Sabbato ante Reminiſcere Sermo

Dicunt gloſe ꝙ ille mons vocat̉ thabor qui dicit̉ ſanctꝰ ex multis et magnismiraculis a deo factis. ⁊ tranſfiguratꝰeſt ante eos .ſ. petrū ⁊ iacobum ⁊ Iohānē. vreſplenduit facies eius ſicut ſol nōdicit qͣꝫtū ſol. quia ſine comꝑatione facies xp̄i plus reſplenduit ſed quia in hocmundo nihil eſt clarius ſole. ideo euangeliſta comꝑauit eam luci ſolis. Idemde veſtimentis eius ſicut nix. īmo ſine cōꝑatione plus qͣꝫ nix. ſed nihil in mundoalbius niue. Et venit aīa moyſi qui fuerat mortuꝰ ꝑ mille ⁊. ccccc. annos. Itēhelias venit qui fueratʸ an̄ ꝑ mille ānostranſlatus in ꝑadiſū terreſtre ante aduētum xp̄i ad on̄dendū vt dicūt gloſe ꝙxp̄us eſt dn̄s viuoꝝ ꝓpter heliā. qͥ nūqͣꝫmortuus eſt nec moriet donec veniat antixp̄us ⁊ mortuoꝝ ꝓpter moyſen qͥ mortuus eſt ante vt dictū ē Petrus autemqui ibi erat videns illā claritatē ⁊ gloriam gauiſus eſt ineſtimabilit̉ ⁊ tunc dixitxp̄o. O dn̄e non recedamꝰ de iſto locoſed faciamus ⁊cͣ. Nam petiuit ꝓ ſe ⁊ n̄ꝓ Iacobo ⁊ Iohanne quia faciebat copactū ꝙ Iohannes qui fuit ſpeculatiuꝰvalde eſſet in tabernaculo. moyſi. qͥ fuitetiā valde ſpeculatiuꝰ. ⁊ Iacobus qͦ faciebat pnīam eſſet in tabernaculo helyequi magnā faciebat pnīam. ⁊ ip̄e faciebat cōputum ſuū ꝙ eſſet in tabernaculoxp̄i. ⁊ ſic bonus homo diligebat meliorēꝑtem eſſe cū xp̄o ⁊cͣ. Et poſt nubes obumbrauit eos ⁊ ceciderunt p̄ timore infaciēs ſuas ⁊ venit vox de nube ſcꝫ pr̄isdicens. hic ē filiꝰ meus in quo mihi bene placui ip̄m audite .i. eius. doctrinā indubitanter ⁊ ſine dubio recipiatis. quianon poteſt fallere nec falli. Cogita hicqn̄ helias reuerſus fuit ad paradiſuꝫ terteſtrē quales queſtiōes fuerūt inter ip̄met Enoch ſociū ſuū. queſiuit ei Enoch.O ſocie beneueneritis mirabar enī vbieratis. Rn̄dit helias. O bona noua Etque. Ego venio de ſaluatore ⁊ filio dei

qui recepit carnē humanā ut ſaluet homines ⁊ habet tot annos vt cito recipiet paſſionē Omi miſer dicebat Enochnon fui dignus videre eum. nec eſſe vobiſcum ⁊cͣ. Idem de aīa moyſi qn̄ exiuitlymibū dixerunt alij ſancti patres. O vbi eſt moyſes qꝛ ibi omnes cognoſcebātſe. ⁊ qn̄ redijt dixerunt. o dn̄e beneueneritis vbi fuiſtis. rn̄dit moyſes gaudete.Ego porto vobis meliora noua qͣꝫ vnqͣꝫ audiſtis. O illū quē ſperabam vidi odn̄e dicatis ꝓ certo. Ego vidi ſaluatorem ⁊ locutus ſum ſecum ⁊ breuiter veniet ad redimendū nos. ⁊ ē iam trigintatriū annoꝝ vel circa ⁊ predicabat eisqͥcqͥd audiuerat ⁊ viderat a xp̄o. Sedqͣre iſti duo fuerunt in tranſfigurationepluſqͣꝫ alij ſanctoꝝ declarabitur poſtea.dicit ergo thema. Tranſfiguratus ē antedicit Lucas ꝙ apl̓i nemini quit qͣꝫ dixer̄tet qn̄ venerūt alij apl̓i ad petrū iacobūet iohannē O beneueneritis dicatis nobis ⁊cͣ. non dixerūt ſecretū eſt. Modoveniunt queſtiones. primo de themate.Tranſfiguratus eſt ante eos Queriturvnde venit tantus ſplendor xp̄i in facieeius. ⁊ tanta albedo in veſtimentis. Reſponſio ꝙ doctrina eſt theologie. ꝙ xp̄usin inſtanti ſue conceptionis habuit tantam gloriā ⁊ ſapientiā in aīa qͣꝫtam habet modo in celo ſed corpus in ſua ſenſualitate fuit paſſibile ⁊ mortale. Ratōhuiꝰ fuit. qꝛ xp̄i aīa hꝫ maiorē conformitatē cū filio dei qͣꝫ corpus. qꝛ eſt ſubſtantia ſpūalis. ſicut diuinitas ⁊ decebatvt eſſet glorioſa ꝓpter dignitatē diuineꝑſone cui īmediate vniebat̉ ꝑſonaliter.Ideo Ioh̓. pͥmo d̓r in ꝑſona iſtoꝝ triūapl̓oꝝ vidimꝰ nos ſcꝫ petrus iacobus ⁊iohānes gloriā eiꝰ qͣꝫtum ad aīam ⁊ corpus remanſit paſſibile ꝓ noſtra neceſſitate ſcꝫ redemptione. Nōne ſic oportuitxp̄m pati ſcꝫ ꝓ nobis ⁊cͣ. Cum igit q̄ritur vnde venit illa claritas. Rn̄det̉ ꝙclaritas aīe redundauit in corpus. non