Sabbato poſt Reminiſcere Sermo

nec meū videre. cogit aliquē eſſe hic. ſicſcire dei non cogit aliquē ad faciēdū bonū vel malū. nec hoc vel illud. īmo quēlibet dimittit in libertate arbitrij. Prīoin intellectu ad credendū vel diſcredendū illud qd̓ ſibi placet. Secūdo in memoria. ad memorandū dei beneficia ad ſibi regraciandū vel ad memorandū iniurias receptas ad vindicandū. Tercio involuntate ad deſiderandū bonū vl̓ malūItē in corde ad cogitandū bona vel mala. ad diligendū ꝓximū vel odiēdū. Itēin ore ad deū laudandū vel blaſphemandum ad dicēdū veꝝ vel falſū. Item inauribꝰ ad audiendū diuina vel vana vl̓mundana. In oculis ad videndū bōa vl̓vana ⁊ ad malū inclinātia. In gutturead comedendū vel ieiunandū. In manibus ad dādū vl̓ furādū. Oīa mēbra dimittit in libertate arbitrij. Et totū corpꝰad faciendū bonū vel malū. pnīam veldelectationes ⁊cͣ. Ecce qͣre dimiſit illisbona ſcꝫ potentias intellectuales aīe ⁊potentias ſenſitiuas corꝑis qꝛ oīa dimittit in libertate arbitrij Aucͣtas. Deꝰ abinicio cōſtituit hoīem ⁊cͣ Eccle. xv. Nota in manu cōſilij ſui. glo. interli. in libertate arbitrij. Adiecit mandata ⁊ p̄cepta q̄ſtricte loquēdo dr̄nt. qꝛ mādata ſūt inſtructiones qͣs deꝰ dat nobis ad faciendū bona. ſicut ſūt p̄cepta affirmatiua. vtmemēto vt die ſabbati ſanctifices. honora patrē tuū ⁊ matrē. Precepta āt ſūtforciora ſicut ſūt ꝓhibitiones qͣs deꝰ fecit ne faciamꝰ mala. ſicut ſunt p̄cepta negatiua q̄ obligāt ad ſꝑ ⁊ ꝓ ſꝑ qꝛ in nullo caſu lꝫ facere oppoſitum ſic̄ recurreread diuinos nec falſū iurare ⁊cͣ. In nullo caſu ē licitū. Mandata aūt affirmatiua obligāt ad ſꝑ ſꝫ nō ꝓ ſꝑ. qꝛ licitū ē indie dn̄ico pugnare ꝯͣ inimicos ⁊ hmōi.Itē ſi ꝑentes apoſtotauerint a fide. filiꝰnō tenet honorare ꝑentes ip̄os. Secūdus pūctꝰ dicit ꝙ filiꝰ adoleſcētior peregrinus ꝓfectꝰ ē in regionē longinquā

Ecce hic mala vita ⁊ ꝑuerſa pctōris. qn̄male ꝟtit de bonis ſibi datis a deo recedit a deo corde male cogitādo. ⁊ peccatis cōſentiēdo. ore male loquēdo. ⁊ oꝑemale viuēdo. Sic enī hō elongat a deo⁊ a celeſte ciuitate Si dicat̉ quo p̄t hō ēlongari a deo. cū ſit vbiqꝫ ⁊ replet oīaſicut claritas ſolis implet totū aere ⁊ ferrū ignitum eſt plenū igne. ⁊ pannus tinctus colore. Rn̄ſio ꝙ nō intelligatis ꝙpeccator elongat a deo ꝑ diſtantiā localem. quia hoc eſt impoſſibile alioquin annihilaret̉ cum deus ſit cauſa oīm rerum īfieri ⁊ ī cōẜuari ſed elongat a deo. ꝑ diſtantiā vel dr̄am formalē. Sicut ille qͥcum ſole eſſet ⁊ cooꝑiret ſe elongaret aſole nō localit̉ ſed pͥuat ſolis illuminatione. Ita ille qui peccat mortaliter ponit ſupra ſe vnū impedimētum qd̓ impedit ne claritas diuine gratie tangat ipſuꝫIta ꝙ pctm̄ eſt qd̓dā obſtaculū ⁊c̄. Iōdicit̉ de b. Auguſtino Inuenit ſe auguſtinus longe eſſe a deo. nō ꝑ diſtantiā localem vl̓ corꝑalē ſꝫ in regione diſſimilitudinis. Et ſic illud intelligit Prouer. xv.Longe ē deꝰ ab impijs. Ide illud ps.Longe a pctōribꝰ ſalꝰ. Terciꝰ punctusdicit. ꝙ diſſipauit bona ſua ſiue ſubſtātiam ſua viuendo luxurioſe. Ex iſto textuhabet̉ ꝙ qͥlibet qͥ peccat mortalit̓ perditoīa bona ⁊ merita q̄ ꝯgregauit. vn̄ ſi qͥshaberet oīa merita ꝓph̓aꝝ apl̓oꝝ ⁊cͣ Etſi peccaret mortalit̓. ſtatī ꝑdet oīa illa ⁊nihi remanet ſibi. Ex pctō aūt veniali nōꝑdut merita ſꝫ ꝑdit feruor deuotōnis. ſꝫpctm̄ mortale ad inſtar mortis oīa mortificat. q̄ nihil dimittit ſed in mortē hōoīa dimittit etiā ſi eēt dn̄s totiꝰ mundi.ſic pctm̄ mortale aufert hoī omīa meritaEccle. ix. Qui in vno peccauęrit multabona ꝑdet. qꝛ non ſolū ꝑdunt virtutescontrarie ſꝫ etiā omīa alia. verbi gr̄a. Sipeccas ꝑ ſuꝑbiā nō credas ſolū perderemerita q̄ acqͥſiuiſti ꝑ hūilitatē ſed etiamalia. Rō qꝛ oīa merita in gr̄a dei fūdant