Sabbato poſt In̄uocauit Sermo
xp̄s voluit tranſfigurari. Nam iam ip̄eꝓmiſerat dū dixit. Sūt quidaꝫ de hic aſtantibus qͥ nō guſtabūt mortē donecvideāt filiū hoīs venientē in regno ſuoMar. xvi. Et dicebat de iſtis qͦs accepit modicū. Moraliter ꝓ vobis. Et pͥmo xp̄s habuit gloriā ⁊ corpꝰ erat paſſibile. Sic de aīabus ſanctis q̄ tranſeuntde iſta vita ad aliā. Nā pͥmo aīe ſunt ingl̓ia ⁊ corꝑa remanet hic ī putredine tn̄tranſfigurabit corpus nr̄m in die ſcꝫ reſurrectōis ⁊ aīa glorificata reſumet corpus ⁊ redundabit ſupra corpus ⁊ illudd̓r glorificatū corpꝰ claꝝ ⁊ clariꝰ qͣꝫ ſolerit in die iudicij. Et iō dr̄ Math̓. xiij.Tunc fulgebunt iuſti ſicut ſol in regnopatris eoꝝ. ¶ Ad ſecūdā q̄ſtionē quareſingulariter accepit tres apl̓os ⁊ nō plures nec oēs ſcos niſi iſtos duos tm̄ ⁊ veteris teſtamenti appellauit ⁊ ſic quinqꝫ.Dicunt ſancti doc. ꝙ in ore duoꝝ vel trium ſtat omnē verbū. Si de numero q̄rat Sed et ſi de ꝑſonis dico ꝙ de apl̓isqꝛ hij erāt xp̄o faīliares qꝛ ꝓmiſſiōe diuina beatꝰ petrus erat iam papa conſtitutꝰ vt meliꝰ ſciret ſanctꝰ Iacobꝰ maior qꝛ pͥmus erat martiriū ſuſcepturus.vt habet̉ Actu. xij. Occidit aūt iacobūfratrē ioh̓is gladio ⁊cͣ. Sanctus ioh̓esqꝛ virgo p̄rogatiua meruit a dn̄o honorari. De alijs duobꝰ qꝛ moīſes erat mortuus iā erāt mille anni d. an̄ tranſfigurationē voluit mortuū ⁊ viuū vocare vtiudex videret viuoꝝ ⁊ mortuoꝝ nō ſic̄de dn̄is tꝑalibꝰ. qꝛ illi nō iudicabūt mortuos. Ideo dr̄ nolite timere eos qͥ occidunt corpus. aīam aūt nō pn̄t occidereMath̓. x. id̓o Actu. x. Quia ip̄e qͥ conſtitutus ē a deo iudex viuoꝝ ⁊ mortuorū. Sed qͣre magis helyas qͣꝫ enoch cuꝫeſſet ſic viuus q̄ſtio ē inſoluta. Et quare moyſes mortuus pluſqͣꝫ alij ſancti patres qꝛ ſunt plures mortui maxime cumabrahā eſſet captiuꝰ ⁊ iō d̓r in ſinu abrahe Luce. xvi. Ego dico ẜm doctrinas va-
rias circa hoc. Et capio vnā ꝑtē ſeu opinionē dicēdo ꝙ alij ſcī patres nunqͣꝫ ieiunauerūt. xl. niſi iſti duo. habemꝰ Demoyſe Exod̓. xxx. de helya. iij. Reg. xix.et nullus alius ⁊ iſta rō ſaciat me iō fuerunt ⁊ denotat̉ ꝙ xp̄o multum placet ꝙxp̄iani jeiunent. xl. ⁊ iſta rōne iſti fueruntdigni iſta tranſfiguratōe .ſ. die paſce ꝓpt̓cōionē ⁊ tūc dicemꝰ cū paulo. Nos aūtoēs reuelata facie gloriā dei ſpeculantesin eandē ymagine tranſformamur. ij. adCorinth. iij. Ideo hij duo fuerūt. Sedcirca iſtā materiā d. aliqͥs volendo ſe excuſare a ieiunio qͣdrageſime. doc. theologie dicūt ꝙ ſit ob neceſſitate alicuiꝰ infirmitatis. Ego dico ꝙ octo ſūtꝭ caſꝰ ī qͥbus ꝑſona nō ē obligata ad ieiunādum.Prīo ml̓ieres p̄gnates qꝛ duobꝰ hn̄tꝓuidere ⁊ ꝑ ꝯn̄s duas dn̄t hr̄e refectiones niſi ſit ꝑſona robuſta ⁊ bōe cōplexionis. Nā tūc ꝑſona aliqͥbꝰ diebꝰ p̄t ieiunare. Scd̓o excuſāt̉ lactātes. Terdio excuſāt īfirmi. nō tn̄ intelligatꝭ de podagranā tali panis ⁊ aqͣ ē ſibi medicina. Intellige ergo de infirmitate que dietam nonſuſtineret īmo multuꝫ ſibi noceret tamēmulti dicunt ꝙ non poſſent dormire ſiforte non cenarent. dico vobis ꝙ ibi eſtmeritum. vt in vulnere. ſed cum infirmitas eſt talis conditionis ꝙ non poteſtinfirmus cōmedere tunc excuſatur AQuarto excuſantur pauꝑes quia nonhn̄t vnde alentur ſed accedunt de vnadomo ad aliam diſcurrendo non habentes horā prādij ¶ Quinto pauꝑes qͥnon vadunt ꝑ portas qui non hn̄t ſufficientē refectionē ſi volūt tamen ieiunare ē eis maximū meritū. Sed diuites ſinon ieiunāt dānationem incurrūt. ¶ Sexto itinerantes ſupple ꝓpter neceſſitatemet pedeſtres iſti excuſant ſed ſi non ē neceſſitas non excuſantur. ſil̓r equeſtres nōexcuſantur ſed equus debet cenares Septīo laboratores qͥ vitā ducūt cū magnolabore. ſecus ſi eſt ſartor vel viuat me-