Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dnica reminiſcereSermo

chi captiuos ipſe ſoluiſſet precium ſivnus diceret nolo exire immo hic voloremanere. Secundo q̄ro cuiꝰ eſſet culpanon/ ſoluentis preciū ſolutū eſt ſꝫ noluit gaudere. Et ideo dr̄ Iſaie. lix. dominus iſte diues erat iheſus xp̄s qui die veneris ſancta aperuit tecā ſua hoc eſt latꝰſuū pro omnibꝰ nobis captiuis ſoluēdoin ara crucis ſoluit libere verberibusalijs plagis multis omnibꝰ nunciat dicendo ponatis vos in nauigijs. cooꝑturaꝝ ſcꝫ nauiū. Et pͥma eſt ꝓpe ſentinam debet eſſe ſecreta iſta ſignificatreligioſos debent eſſe ſecreti ſine neceſſitate de ordine exire. Secunda ſignificat condicione p̄ſbiteroꝝ qui debenthoneſte viuere. Tercia eſt laycoꝝ qui debent bene viuere bene cōuerſando. IdeoSalomon. Facta eſt quaſi nauis inſtitoris delonge portans pane̓ ſuum ⁊cͣ.venerunt nuncij dn̄i dixerunt iudeis venite ad nauem dn̄i qui dixerunt nolumꝰSimiliter dicat de tartaris ſarracenisqui dicunt noſter ꝓpheta ꝓmittit nobis in alio mundo riuū mellis lactis.Sed omnibꝰ venit hoc ꝓbatur in veteri teſtamēto. Parū eſt vt ſis mihi ſeruus ad ſuſcitandas tribus Iacob Yſaiexlix. In nouo teſtamēto hoc enī bonūacceptū corā ſaluatore noſtro deo omnes homines vult ſaluos fieri ad agnicionem veritatis ꝑuenire. pͥma ad Thimotheū. ij. Uidemus ergo pro omnibus miſſus eſt. Et quo ad hoc verificatauctoritas ſcꝫ quo ad viſitacione corporalem quia tantū in tetra ꝓmiſſionis corporaliter erat ventutus. Ideo beatꝰ pauius dicit Dico enī Ileſum xp̄m miniſtꝝfuiſſe circūciſionis ꝓpter veritate dei. adconfirmandas ꝓmiſſiones patꝝ ⁊cͣ. Adromanos. xv. Et ita intelligit non ſummiſſus ꝓpter chananeā quia de illis nonerat. Alia enī doctrina eſt moralis vide conſtanciā iſtius mulieris quia nulla iniuxia ceſſauit orare diſce ergo tu ora

re cōtidie. de mane facere certā oracionē quilibet debet facere tenere certāoracionē. Itē deſero anteqͣꝫ ponas te inlecto flexis genibꝰ deuote dicendo pat̓noſter. Aue maria. Credo in deū ⁊c̄.alijs multis ẜm tuā deuocionē habeb̓ꝓſperitatē in corpore in anima. Etdauid in pſalmo. lxv. Iubilate in primoBenedictus dn̄s qui amouit oracionem meā miſericordiā ſuā a me. Et ſiccontinua dimittas ꝓpter ſociumvel ꝓpter aliā cauſam. Et vide hic exemplum. Quidā lombardus voluit mundum videre. viſitare ſingulariter ſāctūſepulchꝝ Iheſu xp̄i vno ſcutifero accepit licenciā vxoris ſue ꝓpoſuit cōtidie dicere pater noſter aue maria īmediate incepit continuauit cōtidie ſuamoracione fuer̄t ſemꝑ incolumēs Contigit reuertendo ad domū ſuam cumeſſet iam ꝓpe caſtꝝ non curauit vltra facere oracionem dicendo. O iam ſumusꝓpe noſtrā domū non oportet modo facere oracionē. Inpoſterū ſic accedendoverſus domū. Ignis accenſus ē in caſtro caſtrū filij preter vxorē omniabuſta ſunt. Ergo videatis quomodo exomiſſione or̄onis omnia iſta adueneruntſibi. Noli ergo oracione dimittere qͣꝫuisſit parua continua illā ideo d̓r pͥma adtheſſal̓. v. Semꝑ gaudete in domino ſine intermiſſione orate: ī omnibꝰ graciasagite. Hec eſt enī volūtas dei in chriſtoiheſu: in omnibꝰ vobis. Spiritū nolite extinguere: ꝓphetias nolite ſpernere. Omnia autē ꝓbate: quod bonū eſt tenete abomni ſpecie mala abſtinete vos. Ipē autem deus pacis ſanctificet vos per omnia: vt integer ſpūs veſter anima corpus ſine querela in aduētu domini noſtriiheſu xp̄i ſeruetur. Fidelis eſt qui vocauitvos: qui etiā faciet. Frēs ⁊cͣ. Sumamꝰergo huiꝰ mulieris exemplū. Et ecce hicſecundū exemplū quomodo habuit firmam ſtabilitarē. Tercio ſeruauit ve-