Sabbato poſt Reminiſcere Sermo
qͣ ꝑdita oīa merita ꝑdunt̉. qꝛ deſtructofundamēto cadit totū edificiū. iō Iaco.ſcd̓o. Quicūqꝫ totā legē ſeruauerit offendat ī vno. factꝰ ē oīm reꝰ. qꝛ ſciſſa radice arbor morit. Idē de radice gr̄e.Quartꝰ ꝙ adheſit vni ciuiū ſcꝫ dyabolo qͥ eſt ciuis ciuitatis inferni regionis illius ſcꝫ mittens cū dn̄o qͥ fecit eū cuſtodire portam ſcꝫ vicia ⁊ pcta q̄ fetida ſūtet īmunda vt porcus qꝛ qui peccat mortaliter. recipit dyabolū in dn̄m ſi non expreſſe tn̄ de facto. Si dicat̉. ſi ſeruus eſtdyaboli. gͣ ꝑdit liberū arbitriū ⁊cͣ. Rn̄ſio ꝙ nō ꝑdet ip̄m ſꝫ tenet ligatum in ſeꝟbi gr̄a ẜm fine quā hō peccādo intēdithomo peccat de ncc̄itate. nō de neceſſitate abſoluta. ſed conditionata vt ſi homoponat in corde ſuo ꝙ habeat honores tēꝑales. Neceſſe ē vt faciat plura peccata ſcꝫ neceſſitate cōdicionata. Et ſic intelligit v̓bū xp̄i. Ue mūdo a ſcandalis. neceſſe ē ut veniāt ſcandala. Iſto mō peccator d̓r ſeruꝰ dyaboli nō neceſſitate abſoluta ſed volūtaria ad Roma. vi. Neſcitis qm̄ cui exhibuiſtis vos ſeruos adobediendū ſerui eſtis eiꝰ ¶ Quintꝰ dicitet cepit egere ſcꝫ ſpūalibꝰ bonis ⁊ moriebat fame. Si dicat ego video ꝙ peccatores nō egēt. īmo magis abundant ⁊cͣ.Dico īmo egent ⁊ moriūt̉ fame qꝛ honores huiꝰ mūdi nō ſaciāt eſuriētē īmofaciūt magis eſurire. Idē de diuitijs qm̄eſuriēs nō ſaciat qͣꝫtū aꝑit os ad ventūItē qͥd ſunt honores papales vl̓ regales ⁊ ſic de alijs niſi ventus. De ventonullꝰ p̄t ſaciari. iō illi qͥ ſitiūt dignitateꝫqn̄ hn̄t illā quō deſiderāt ſtatī ⁊ alia qꝛnō ē illi ſaturitas. Idē de eſurire diuitiarū qꝛ n̄ trāſeūt ibi vbi ē fames .ſ. ī cordeſꝫ ī burſa. Itē guloſꝰ ſꝑ fameſcit an̄qͣꝫ cōmedit fameſcit eſcas pꝰ prādiū. fameſcitan̄ prādiū ⁊cͣ. Itē luxurioſꝰ fameſcit qꝛdelectationes carnales nō ſaciāt ſola gr̄aſaciat hoīeꝫ qͥ hꝫ gr̄aꝫ dei non eſurit necſitit honores nec diuitias ⁊ ſic delicias
porcoꝝ Iō xp̄s Oīs qͥ biberit ex aqͣ quāego dabo ⁊c̄ Ioh̓. iiij. ptꝫ auerſio pctōris. Scd̓a gͦͦ difficultas caſꝰ legis xp̄i ēde ꝯuerſionē penitētis ꝟtuoſa ī qͣ ſūt aliaqͥnqꝫ notāda nccͣia ī cōuerſiōe pctōris.Primū ibi ī ſe reuerſꝰ. ſcd̓m quāti mercenarij. tercio ſurgā ⁊ ibo ad pr̄em. qͣrtopr̄ peccaui. qͥnto fac me ſic̄ vnū ⁊cͣ. Quātū ad pͥmū ibi ille āt in ſe r̄uerſꝰ. ecce hicpctī cognitio. hͦ ē pͥmū opꝰ nccͣm volēti redire ad deū vt cognoſcat pctā ſua.ꝟbi gr̄a. Qn̄ religioſus ad ſe cōuerſꝰ d.O miſer tot anni ſūt ꝙ ſū ī religiōe. ⁊ n̄ſeruaui regulā. hoc dicit pꝰ qͣꝫ in ſe eſt reuerſꝰ cognoſcēdo pctā ſua. qn̄ āt cogitabat de mūdo de delectatōibꝰ ⁊cͣ. Idē declerico ad ſe reuerſo dicēte O miſer totanni ſūt. ꝙ ſum ſacerdos ⁊ vixi vt laycꝰIdē de layco dicēte. O miſer ſolo noīeſum xp̄ianꝰ. Ecce qͣre dic̄ ī ſe reuerſꝰ. qꝛhic incipit bona vita. Idē dauid poſtqͣꝫpeccauit cū berſabea ꝑ luxuriam ⁊ occiditvriā ī ſe reuerſus dixit. Miſerere mei deus ẜm magnā mīaꝫ tuā. Et inter aliasorōnes quas allegauit dixit. Ampliꝰ laua me ab iniquitate mea ⁊ a pctō meomūda me. Qm̄ iniqͥtatē meā ego cognoſco. ſcd̓ꝫ ibi quāti mercenarij ī domopatris mei habundant panibꝰ. ego autēhic fame perio. ecce hic pctōris cōtritio.Quid valeret pctōris cognitio. ſine contritōe nihil. ſꝫ pꝰ qͣꝫ pctōr cognoſcit peccata ⁊ cogitat ꝙ eſt filius tam boni patris ſcꝫ xp̄i ⁊ tam bone matris ſcꝫ eccl̓ieEt qͦt ſeruitores ſūt ī domo pr̄is. qͥbusip̄e ꝓuidet de gr̄a ſua. Et ego miſer hicfame perio ꝓpter hoc dixit Ezechias Recogitabo tibi omnes annos meos in amaritudine anime mee Iſaie. xxxviij. nTercio ſurgā ⁊ ibo ad patrē meū. Eccehic boni ꝓpoſiti aſſumptio ſcꝫ obediendiet ſeruiēdi deo ⁊ non dyabolo Modicūenī valeret pctōꝝ cōtritio niſi hō recipiat firmū ꝓpoſitū non redire ad peccata.Iō cōfeſſor debet petere confitētē hētis