Feria quīta poſt .i.dn̄īcaꝫ. xl. Sermo

qꝛ iſta verba tranſeūt ꝑ colluꝫ aīa ligat̉cum cathena ꝑ collū habēs caput in inferno. Idē ſi homo peccat manibꝰ ⁊ ſic de alijs mēbris. Ideo qꝛ anima inpenitēs exit a corpore cathenis ꝯſtringit̉ ⁊ demoēstrahūt ꝑ cathenas inpenitentiū animas.De hijs aūt aucͣtas. Iniquitates ſue capiūt inpiū ⁊ funibꝰ pctōꝝ ſuoꝝ ꝯſtringetur. ꝓuer. v. Ideo dicebat xp̄s in maioti ꝓpoſicōe. Amē amen dico vob̓ qꝛ oīsqui facit peccatū ſeruus eſt pctī. Cū qͦ iudei fuiſſent in magnis pctīs ideo erāt ſerui captiui ⁊ licet caro eſſet libera tn̄ nō exhͦ dicēdi ſūt liheri. ſicut ille qͥ patit̉ in caꝑte ⁊ in toto corpore patitur ſiue infirmat̉Si habet pedē ſanuꝫ non ex hoc dicendꝰeſt ſanus. Sic eciā ſi aīa que eſt pͥncipalior pars corporis ſit captiua ⁊ corpus liberū nō ex hoc dicendus ē homo liber. nāſpūs viuificat. caro aūt non ꝓdeſt qͥcqͣꝫIoh̓. vi. ca. Scd̓a racō xp̄i fuit iſta. Seruus autē non manet in domo in eternuꝫ.filius manet in eternū. q. d. vos ſcitꝭ quedrā eſt inter filiū ⁊ ẜuū. Nā ſeruus vadit ad labores extra. filius autē liber manet in domo. Iudei ꝓpter generacōeꝫ carnalē non habebāt ſtare niſi in agris. ſcꝫ īhoc mūdo ex lege moyſi. ſꝫ filij dei ſtabūtin domo dei in eternū. Ideo dixit xp̄s. ſiautē filius vos liberauit ſcꝫ a catheīs culpe ⁊ miſerijs huius mūdi vere liberi eritꝭAt illi tacuerūt. ¶ Moralit̓ hic ꝓ nob̓qͥbus deus fecit graciā dādo remedia vtfrangamus cathenas peccatoꝝ que franguntur in ꝯfeſſione ſacramētali. qn̄ enimconfeſſor abſoluit tunc anima eſt libera aculpis mortalibus. ⁊ qn̄ intrat paradiſūeſt libera ab omnibus miſerijs. gͦ laboretis pro liberatione anime qͣꝫtum laboraret qͥs pro liberatione filie ſue ſi eſſet captiua vel pro liberatione corporis ſui vel filij ſui ⁊cͣ. ¶ Secundum argumētum xp̄ifuit contra ſuꝑbiaꝫ quā iudei habebant.ꝓpter nobilitatem prnaleꝫ. Dicatur quōiudei ſicut erant filij ſare vxoris libere ita

erant filij Abrahe nobilis hoīs qui fuit īicium ꝟtutuꝫ ⁊ cognicōis dei. Cui dixitdeꝰ. Benedicā tibi ⁊ magnificabo nomētuum ⁊ eris benedictus. Benedicā benedicētibus tibi ⁊ maledicā maledicentibꝰtibi. atqꝫ in te benedicentur vniuerſe ꝯgregacōes terre. Gen̄. xij. Iudei auteꝫ nonmodicam habebat ſuꝑbiā qꝛ erāt generꝭabrahe ⁊ deſpiciebāt penitēciaꝫ dicendoꝙ ſine pnīa haberent benedictōeꝫ abraheꝓmiſſaꝫ ⁊ ſemini eius. Quod xp̄s arguendo conͣ eos dixit. Scio ꝙ ſeme abraheeſtis ⁊cͣ. vſqꝫ ibi oꝑa abrahe facite s Nota ſermo meus nō capit̉ in vobis. qꝛ vasplenū non p̄t aliqͥd reciꝑe niſi euacueturSic iudei qui erat pleni ſuꝑbia non poterāt reciꝑe verba xp̄i deſpiciēdo penitēciam quā ipē predicabat. Iō ioh̓es baptiſta dicebat eis. Facite gͦ fructus digōspenitēcie. Luc̄. iij. Uos que vidiſtis apd̓patrē veſtruꝫ facitis qͣſi xp̄s innuendo inhijs verbis ꝙ pater eoꝝ fuiſſꝫ malus homo. Ipſi āt iudei rn̄derūt xp̄o dicentes.Pater nr̄ abrabā eſt. Tūc xp̄s arguensdixit. ſi filij abrahe eſtis. oꝑa abrahe facite. vſqꝫ ibi Abrahā non fecit. Iō vosdegeneratis qꝛ Abrahā erat nobilis homo non ex ꝑte carnis qꝛ de genere ydolatraꝝ. ſed ex ꝑte anime erat nobilis ⁊ vit̓tuoſus. nec vos eſtis ei ſil̓es. Moraliter ī iſto defectu iudeoꝝ ſunt modo ml̓ti xp̄iani qͥ ſe appreciant de nobilitate generis quia de antiquo genere talium ⁊cͣ.tales ſūt ſimiles iudeis. Nota nobilitasquaſi notabilitas. Dicatur quid eſt nobilitas. ⁊ qualiter incepit nobilitas. Qn̄ aliquis faciebat aliqua rem nobilem in ſeruicio regis vel imꝑatoris ex hoc rex vel īperator faciebat ipſum nobilem. Qui gͦappreciant ſe de nobilitate. ⁊ non tenentvitam nobilem ⁊ nobilium virorum ſedribaldorum ⁊ lenonum non debent dicinobiles quia degenerant. Nobilis eſt ille qui viuit nobiliter appreciando ſe. nementiatur ne inferat damnum alicui qui

t ij