Domi. prima in. xlSermo I

priā mercedē accipiat ẜm ſuū laborempͥma ad Corin. tercio. De omnibus iſtꝭrationibus vide auctoritateꝫ beati Gregorij dicens. Qui corporali ieiunio vicia cōprimis. Ecce primū. ſcꝫ refrenaremēte eleuas. Ecce ſcd̓m .ſ. aīaꝫ liberarevirtutē largiris ⁊ premia Ecce terciū .ſ.mereri Huic triplici fini ieiunij valde cōuenit locus deſertus vbi vicia cōprimūtur qꝛ non habetis occaſiones peccandi.nec oculis videndo ⁊cͣ ⁊ ſic de alijs ſēſibilibꝰ. Patet ergo ꝙ deſertus eſt locꝰ cōuenies ieiunio. Iō ſuꝑ illo verbo Ductus eſt iheſus in deſertu a ſpū d. b. Gregorius in omelia hodier na. Dubitari eīſolet a quibuſdā a quo ſpū ductꝰ ſit iheſus in deſertū vere ⁊ abſqꝫ vlla queſtiōeconuenient̉ accipit̉ a ſpū ſancto in deſertum ductus credat. Sed d. aliqͥs Iſterōnes non ſunt ad ꝓpoſitum de xp̄o qui īſuo corꝑe nunqͣꝫ habuit malas inclinationes. Item nec ex carne impediebat̉eius anima quin haberet perfectiſſime ſuas fruitiones. Item quia iam meruit inqͣꝫtum deus ⁊ inqͣꝫtuꝫ homo. Rn̄deo ꝙqͣꝫtum ad perſonam chriſti bona eſt ratio ſed ip̄a fecit hoc ut daret nobis exemplum .ſ. vt tꝑe ieiuuij vadamꝰ ad deſertum dimittentes ciuitates. villas ⁊ cōmunitates qd̓ ſic intelligendum eſt vt inſancto tꝑe dimittamus negocia tꝑalia q̄ſtiones ⁊ diſcordias ⁊cͣ. Detͣ hic modus oībus. Et primo religioſi ⁊ clericiin ſancto tꝑe ſatis ſunt occupati circa horas ⁊ officiū. Laboratores vero in hocſancto tꝑe debent bono mane audire miſſam ⁊ ſermoneꝫ ſi p̄dicatur in aliquo loco. ⁊ poſt negocientur ut poſſint ꝓuidete filijs ⁊ domibus ſuis. Diuites autemſurgant in aurora ad orandum. Deindeꝙ audiant miſſam maiorem ⁊ ſermonēet poſt dicant pſalteriū poſt miſſam orādo ⁊ hora prandij erit perfectū. Illi diuites qui neſciunt pſalteriū poſt miſſam orando ꝑ quirant eccleſias monaſteria ho

ſpitalia vbi cōiter ſunt magne indulgentie. Poſt prandium vero poſſunt dormire. Deinde ire ad cōpletorium ⁊ poſtdicere veſperas vel ſeptem pſalmos penitētiales vel Pater noſter ⁊cͣ. Et iſtomodo homo vadit ad deſertum. Et iſtūmodū tenuit dauid rex ille magnus dicens de ſe. Ecce elongaui fugiēs ⁊ māſi in ſolitudine. expectabam cum qui ſaluum me fecit a puſillanimitate ſpiritus⁊ tempeſtate pͣs. liiij. Non legitur ꝙ dauid exquo fuit coronatus fuerit in deſerto ſed māſit in ſolitudine camere ſui pallacij elongatus a negocijs ⁊ ad quem finem oſtendit expectabam eum qui ſaluum me fecit. Ecce fructus meritoruma puſillanimitate ſpiritus. Ecte libertasanime. Et tempeſtate ſupple malaruꝫ inclinationum carnis. Patet ergo locusconueniens pro ieiunio. Dico ſecundoetcͣ ꝙ tempus ſufficiens fuit ſcilicet quadraginta dierum. Nam dicit textus ꝙcum ieiunaſſet quadraginta diebus ⁊ qͣdraginta noctibus. Et quare dixit quadraginta noctibus. Reſponſio ꝙ hoc dicitur ad differentiam ieiunij iudeorumqui antiquitus per diem ieiunabant etde nocte cōmedebant ad ſufficientiam.ſicut modo faciunt Agareni. Non credatis ꝙ tale fuit ieiunium chriſti in illisquadraginta diebus ⁊ quadraginta noctibus. quia nihil guſtauit. Tempus tamen quadraginta dierum ⁊ noctium fuit ſufficiens. Ratio ꝙ iam ſcitis ꝙ omnia precepta dei ſunt decem in quibꝰ omnia alia includuntur fundamentaliter.Sicut enim deus dedit decem digitoscorpori ad operandum omnia. ita deditanime decem precepta quaſi decem digitos ad operandum meritorie. Iſta autem precepta frangimus quadrupliciter ſailicet. cogitatione. locutione opereet omiſſione. Cogitatione enim frangimus duo precepta ſiugulariter. ſcꝫ illudnō concupiſces vxorem ꝓximi tui. quia