝝ contra xp̄m iſta fuit infectiuamalicioſa. ſecūda fuit cōtra iudeos iſtafuit inſtructiua ꝟtuoſa. Tercia fuit diſcipuloꝝ xp̄o iſta fuit dubitatiua timoroſa. De pͥma q̄ſtione quā feceruntiudei contra xp̄m d̓t thema Quare diſcipuli tui ⁊cͣ. p̄ma concluſio fuit phariſeorum cōtra xp̄m. Pro cuiꝰ declarcōne ſciendū iudei ſeruabāt antiqͥtus magnāmundiciā exteriorē lauando ſepe manusfaciē pedes veſtimenta totū corpusvaſa in hoc faciebant magnā vim vt extra eſſent mundi. Auctoritas phariſeiomnes iudei niſi crebro lauet manus ſuas non māducant tenētes tradiciones ſeniorum ſcꝫ ordinacōnes cōſuetudineseis traditas ab antiquis. Mathei ſeptīoSed intus de mūdicia anime non curabant īmo anima erat īmūda plena maculis ſuperbie auaricie luxurie iracundiealijs peccatis. Ideo d̓t eis. Ue vob̓ ſcribe phariſei ypocrite qui mūdatis deforis eſt calicis parapſidis intꝰ eſtispleni rapina. Mathei. xxiij. Sed chriſtꝰoſtēdebat oppoſitū diſcipulis ſuis ſcꝫ vtſeruarent mundiciā interiore ne in intellectu haberēt maculā erroris nec in voluntate odiū nec rancore nec ī memoriadeſideriū vindicte nec in corde ſuperbiaꝫnec malā cogitacionē. Et vitarent peccata. De mundicia aūt corporis ad extranon multū curabat nec de ablucione manuum quando debebant comedere ꝓpterquod iudei infectiue dixerūt xp̄o. Quare diſcipuli tui tranſgrediunt tradicionēſenioꝝ. non enī lauant manus ſuas cumpanē manducant. Ecce hic queſtio infectiua malicioſa quaſi dicerēt non eſt culpa diſcipuloꝝ ſꝫ tua es īmundus Id̓omale nutris diſcipulos tuos. Quibꝰ reſpondit xp̄s excuſaudo ſuos diſcipulosde peccato ſed non de ruſticitate. Non

.j.