Feria ſecundapoſt reminiſcere

¶ Dico pͥmo ꝙ euuangeliū oſtendit dexp̄o ſapientiā diuinalem ꝓprium ſapiende diuine eſt ſcire qui ſunt ſaluandi. ⁊ qͥſunt damnandi. ſcꝫ ſcire p̄deſtinatos ſaluandos ⁊ p̄ſtitos damnandos. ꝓpria enīſcientia dei eſt ſicut rex qui vult facere cōuiuiū nupciale de filio ſuo. pͥmo in cedulaſcribit ⁊ eligit inuitādos duces comitesbarones ⁊cͣ. Scd̓o ordinat conuiuiū ẜmdignitate conuiuanciuꝫ. Sic deus patervoluit facere cōuiuium de filio ſuo aſſumendo naturā humanā. quia ſicut vir ⁊vxor non ſunt duo ſed vna caro Ita deꝰ⁊ homo nō ſunt duo in ꝑſona ſꝫ vna perſona. Sponſalia facta ſunt in camera vteri ꝟginalis ⁊ de hoc ꝓphetauerat dauid inpsͣ. tāqͣꝫ ſponſus .i. dei filius ꝓcedens dethalamo ſuo .i. vtero ꝟginali. ſed nuptiefiunt in celis. quia in hoc mundo nō eſt locus conueniens nec ſufficiens. math̓. xxij.Simile eſt regnū celoꝝ homini regi quifecit nupcias filio ſuo ex quo deus patereternalit̓ ordinauit illud conuiuiū. elegitinuitā dos tot īꝑatores tot reges tot duces ⁊cͣ. O qͦt veniūt ad illd̓ cōuiuiū Iſtaelectio d̓r p̄deſtinacio ⁊ illa īuitacio d̓r p̄deſtinacio de qͦ apl̓s loquēs tam de ſe qͣꝫde electꝭ d̓t eph̓e .i. elegit nos in ipſo antemūdi conſtitucionē. Ecce ſapīa vel ſcīadei. Ad romanos. viij. Quos p̄deſtinauit hos ⁊ vocauit ⁊ qͦs vocauit hos ⁊ iuſtificauit. qͦs autē iuſtificauit hos ⁊ magnificauit ⁊ hoc oſtendit deus pr̄ xp̄o inqͣntūerat homo ⁊ ſic habebat ſcientia p̄deſtinatorum. Et quia ſicut nō eſt niſi vnū eſſetriū perſonaꝝ ſic eſt niſi vna ꝑſona duarum ſubſtanciaꝝ in xp̄o Itē oſtendit deꝰpater anime xp̄i libꝝ vite ⁊ in carta dextͣlegit quot patriarche ⁊ ꝓphete ⁊cͣ. debebātſaluari ſiue intrare paradiſū ex ſua paſſione. In ſiniſtra legit qͦt mali prelati damnabuntur nec erūt digni ire ad illud conuiuium. hec ſapīa oſtendit̉ in euuangelioUnde xp̄s diputando cum iudeis dixit.

Ego vado ⁊ queretꝭ me ⁊ in peccato vr̄omoriemini Nota ego vado ſcꝫ ad gloriāreſurrectionis. ſcꝫ per viā paſſionis. queretis me vocalit̓. quia iudei querebāt ſaluatore. ⁊ non ꝑſonalit̓ credendo ꝙ xp̄sſit ſaluator. Nota in peccato veſtro moriemini. Iā ſciebat ipſe p̄deſtinatos Idēdicebat ſemel de apoſtol̓. Ioh̓. xiij. Suoquos elegerim nō de omnibꝰ vobis dicohoc dicebat ꝓpter iudā dapnandū Sedhic eſt argumentū quod vos facitis. Sideus habet certā ſcientiā damnandoꝝ ⁊ſaluandoꝝ. Iam ergo quid oportet mebonū facere. nec eſt vis ſi faciā malum.quia ſcientia dei nō poteſt falli. ſi ſum denumero p̄deſtinatoꝝ ibo cū p̄deſtinatisſaluandū. ſiue faciam bonū ſiue malum.Idem de p̄ſcitis damnandis quare faciam bonū quia ſcientia dei noͣ poteſt falli. ⁊ ſic ero damnatus ⁊ ex hoc tenēt malam vitam. Reſponſio ꝙ illud argumētum eſt cum magna ſtulticia. patet ſi rexinuitat te ad nupcias filij ſui ſi ſuper hoctu diceres ſine dubio poſtqͣꝫ rex inuitauerit me ibi ero ⁊ n̄ oportet me ꝑare ſtulte⁊ fatue dicēs ſꝫ dicēs Ex qͦ rex me inuitauit ⁊ fecit michi honore volo me pararequia ibi erunt magni nobiles ⁊ ꝑſone honorabiles. expendā tantū in vna veſte ⁊equo ⁊cͣ. Sic conſimilit̓ eſt de p̄deſtinatis quia includit ꝙ tu pares te. nec ſequitur. ergo p̄deſtinacio poteſt falli aut ſcietia. racio quia ſciētia dei non fallitur ſꝫtupotes deficere ꝑ malā vitā. Unde ſi. deꝰore ſuo te inuitaret ſupponit ꝙ pares tene venias cū veſte veteri ſcꝫ cum peccato ſuperbie ⁊cͣ. quia antiquius peccatummundi eſt ſuperbia ſed venires cū nouaveſte humilitatis. Idem de alijs vicijs⁊ virtutibus. Sed ſi tu dicis poſtqͣꝫ egoſum inuitatus nō oportet me parare certe non intrabis. ꝓ illa veritate nota Auctoritatem xp̄i Mathei viceſimoqͥnto.Sinuile eſt regnū celoꝝ decem ꝟginibꝰ