Feria quīta poſt i.dn̄icaꝫ. xl. Sermo
defendit veritatē coītateꝫ pupillos viduas ⁊ miſerabiles ꝑſonas. Et nota qͥd accidit rome de duobꝰ hoībus quoꝝ vnuserat nobilis atiquꝰ de troya. ſꝫ erat ribaldus ⁊ male vite. Alius ex quadā victoria quā habuit. factus fuit nobilis nouitab imꝑatore. Et cū ſeml̓ ābo ꝯtenderetdixit nouus nobilis antiqͦ. In me incepitnobilitas ⁊ ī te finitur. Dicat̉ hic de effraym qui fuit nobilis filius ioſeph. ⁊ dn̄segipti de quo filius eius effrayꝫ habebatſuꝑbia. De quo ꝓph̓a dicit. Etfraym qͣiauis auolauit .i. alte volauit. gloria eoꝝab vtero ⁊ a ꝯceptū. Ozee. xi. ca. ¶ Tercium argumentū xp̄i fuit conͣ ſuꝑbiaꝫ quāhabebāt de altitudīe diuinali. Dicatur qͦmō oēs gentes ⁊ nacōes mūdi erat ydolatre pret̓ iudeos qͥ ſoli adorabant deuꝫaltiſſimū nō factū manibꝰ. ſꝫ factore omniū rerū. Ex altitudīe iſta iudei credebatnullū aliuꝫ ſaluū fieri poſſe niſi ipſi ꝓpterfideꝫ quā habebant de deo ꝓpter qd̓ dicebant non eſſe ncc̄ i facere bona qꝛ fidesſufficiebat. Sed ꝯͣ eos dicit. b. IacobusQuid ꝓ derit fratres mei ſi fide dicat qͥsſe habere oꝑa aut non heat. nunqͥt fidesſaluabit eū quaſi dicat nō. Iac̄. ij. Ideoxp̄s arguēdo conͣ eos dixit. Uos facitisopera prīs veſtri. q. d. ip̄os habere aliquepatre cui aſſil̓ant. Rn̄derūt iudei. Unupatre habemꝰ deū. Ecce ſuꝑbia de altitudine diuinali. xp̄s auteꝫ volens eos educere de hac ſuꝑbia dixit eis. Si deus prveſter eſſet diligeretis me vtiqꝫ. vſqꝫ ibiſermone meū. Nota quare loquelā meam nō ꝯgnoſcitis Iā ſcitīs ꝙ ꝑſona maxime ꝯgnoſcit in loqͥla cuius patrie ſit. nāſi loquit̉ gallice d̓r̄ gallicus ⁊c̄. Ita fuitcognitus beatꝰ Petrꝰ in nocte paſſiōisxp̄i ꝙ eſſet galileus. Cui dcm̄ eſt. Ueretu ex illis es. nā ⁊ loquela tua maīfeſtuꝫte facit. Math̓. xxvi. Mō videamꝰ loquelaꝫ xp̄i et moyſi. Nā moyſes loq̄batlinguagiū terrenū ꝓmittens eis ſolū terręna Iō dicit̉ qui de terra eſt de terra lo-
quit̉. Ioh̓. iij. xp̄s vero loquebat̉ linguagiū celeſte. qꝛ nihil ꝓmittebat in hͦ m̄doterrenū ymo p̄dicabat ꝙ deſpiceretur terrena. Nā ſoluꝫ p̄dicabat de celo. de glaangeloꝝ ſolū ꝓmittes celeſtia. Ideo dicebat qͣre loquelā mea non cognoſcitis.Iō. b. ioh̓es poſtqͣꝫ fuit locutus de moyſe dicēs. Qui de terra eſt de terra loquitEt loquēs de xp̄o dixit. Qui de celo eſtſuꝑ oēs eſt. Io. iij. Et ſic vicit eos xp̄srōe. ¶Moraliter ſi vultis ꝯgnoſcere ꝑſona cuius patrie ſit attendatꝭ ad loquelā eius. Nā tres patrie ſunt ſcꝫ celi terreet inferni. Linguagiū celi eſt laudare deūet ipſuꝫ benedicere. Iō dauid in p̄s. Beati qui habitant in domo tua dn̄e in ſecula ſeculoꝝ laudabūt te. Qui gͦ laudabūtdeū vt bonus religioſus clericus vel laycus poſſumus dicere. vere tu ex illis es .ſ.de paradiſo. Nā loquela tua ⁊c̄. Linguagiū huius mūdi terrenū eſt. Hoc eſt loqui de terrenis negocijs ⁊ temporalibusnam qui de terra eſt ⁊cͣ. Linguagium inferni eſt renegare maledicere ⁊ blaſphemare. Ideo dicitur. Eſtuauerunt homines eſtū magno ⁊ blaſphemauerunt nomen domini. Apoc̄. xvi. Quando gͦ vosmaledicitis iuratis ⁊ blaſphematis clareoſtenditis ꝙ eſtis patrie inferni. Et qͥaxp̄s non loquebatur loquelam inferni.blaſphemando nec terre ſed loquelaꝫ paradiſi. Ideo dicebat quare loquelaꝫ meam ⁊c̄ ¶ Quartum argumentum Iheſuxp̄i contra iudeos fuit de malicia criminali dicendo. Uos ex patre dyabolo eſtis.vſqꝫ ibi non creditis mihi. Hic Iheſusxp̄s ponit tria peccata ipſius dyaboli. Inquibus videtur ꝙ iudei aſſimilabātur ipſi dyabolo. Et primum peccatum eſt inuidia ex qua temptauit Adam et ex iſtopeccato ſecuta eſt neceſſitas moriendi ingenere humano Et ideo dicitur per vnūhominem peccatum in mundum intrauit.et per peccatum mors. Ad roā. v. Ideodixit de diabolo xp̄s. Ille homicida erat