Feria ſexta poſt divem̄ cinerū. Sermo.

oculos. Dicāt gentes quicqͥd voluerintneceſſarium eſt reſtituere iniuſtum. tu latro ſi habes aliqͦd de furto in domo vel tuvſurarie. vel tu manumiſſor. tu iudex. tuaduocatus. tu mercator. vel tu clerice ſicum ſymonia obtinuiſti benefidū. Nccͣaeſt vobis purgacō reſtitucōis ſi vultꝭ ſaluari. ⁊ ideo dicitur. Non enim dimittitpeccatum niſi reſtituatur ablatuꝫ. Regula eſt tam tbeolo. qꝫ iuriſtaꝝ. Certe diceret aliquis. Iſta purgacō amara eſt. aliemedicine ſatis placent mihi. Remediuꝫcontra iſtam amaritudinem eſt guſtare ſiue mordere in vna parte malipunici āmari quod fit cogitando acetoſitatem eterne damnationis ⁊ mortem per quam vivel gratis te oportet dimittere omnia q̄habes. Melius eſt modo dimittere meritorie reſtituendo. Unde Iero. ad paulinū vlti. ca. Facile contemnit omnia quiſemꝑ cogitat ſe eſſe morituꝝ. Cuꝫ remedio huius cogitacōnis leuiter recipiturpurgacō reſtitucōis. Unde apl̓s. Redditē omnibꝰ debita ⁊ nemini quicqͣꝫ debeatis. Ad ro. xiij. ¶ Septimo refectiocōceditur qn̄ pro confortacōe dant̉ carnes non de boue vel de vacca ſꝫ de pullo.et hoc fit in eucariſtie communionē. quiafacta reſtitutione homo poteſt communicare et comedere agnum filium illius bedicte ouis virginis marie. Caro eſt delicatiſſima ⁊ bibitur vinum ſcilicet eius ſāguis que infra hoſtiam continentur. Unde ipſemet dicit. Caro mea vere eſt cibꝰet ſanguis meus vere eſt potus. Qui māducat meam carnem et bibit meum ſanguinem in me manet et ego in illo. Ioh̓.vi. Sic enim corpus infirmi confortat̉in refectōe ſic anima in digna communione. Sed ſicut infirmo eſſet mors an̄ purgacōeꝫ comedere carnes. Ita peccatoriante reſtitutōeꝫ communicare. Ecce gͦ qͣre dicit Ego veniā ⁊ curabo eum quodeſt thema. Deo graciasˡ.¶ Feria. vi. poſt cineruꝫ

Ttendite neiuſticiā veſtram faciatis coram hominibus. Math̓. vithema eſt verbum xp̄i auiſando nos dicēdo. Attendite ne ⁊c̄. Dominus Iheſusxp̄s in hoc themate vocat penitenciam iuſticiā. Eſt eciā cōſuetudo in ſacra pagīataꝫ in veteri qͣꝫ in nouo teſtamento ꝙ vera penitendia dicitur iuſticia. Racio quiaper penitenciam homo facit veram iuſticiam de ſe ⁊ de omnibus bonis ex quibꝰcommuniter peccauimꝰ que ſunt tria. ſcꝫcorpus materiale. anima racionalis. ſubſtancia temporalis. Penitendia enim ſivera eſt debet facere iuſticiam ⁊ punit ionem de hijs tribus. Et primo facit iuſticiam de corde per ieiunia. vigilias. diſciplinas. peregrinationes ⁊c̄ ipſum affligēdo. quia eius inclinacione multa peccatacommittimus. Et ideo deus faciet iuſticiam de corpore in inferno per illos malos miniſtros. Homo per penitenciaꝫ debet hic facere iuſticiam. Hoc priuilegiuꝫfecit deus ſingulariter humane nature ꝙquemlibet fecit iudicem in cauſa propriaEt ſi homo facit iuſticiaꝫ de ſeipſo eſt cōtentus. Ecce priuilegium. Si noſmetipſos iudicaremus non vtiqꝫ a domino iudicaremur in corpore noſtro .i. ad coꝝ. xiIdeo quando anima penitentis que fecitiuſticiam venit coram chriſto ad iudiciūet accuſatur a demonibus tunc anima reſpondet dictum Dauid in p̄s. c. xviij. Fedi iudicium ⁊ iuſticiam non tradas me calumniantibus me. Item penitenda de anima. Multa peccata ſunt intra animāper cogitationes malas. per odium rancorem maliciam ꝑ malam voluntatem.vel per errores ⁊ falſas opiniones. Sꝫpenitecia facit iuſticiam per deuotas oraciones quaſi animam ſuſpendendo vinculo oracionis deuote. que per colluꝫ tn̄ſit verbaliter cuius caput ligatur in pedecathedre xp̄i. q. dicendo. Domine ex quo