Feria ſexta poſt diem̄ cinerū Sermo.

ego ſum iudex in cauſa propria ſuſpendēdo animam meam ⁊cͣ. Ne vos eam ſuſpendatis in furca inferni ⁊cͣ. Tercio peītencia facit iuſticiam de bonis temporalibus que fuerunt tibi occaſio peccandi faciendo furta ſecreta. rapinā. vſuram. exactiones ſuperfluas recipiendo precium laborum ſeruoꝝ retinendo vel bona eccīevel defunctoꝝ non ſoluendo decimas pͥmicias ⁊cͣ. Penitencia autem facit iuſticiam ſcilicet reſtituendo. Patet gͦ ꝙ vera penitēcia non eſt niſi iuſticia. Ideo d̓rſi impius egerit penitenciam ab omnibꝰpeccatis ſuis que operatus eſt. ⁊ feceritiudicium ⁊ iuſticiam vita viuet ⁊ nō morietur omnium iniquitatum eius quas operatus ē non recordabor in iuſticia quāoperatus eſt viuet. Ezechiel̓. xviij. Deiſta iuſticia ſcꝫ vera penitencia loquit̉ thema cum dicit. Attendite ne iuſticiam veſtram .i. penitenciam faciatis coraꝫ hominibus. Patet gͦ thema. Quō ſit autemcauendum ne iuſticia penitencialis fiat coram hominibus oſtendit ip̄e xp̄s ⁊ dēclarat in ſancto euangelio hodlerno. in quoſunt tres partes. In quibus oſtendit qͣmodo iuſticia penitencialis non eſt fiēdacoram hominibus. Et primo de corporemateriali. Secundo de habundancia teporali Tercō de anima racionali. ¶ Dico primo ⁊cͣ. et hec cum dicit in prima ꝑte euangelij. Attendite ne iuſticiam veltram ⁊cͣ. que ſit de corpore per ieiunia. vigilias. abſtinencias. faciatis coram hominibus ſcilicet ad eorum cognitionem ſeddei. ¶ Nota hic differentiaꝫ inter cognitionem hominum et dei. Naꝫ cognicio hominum ſolum ſe extendit ad opera exteriora et non ad interiora. Sed cognicō d̓iſe extendit ad vtraqꝫ opera quia videt ōnia clare nec iuxta intuitum hominis egoiudico Homo eniꝫ videt ea que apparētdeijs autem intuetur cor. prīo. Re. xviij¶ Nota ẜm ſanctum Thomam pri. ꝑtequeſtio. lxxvij. articulo. iiij. quo querit.

Utrum angeli cognoſcunt cogitacionēscordiū Ꝙ cogitacō cordis p̄t dupl̓r ꝯgnoſa. Uno modo in ſuo effectu. et ſic nōſolum ab angelo ſed eciam ab homine cōgnoſa poteſt ⁊ tanto ſubtilius quanto effectus huiuſmodi fuerit magis occultusCognoſcitur enim cogitacio interdum n̄ſolum per actum exteriorem ſed eciam ꝑimimutacionem vultus. Et eciam medici aliquas affectiones animi per pulſumcognoſcere poſſunt et multomagis angeli. eciam demones quanto ſubtilius huiuſmodi immutaciones occultas corporales perpendunt. Alio modo poſſunt cognoſci cogitaciones prout ſunt in intellectu et affectiones prout ſunt in voluntate. Et ſic ſolus deus cogitaciones cordium et affectiones voluntatum cognoſcere poteſt. Cuius racio eſt quia voluntas racionalis creature ſoli deo ſubiacet.et ipſe in ea ſolus operari poteſt. qui eſtprincipale obiectum eius ⁊ vltimꝰ finisEt ideo ea que ex voluntate ſola dependēt vel que in voluntate ſola ſunt ſoli d̓onota ſunt. Manifeſtum eſt autem ꝙ exvoluntate ſola dependet. ꝙ aliquis actualiqua conſideret. quia cum aliquis habet habitum ſcientie vel ſpecies iutelligibiles in eo exiſtentes. vtitur eis cuꝫ vultEt id̓o dicit apoſtolus. i. Coꝝ. ij. ꝙ queſunt hominis nemo nouit. niſi ſpiritus hominis qui in ipſo eſt. Hec ſanctus Thomas ibi ſupra. Idem dicit. ij. ſcrip. diſti.viij. v. quintum. Item in quarto di. xlv.queſ. iij. i. quintum. Modo igitur ad propoſitum redeundo videamus quid eſt ieiunare coram hominibus. Et quid eſt ieiunare coram deo. ¶ Ieiunare coram hominibus eſt a cibis carnalibus abſtinereet precipue ſemel in die comedere. Itēab alijs delectacionibus corporis abſtinere. Hoc tamen eſt ieiunium quod cadit in cognitionem hominum. Sed ieiunare coram deo eſt quando non ſolū corpus ſꝫ eciā cor abſtinet a cibis pocionatꝭ

r iij