Feria ſecundapoſt reminiſcere

ram humilitatē. Nam iſta mulier ſeruauit iſtam humilitatē qͣꝫuis xp̄s catulameā appellauerit vel aſſimilauerit. Et iſtabona mulier dixit. Ecce dn̄e ⁊ catule comedunt de micis que cadūt de menſa dominoꝝ ſuoꝝ. Tunc iheſus videns fidemiſtius mulieris dixit. Magna eſt fidestua. Et ideo dicebat mulier nō peto magnum miraculū velud reſurgere mortuos nec ſolem retroire. mare rubrū diuidere. ſꝫ vt liberes filiā meam vnicam. Facergo domine mihi iſtā graciā ⁊ xp̄s denegare nō potuit ¶ Quero nunc cur chriſtustantū fecit illi deſiderare qd̓ petebat. videtur contra ſe eſſe ⁊ eius doctrinā. NNādicit̉ ꝓuer. iij. Ne dicas amico tuo vade⁊ reuertere cras dabo tibi cū ſtatim poſſis dare. Itē dicit̉ ad chorinth̓. ix. Unꝰ/quiſqꝫ ꝓut deſtinauit in corde ſuo non extriſticia ſꝫ ex hilaritate hilare enī datorēdiligit deus. Reſponſio ꝙ xp̄s hoc fecitduplici racione primo ex parte mulieris.ſecundo ex ꝑte noſtra. pͥmo ex parte mulieris ꝓpter meritū augendū xp̄s enī periſtam dilacionē fecit eā aſcendere ⁊ creſcere in ardenti deuocione ⁊ amore ad deum ⁊ ſpē ⁊ ſic xp̄s pie implere peticionēmulieris diſtulit. vt mulier iſta plus haberet qͣꝫ ſi illico dediſſet q̄ a pͥncipio nontantum habuiſſet ſed poſtea dedit ꝓpteramorē ⁊ humilitatē. Et circa hoc audiatis parabolā. Miles quidā erat qͥ multum diligebat ab imperatore ⁊ iſte miles petebat ab eo graciam ⁊ iſte imperator noluit ſibi dare pomum ⁊ dedit ſibiequū. Adhuc miles petebat pomū ⁊ dedit ſibi veſtem. demū iſte importune dedit pomum. Ecce ꝙ ſi cito dediſſet pomum ſolum pomū habuiſſet ⁊ non aliaIta dicamus de iſta petenti pomū Namchriſtus dedit pͥmo ſibi caſtrum quia ardorem. ſcd̓o pacientiā ⁊ ecce equū. tetciohumilitatē ecce veſtem. quarto caritatē⁊ ſic plus habuit. Secūdo xp̄s hoc fecit

dando nobis exempluꝫ vt humiliemusnos in deuota oracione quia quāto plusnos humiliauerimꝰ. tanto āplius aſcendemus. Sint duo homines equalis meriti oracio magis humiliantꝭ virtute humilitatis plus aſcendit puta ſi vnus eoꝝſe ponat in oracione iuxta altare ⁊ alius alonge plus ceteris paribꝰ oracio illius. qͥſtat alonge ꝟtute humilitatis Unde d̓rin pſalmo Reſpexit in oracionē humiliū⁊ non ſpreuit precē eoꝝ. Ideo dicitur.Oracio humiliantis ſe nubes penetrabit⁊ donec apropinquet nō conſolabit̉ ⁊ nōdiſcedet donec aſpiciat altiſſimus ⁊ eccefinis ponitur. Domino placeat ⁊cͣ. Deogracias.¶ Feria ſecunda in ſecunda dominicaqͣdrageſime.Sermo primusulta habeo devobis loqui ⁊ iudicare. Iohānis octauo. Sermo noſter erit de ſanctoeuuangelio hodierno quod continet vnūſecretū ꝑlamentū. quod fuit inter xp̄m ⁊iudeos diſputantes cū chriſto ⁊ hoc perlamentū quantū eſt ex vna parte ſcilicetxp̄i oſtendit nobis tres magnas dignitates. Prima eſt ſapiencia diuinalis. Secunda excellencia fraternalis. Tercia eminencia pͥncipalis. quo modo eſt iudex pͥncipalis ⁊ vniuerſalis. Dicit thema multahabeo vobis loqui ⁊ iudicare. ſed qui memiſit verax eſt. ⁊ ego que audiui ab eo loquor in mundo. Et cognouerūt quia hatrem eius dicebat deū. Dixit ergo ei iheſus. Cū exultaueritis filiū hominis tunccognoſcetis quia ego ſum ⁊ a meipſo facio nichil. ſed ſicut docuit me pater hec loquor. Et qui me miſit. mecū eſt: ⁊ nonreliquet me ſolū quia ego q̄ placita ſuntei facio ſemper. Hec illo loquente multicrediderunt in eū Dicebat ergo iheſus adeos qͥ crediderunt ei iudeos Si vos ⁊cͣ.

v iiij.