Sabbato poſt InuocauitSermo

Prima quia hec tranſfiguratio fuit glorioſe celebrata. Secunda quia hec tranſfiguratio fuit placide accepta. Terciaqꝛ hec tranſfiguratio fuit pie abſcondita. Ponamus ergo nos bona gens inhis tribus tabernaculis vel in vno iſtoꝝ¶ Dico primo ꝙ fuit celebrata glorioſe. qꝛ in euangelio dicit̉. Aſſumpſit iheſus petrū ⁊ iohāne ⁊cͣ. vſqꝫ ibi loquentes cū eo. Et hic dn̄i volo primū tabernaculū edificare. Tres ergo elegit ih̓usvt ſequerent̉ eū. eis ſecretū oſtenſurumqͦs duxit ad verticem montis ⁊ dū ip̄eoraret tranſfiguratus eſt non tn̄ ꝙ mutaſſet figurā quā iam habebat ſed qꝛ reſplenduit vt ſol non vti ſolebat ſed incomꝑabiliter plus qͣꝫ ſol. ſed in euangelio d̓r vt ſol. ideo quia in mundo nihil lucidius inuenit̉ ⁊ nō ſolū in vultū ⁊ manibus ſed etiā ⁊ veſtes erāt vt nix licet ⁊plus incomꝑabiliter. Et apparuerūt ibiduo viri ſancti ⁊ antiqui ſcꝫ Moyſes ⁊Helyas. Intelligatis aīam moyſi. nammortuus erat ⁊ aīa ip̄ius erat ī infernoſanctoꝝ patrū. tn̄ helyas non erat mortuus īmo viuus. nam adhuc viuit in paradiſo terreſtri. Et iſte debet p̄dicare tēpore antixp̄i ⁊ cōtra ip̄m antixp̄m qͥ interficiet eum martrrizando. Et iſti tresapl̓i qͣꝫuis nūqͣꝫ viderūt eos. illico cognouerunt eos ꝓpter ſplendorē. ⁊ videbant eos loquētes cū ih̓u. Sed qͥd loq̄bantur nō d̓r ꝑ marcū nec ꝑ matheū. ſꝫdicit beatꝰ lucas ꝙ loquebant̉ adinuicēde exceſſu paſſionis xp̄i irl̓m fiendo in illis diebus. Nunc bona gens videamuspracticā Iſti ſic ſtantes cū ih̓u moyſeset helyas adorauerunt ih̓m ſcientes iheſum eſſe deū ⁊ hoīem ⁊ mirabat qͣꝫ plurimū qͣre ip̄e ꝑmitteret ſe ita cathenari ⁊a iudeis ligari ⁊ hoc tn̄ ꝓ peccatoribꝰ cūſolo verbo poſſet hoc facere multū admirantes de hoc cū ip̄e gloriā angelis ⁊ oībus alijs det ⁊ dicebāt. O deus ⁊ quāta caritas eſt iſta. Sigillatim totā eius

paſſionem diſcurrēdo ⁊ recitando exceſſum nō nouicioſū qui deꝰ diues in miſericordia ꝓpter nimiā miſericordiā ſuā dilexit nos ẜm qd̓ halet̉ ad Eph̓. ſecūdoDeus aūt qui diues eſt in miſericordiaꝓpter nimiā caritatē ſuā qua dilexit nosetcͣ. Ecce ergo quō glorioſe eſt celebrata iſta tranſfiguratio. Et ecce pͥmū tabernaculū hic quieſcamus contra impetuꝫet temptatione dyaboli ⁊ hec ad lr̄am.Intremꝰ tn̄ ſecreta. Et q̄ro pͥmo. quarexp̄s tranſfigurari voluit. Secūdo de ꝑſonis quas appellare voluit ¶ Ad primū reſpondeo vt on̄deret intrinſecamgloriā ⁊ ſecretā ſicut dictū eſt ꝑ doc. declaremus ergo ꝙ qn̄ chriſtus aſſumpſithūanitatē qͣre illā aſſumpſit videamus.Dico ꝙ duplici de cauſa. Nam animaillico vt fuit creata in vtero virginis marie īmediate tantā habuit gloriā quātāhabet modo in celo ⁊ hoc ꝓpter eius diuinitatem quia erat ſubſtantia ſpūalistamen erat abſcondita in corꝑe. Et iōdicimꝰ vidimꝰ gloriā eius qͣſi vnigeniti a patre ⁊cͣ. Ioh̓. pͥmo. Corpus aſſūpſit glorioſum ſed paſſibile ⁊ mortaleſicut nos ⁊ pluſqͣꝫ quilibet noſtrū ⁊ hocnoſtra vtilitate. Sed de anima eſt aliter⁊ hec ꝓpter ſuā nobilitate debuit ꝑ omīafratribꝰ aſſimilari ſꝫ ꝙ legit̉ ad Hebre.ſcd̓o. Unde debuit ꝑ oīa fratribꝰ aſſimilari vt miſericors fieret. In quo corꝑanima glorioſa erat non tamē videbata gentibꝰ. Quo credebatur ꝙ ſicut corpus ita aīa eſſet paſſibilis qd̓ xp̄s monſtrare voluit non ſic eſſe. Et iſta rōe voluit on̄dere ſuā gloriā que ſupra corpꝰexiuit ⁊ redūdauit. Et audiatis ꝑabolāſi forte eſt aliqͥs hō male veſtitꝰ ⁊ ē ditiſſimꝰ. gentes reputabūt illū pauꝑemet ip̄e cōuocat omnes amicos ⁊ ꝑentesſuos ⁊ on̄dit eis diuitias ſuas ⁊ tūc illūſequūt̉ gentes lꝫ ille male ſit veſtitus.Diues ē. ſeqͣmur ergo eū. Iuxta vulgare qꝛ denarij faciūt bonū ſodiū. Ideo